متوپرولول در درمان آنژين صدري مزمن، كنترل پرفشاری خون و پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد مصرف می شود.

1- در صورت وجود سابقه آلرژي، آسم نایژه اي، آمفيزم يا برونشيت غيرآلرژیک، نارسايي احتقاني قلب، ديابت، پركاري تيروئيد، افسردگي رواني يا سابقه ابتلا به آن با احتياط فراوان مصرف شود.2- دربيماران مبتلا به نارسایی کلیه، مقادير مصرف متوپرولول بايد كاهش يابد.3- درصورت بروز افسردگي ناشي از اين دارو، مصرف آن بايد قطع شود.4- اگر بعد از يك دوره درمان طولاني با اين دارو، قطع مصرف آن ضرورت پيداكند، بايد به تدریج و حداقل طي سه روز تا دو هفته مصرف دارو قطع شود. اگرپس از قطع مصرف دارو، علائم قطع مصرف بروز كرد، بايد مصرف دارو را به طور موقت مجدداً شروع نمود.5- در طول مصرف اين دارو، پيگيري عملكرد قلب، اندازه گیری نبض، اندازه گيري فشار خون و ثبت نوار قلبي و اندازه گيري ضربان قلب ضروري است.

مقدار مصرف انسولين و دارو‌هاي خوراكي پایين‎آورنده قندخون، هنگام مصرف همزمان با اين دارو بايد تنظيم گردد. درصورت مصرف همزمان داروهاي مسدد گيرنده بتا-آدرنرژيك با دارو‌هاي مسدد كانال هاي كلسيمي يا كلونيدين، اثرات كاهش فشار خون ممكن است تشديد شود. درصورت مصرف همزمان اين دارو با آمين هاي مقلد سمپاتيك كه داراي فعاليت بتا-آدرنرژيك هستند، ممكن است اثرات هر دو دسته دارو كاهش يابد. گزانتين ها درصورت مصرف همزمان با اين دارو، ممكن است موجب مهار اثرات درماني هر دو دسته دارو شود. همچنين، كليرانس تئوفيلين ممکن است افزايش ‎يابد.

1- اين دارو، پرفشاری خون را درمان نمی کند، بلكه آن را كنترل مي نمايد. لذا مصرف آن ممكن است تا مدت طولانی ضروری باشد.2- دربيماران مبتلا به ديابت، با مصرف اين دارو علائم افت قندخون ممكن است پوشانده شده.3- به علت احتمال بروز سرگيجه، خواب آلودگي و منگي، هنگام رانندگي يا كار با وسايلي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.