کپسول اموزل 40 میلی گرم – اموزول Emozul 40 MG Cap
قرص مزالوور 500 میلی گرم MESALOVER 500MG Tablet
قرص فاموور 20 میلی گرم FAMOVER 20 mg Tablet
کپسول مب اکتو 200 میلی گرم MEBACTO 200MG Capsule
کپسول اس امپیکر 40 میلی گرم ES OMPICARE 40 mg Capsule
کپسول لانزاسید 30 میلی گرم LANZACID 30MG CAP
کپسول اپرسیس 125 میلی گرم APRESIS 125 mg Capsule
کپسول امپرازول اسوه 20 میلی گرم OMEPRAZOLE OSVEH 20MG CAP
شیاف لاکسادیل 10 میلی گرم LAXADYL 10MG SUPP
بیزاکودیل یک ملین تحریککننده است که با اثر مستقیم بر مخاط روده بزرگ و تحریک پایانههای عصبی، باعث افزایش حرکات پریستالتیک و ترشح آب و الکترولیتها به داخل روده میشود. شروع اثر آن به مسیر مصرف بستگی دارد.۱. موارد مصرف تأیید شدهالف) درمان یبوستهای گاه به گاهبیزاکودیل به عنوان یک راهحل کوتاهمدت برای رفع یبوستهای موقتی و غیرمزمن در نظر گرفته میشود. راه مصرف خوراکی (قرص): برای درمان یبوست، شکل خوراکی بیزاکودیل با پوشش رودهای معمولاً 10 تا 12 ساعت طول میکشد تا اثر کند. این روش برای بیمارانی که نیاز به یک حرکت روده برنامهریزی شده (مانند مصرف شبانه برای اجابت مزاج صبحگاهی) دارند، مناسب است. راه مصرف رکتال (شیاف): شیاف بیزاکودیل اثر بسیار سریعتری دارد و معمولاً بین ۱۵ تا ۶۰ دقیقه پس از تجویز اثر میکند. این روش برای بیمارانی که نیاز به تخلیه سریع روده (به عنوان مثال، در شرایط بستری) یا رفع احتباس مدفوع در ناحیه تحتانی روده بزرگ دارند، ترجیح داده میشود. ملاحظات ایمنی: پزشکان باید از تجویز طولانیمدت بیزاکودیل، که میتواند منجر به وابستگی به ملین، کاهش عملکرد طبیعی روده و عدم تعادل الکترولیتها (مانند هیپوکالمی) شود، خودداری نمایند. مدت درمان باید محدود باشد.ب) آمادهسازی روده قبل از اقدامات تشخیصی یا جراحیبیزاکودیل جزء لاینفک بسیاری از رژیمهای آمادهسازی روده برای اطمینان از پاکسازی کامل روده بزرگ قبل از معاینات رادیوگرافی، آندوسکوپی، کولونوسکوپی یا جراحیهای دستگاه گوارش است. جزء رژیمهای ترکیبی: بیزاکودیل معمولاً به صورت خوراکی و به عنوان بخشی از یک رژیم ترکیبی اغلب به همراه ملینهای اسمزی مانند پلیاتیلن گلیکول تجویز میشود تا تخلیه کامل و مؤثر روده را تضمین کند. افزایش اثربخشی: افزودن بیزاکودیل به رژیم آمادهسازی روده، تحریک لازم برای افزایش پریستالتیسم را فراهم کرده و به خروج سریعتر مدفوع و مایعات کمک میکند که برای دستیابی به دید مناسب در کولونوسکوپی حیاتی است. اهمیت دوز و زمانبندی: رعایت دقیق دوز و زمانبندی تجویز بیزاکودیل (معمولاً شب قبل از عمل یا به صورت دوزهای منقسم) مطابق با پروتکلهای آمادهسازی، برای موفقیتآمیز بودن معاینه، ضروری است. ۲. موارد مصرف خارج از برچسباین موارد توسط سازمانهای نظارتی بزرگ دارو تأیید نشدهاند، اما بر اساس شواهد بالینی در برخی شرایط استفاده میشوند.الف) مدیریت یبوست مزمن ناشی از مشتقات تریاکیبوست ناشی از مصرف داروهای ضد درد افیونی (مانند مورفین و کدئین) یک مشکل شایع است که به دلیل کاهش حرکات پریستالتیک و افزایش جذب آب در روده رخ میدهد. نقش تحریککننده: بیزاکودیل به عنوان یک ملین محرک، به طور گسترده برای مقابله با اثرات کاهشدهنده حرکتی مواد افیونی در روده استفاده میشود. ترکیب درمانی: طبق دستورالعملهای بالینی، درمان این نوع یبوست معمولاً با ملینهای نرمکننده مدفوع یا اسمزی (مانند سوربیتول یا پلیاتیلن گلیکول) آغاز میشود، اما اگر این درمانها مؤثر نباشند، اضافه کردن یک ملین محرک مانند بیزاکودیل اغلب برای افزایش اثربخشی توصیه میگردد. دوز منظم: در این بیماران، بیزاکودیل ممکن است به صورت دوزهای منظم روزانه (نه صرفاً در موارد نیاز) تجویز شود تا از بروز یبوست شدید جلوگیری نماید.ب) مدیریت یبوست مزمن در آسیبهای نخاعی یا بیماریهای عصبیدر بیماران با آسیبهای نخاعی یا اختلالات عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیس که کنترل روده و حرکات پریستالتیک آنها مختل شده است، بیزاکودیل به عنوان بخشی از یک برنامه مدیریت روده استفاده میشود.توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: ایجاد رفلکس تخلیه: استفاده منظم از شیاف بیزاکودیل میتواند با تحریک روده بزرگ، به ایجاد یک رفلکس کنترل شده تخلیه مدفوع کمک کرده و به بیمار امکان دهد تا روده خود را در یک زمان مشخص تخلیه کند. افزایش کیفیت زندگی: این رویکرد برنامهریزی شده، هدفمند و تحت کنترل پزشک، برای حفظ استقلال بیمار و بهبود کیفیت زندگی او از طریق جلوگیری از بیاختیاری یا یبوست مزمن، بسیار حائز اهمیت است.
کپسول لانزو عبیدی 15 میلی گرم LANZO ABIDI 15MG CAP
قرص فورایز 10 میلی گرم PHORIZE 10 mg Tablet
آمپول ناوترون 5 میلیگرم بر 5 میلی لیتر NAVOTRON 5MG/5ML AMP
تروپیسترون مانند اندانسترون در پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیتوتوکسیکها در درمان و پیشگیری تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی کاربرد دارد. تروپیسترون به صورت تزریق داخل وریدی یا انفوزیون به صورت هیدروکلرید و یا به صورت پایه به طریق خوراکی تجویز می شود و دوزها بر اساس Tropisetron پایه محاسبه می شوند. 64/5 میلی گرم Tropisetron hydrochloride تقریباً معادل با 5 میلی گرم Tropisetron پایه می باشد. جهت پروفیلاکسی حالت تهوع و استفراغ مرتبط با شیمی درمانی سیتوتوکسیک یک دوز منفرد 5 میلی گرمی به صورت تزریق آهسته داخل وریدی یا انفوزیون در روز درمان با فاصله کوتاهی قبل از شیمی درمانی تجویز می شود0جهت درمان حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی در بالغین 2 میلی گرم از آن به صورت تزریق آهسته داخل وریدی و یا به صورت انفوزیون طی 2 ساعت آخر بیهوشی تجویز می گردد. برای پروفیلاکسی دوزهای مشابهی در مدت کوتاهی قبل از بیهوشی تجویز می شود.
قرص مزالون 800 میلی گرم MEZALONE 800 mg Tablet
1. کولیت اولسراتیو درمان کولیت فعال پیشگیری از عود علائم درمان نگهدارنده در بیماران مزمن2. بیماری کرون کنترل التهاب در بیماری کرون محدود به روده بزرگ کاهش علائم مانند اسهال، خونریزی و درد شکمی3. درمان در بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن رودهای (IBD) در برخی موارد همراه با داروهای کورتیکواستروئیدی و ایمونوساپرسیو
کپسول امپرازول البرز دارو 20 میلی گرم OMEPRAZOLE ALBORZDAROO 20MG CAP
شربت ومیترال 4 میلی گرم/5 میلی لیتر 60 میلی لیتر VOMETRAL 4 mg/5mL 60 ML Syrup
کپسول مبورین البرز 200 میلی گرم MEBEVERINE ALBORZ 200 MG CAP
شیاف مزالون 500 میلی گرم MEZALON 500 MG SUPP
مزالازین به عنوان یک مشتق از ۵-آمینوسالیسیلیک اسید، سنگبنای درمان بیماریهای التهابی روده محسوب میشود. این دارو با اثر موضعی بر مخاط روده و مهار مسیرهای التهابی، نقش حیاتی در مدیریت علائم و حفظ بهبودی بیماران دارد. موارد مصرف تایید شدهدرمان با مزالازین عمدتاً بر مدیریت بیماری کولیت اولسروز متمرکز است. برخلاف کورتیکواستروئیدها، این دارو علاوه بر القای بهبودی، در پیشگیری از عود بیماری نیز نقش کلیدی ایفا میکند.القای بهبودی در کولیت اولسروز فعالبرای بیمارانی که با کولیت اولسروز خفیف تا متوسط مراجعه میکنند، مزالازین خط اول درمان است. در موارد درگیری بخشهای انتهایی روده (مانند پروکتیت)، استفاده از اشکال موضعی مانند شیاف یا انما به دلیل تاثیر مستقیم بر بافت ملتهب، اثربخشی سریعتری نسبت به داروهای خوراکی دارد. در موارد گستردهتر، ترکیب درمان خوراکی و موضعی بیشترین شانس را برای کنترل التهاب فراهم میکند.حفظ بهبودی در کولیت اولسروز پس از کنترل علائم حاد، ادامه مصرف مزالازین برای جلوگیری از بازگشت بیماری ضروری است. دوزهای نگهدارنده معمولاً کمتر از دوزهای القایی هستند، اما تداوم مصرف آن ریسک بستری شدن و نیاز به جراحی را به شدت کاهش میدهد. همچنین، شواهد نشان میدهند که مصرف طولانیمدت مزالازین میتواند خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را در بیماران مبتلا به کولیت اولسروز کاهش دهد.موارد مصرف خارج برچسبدر برخی شرایط بالینی، پزشکان بر اساس تجربه بالینی و مطالعات محدودتر، مزالازین را برای بیماریهایی خارج از موارد تایید شده رسمی تجویز میکنند.بیماری کرون اگرچه اثربخشی مزالازین در بیماری کرون به اندازه کولیت اولسروز قطعی نیست، اما در موارد بسیار خفیف کرون که فقط روده بزرگ را درگیر کرده است، گاهی به عنوان جایگزینی برای داروهای قویتر استفاده میشود. با این حال، منابع بینالمللی تاکید دارند که برای کرون درگیر در روده کوچک، مزالازین به دلیل محل آزاد سازی دارو، کارایی چندانی ندارد.بیماری دیورتیکولار علامتدار غیر عارضه دار برخی مطالعات نشان دادهاند که مزالازین ممکن است در کاهش التهاب مزمن درجه پایین در بیماران مبتلا به دیورتیکولوز موثر باشد. پزشکان گاهی این دارو را برای کاهش تکرار دردهای شکمی و جلوگیری از حملات حاد دیورتیکولیت تجویز میکنند، هرچند این مورد هنوز در دستورالعملهای استاندارد به عنوان یک توصیه قطعی ثبت نشده است.پیشگیری از التهاب روده ناشی از اشعهدر بیمارانی که به دلیل سرطانهای لگنی تحت رادیوتراپی قرار میگیرند، التهاب رکتوم ناشی از اشعه یک عارضه شایع است. استفاده از مزالازین به صورت موضعی یا خوراکی در برخی موارد برای کاهش آسیبهای مخاطی و بهبود علائم بیمار توسط متخصصان بالینی به کار گرفته میشود.نکات کلیدی برای مدیریت بالینی ارزیابی عملکرد کلیه: پیش از شروع درمان و به صورت دورهای در طول درمان، بررسی سطح کراتینین خون الزامی است، زیرا موارد نادری از نفریت بینابینی گزارش شده است. پایش حساسیت به سالیسیلاتها: در بیمارانی که سابقه حساسیت به آسپرین دارند، مزالازین باید با احتیاط فراوان تجویز شود. انتخاب شکل دارویی: پزشک باید با توجه به وسعت درگیری روده در تصاویر آندوسکوپی، بین قرصهای با رهایش تاخیری، شیاف یا انما انتخاب صحیح را انجام دهد تا دارو دقیقاً در محل التهاب آزاد شود.