تروپیسترون مانند اندانسترون در پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیتوتوکسیکها در درمان و پیشگیری تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی کاربرد دارد. تروپیسترون به صورت تزریق داخل وریدی یا انفوزیون به صورت هیدروکلرید و یا به صورت پایه به طریق خوراکی تجویز می شود و دوزها بر اساس Tropisetron پایه محاسبه می شوند. 64/5 میلی گرم Tropisetron hydrochloride تقریباً معادل با 5 میلی گرم Tropisetron پایه می باشد. جهت پروفیلاکسی حالت تهوع و استفراغ مرتبط با شیمی درمانی سیتوتوکسیک یک دوز منفرد 5 میلی گرمی به صورت تزریق آهسته داخل وریدی یا انفوزیون در روز درمان با فاصله کوتاهی قبل از شیمی درمانی تجویز می شود0جهت درمان حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی در بالغین 2 میلی گرم از آن به صورت تزریق آهسته داخل وریدی و یا به صورت انفوزیون طی 2 ساعت آخر بیهوشی تجویز می گردد. برای پروفیلاکسی دوزهای مشابهی در مدت کوتاهی قبل از بیهوشی تجویز می شود.

اندانسترون به عنوان یک مهارکننده انتخابی گیرنده سروتونین، کاربرد کلیدی و مؤثری در پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از عوامل مختلف دارد. شناخت موارد مصرف تأیید شده و خارج برچسب آن برای مدیریت بهینه بالینی ضروری است۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد زیر، اندیکاسیون‌های اصلی و تأیید شده اندانسترون هستند که استفاده از آن را به عنوان خط اول درمان ضد تهوع در این شرایط توجیه می‌کنندپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ حاد مرتبط با شیمی‌درمانی‌های بسیار قوی در ایجاد تهوع و استفراغ (مانند رژیم‌های حاوی دوز بالای سیس پلاتین) و همچنین شیمی‌درمانی‌های با قدرت متوسط در ایجاد تهوع و استفراغ تأیید شده است ملاحظات بالینی: این دارو باید پیش از شروع شیمی‌درمانی تجویز شود تا حداکثر اثربخشی را در جلوگیری از تهوع حاد داشته باشد. دوز مصرفی بر اساس قدرت تهوع‌زایی رژیم شیمی‌درمانی (کم، متوسط یا زیاد) تنظیم می‌شودپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از پرتو درمانی توضیحات کاربردی: این دارو برای بیمارانی که تحت پرتو درمانی‌های با پتانسیل تهوع‌زایی قرار می‌گیرند، تأیید شده است. این شامل پرتو درمانی کل بدن، تک دوزهای بالا به شکم، یا دوزهای روزانه به ناحیه شکم می‌شود. ملاحظات بالینی: استفاده از اندانسترون در این شرایط کمک می‌کند تا بیماران بتوانند دوره کامل پرتو درمانی را بدون مشکلات گوارشی ناشی از تهوع و استفراغ به پایان برسانند.پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ که معمولاً پس از بیهوشی و جراحی عمومی رخ می‌دهد، تأیید شده است ملاحظات بالینی: تجویز یک دوز واحد از اندانسترون پیش از القای بیهوشی یا بلافاصله پس از عمل جراحی، در کاهش بروز تهوع و استفراغ پس از عمل بسیار مؤثر است۲. موارد مصرف خارج برچسباین موارد، اندیکاسیون‌هایی هستند که اندانسترون به طور گسترده در آن‌ها استفاده می‌شود، اما به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی تأیید نشده‌اند.درمان تهوع و استفراغ مرتبط با بارداری توضیحات کاربردی: اندانسترون به طور شایع در مواردی که تهوع و استفراغ بارداری شدید است و به درمان‌های اولیه (مانند ویتامین ب ۶ یا ترکیبات آن) پاسخ نمی‌دهد، به ویژه در شرایط استفراغ بیش از حد بارداری استفاده می‌شود. اخیرا شواهدی از عوارض این دارو برای جنین گزارش شده است. ملاحظات بالینی: اگرچه اندانسترون به دلیل اثربخشی بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما مطالعاتی در مورد خطر احتمالی افزایش طولانی شدن فاصله در قلب جنین، پزشک باید هنگام تجویز به زنان باردار، جوانب مثبت و منفی مصرف را ارزیابی کند.درمان سندرم استفراغ دوره‌ای توضیحات کاربردی: اندانسترون به صورت خارج برچسب برای درمان حاد حملات تهوع و استفراغ شدید در بیماران مبتلا به سندرم استفراغ دوره‌ای، به ویژه در جمعیت کودکان، مورد استفاده قرار می‌گیرد. ملاحظات بالینی: این دارو می‌تواند به قطع سریع حملات در این بیماران کمک کند، اما شواهد مربوط به اثربخشی آن در این بیماری محدود است.درمان اسهال شدید ناشی از تومورهای نورواندوکرین (سندرم کارسینوئید) توضیحات کاربردی: اندانسترون در موارد نادر برای کنترل اسهال شدید و مقاوم مرتبط با تومورهای نورواندوکرین استفاده می‌شود. ملاحظات بالینی: این اثر درمانی به دلیل نقش سروتونین در تنظیم حرکات روده است. اندانسترون با مهار گیرنده‌های سروتونین، می‌تواند به کاهش دفعات اسهال کمک کند، اگرچه این یک درمان معمول نیست.

فاموتیدین یک آنتاگونیست گیرنده هیستامین H_2 است که با کاهش تولید اسید در معده عمل می‌کند. این دارو توسط پزشکان

۱. موارد مصرف تأیید شده اس‌امپرازول به عنوان یک مهارکننده قوی پمپ پروتون، در شرایط بالینی زیر دارای تأییدیه رسمی است:درمان بیماری رفلاکس معده به مری کاربرد بالینی: این دارو به دلیل فراهمی زیستی بالا و مهار اسید قوی‌تر نسبت به برخی داروهای هم‌گروه، به ویژه در موارد شدید فرسایش مری (گرید C یا D بر اساس سیستم لس‌آنجلس) و در بیمارانی که پاسخ کافی به دوز استاندارد سایر مهارکننده‌های پمپ پروتون نداده‌اند، مفید است. حفظ التیام فرسایش مری: پس از التیام اولیه، برای بیمارانی که نیاز به درمان طولانی‌مدت دارند (مانند مبتلایان به مری بارت یا ریفلاکس عودکننده)، دوز ۲۰ میلی‌گرم روزانه برای دوره‌های طولانی‌تر (تا ۱۲ ماه) تأیید شده است. درمان علامتی رفلاکس: برای تسکین سوزش سر دل و سایر علائم ریفلاکس در بیمارانی که فرسایش مری در آن‌ها تشخیص داده نشده یا خفیف است، دوره‌های کوتاه‌مدت ۴ هفته‌ای با دوز ۲۰ میلی‌گرم در روز تجویز می‌شود. درمان فرسایش مری: اس‌امپرازول برای دوره‌های ۴ تا ۸ هفته‌ای جهت التیام و رفع علائم فرسایش مری که به دلیل تماس طولانی‌مدت اسید معده ایجاد شده، اندیکاسیون دارد. دوز معمول ۲۰ یا ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز است.پیشگیری از زخم معده ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی کاربرد بالینی: در بیمارانی که مصرف مزمن داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و در معرض خطر بالایی برای ایجاد زخم معده هستند (مانند سن بالای ۶۰ سال یا سابقه قبلی زخم معده)، اس‌امپرازول با دوز ۲۰ یا ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز برای پیشگیری تأیید شده است. نکته برای پزشک: این مورد مصرف شامل بیمارانی است که نیاز ضروری به ادامه درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و ریسک خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در آن‌ها بالاست.داروی تکمیلی در درمان هلیکوباکتر پیلوری دوزبندی استاندارد: معمولاً ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز به مدت ۱۰ روز همراه با آنتی‌بیوتیک‌ها تجویز می‌شود. کاربرد بالینی: اس‌امپرازول بخشی از رژیم درمانی چند دارویی (معمولاً درمان سه‌گانه با دو آنتی‌بیوتیک نظیر آموکسی‌سیلین و کلاریترومایسین) برای ریشه‌کنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری است تا خطر عود زخم دوازدهه کاهش یابد.مدیریت شرایط ترشح اسید بیش از حد پاتولوژیک درمان سندرم زولینگر-الیسون: این دارو برای مدیریت طولانی‌مدت شرایطی که در آن معده اسید بیش از حد تولید می‌کند (مانند سندرم زولینگر-الیسون) تأیید شده است. کاربرد بالینی: دوز اولیه معمولاً ۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز است، اما دوزبندی بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌شود و ممکن است به دوزهای بالاتری تا ۲۴۰ میلی‌گرم در روز نیز برسد.۲. موارد مصرف Off-Labelاین موارد به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی تأیید نشده‌اند، اما شواهد بالینی و کاربردهای رایج در عمل پزشکی از آن‌ها حمایت می‌کند:۲.۱. درمان کمکی در التهاب حاد معده کاربرد بالینی: با وجود اینکه التهاب معده به تنهایی اندیکاسیون رسمی برای تجویز مهارکننده‌های پمپ پروتون نیست و اغلب با داروهای ساده‌تر قابل مدیریت است، بر اساس شواهد بالینی، بخش قابل توجهی (حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد) از تجویزهای مهارکننده‌های پمپ پروتون برای این تشخیص صورت می‌گیرد. توضیح برای پزشک: در موارد شدید یا التهاب معده همراه با علائم مقاوم به درمان‌های خط اول، یا در بیمارانی که عوامل خطر برای زخم دارند، می‌توان از خاصیت مهارکنندگی قوی اسید اس‌امپرازول برای تسریع تسکین علائم و التیام مخاط استفاده کرد.لارنژیت رفلاکسی کاربرد بالینی: اگرچه شواهد متاآنالیزها نتایج متفاوتی نشان داده‌اند، اما مهارکننده‌های پمپ پروتون به طور گسترده برای درمان علائم خارج مری رفلاکس، از جمله لارنژیت رقلاکسی (مانند گلودرد مزمن، گرفتگی صدا، احساس توده در گلو) تجویز می‌شوند. توضیح برای پزشک: برای این اندیکاسیون، اغلب دوزهای بالاتر (مثلاً ۲۰ تا ۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز) و برای دوره‌های طولانی‌تر (اغلب ۳ تا ۶ ماه) مورد نیاز است تا اثر درمانی قابل توجهی مشاهده شود. با این حال، باید توجه داشت که پاسخ به درمان ممکن است محدود باشد.

۱. موارد مصرف تأیید شده  اس‌امپرازول به عنوان یک مهارکننده قوی پمپ پروتون، در شرایط بالینی زیر دارای تأییدیه رسمی

پنتوپرازول یک داروی کلیدی از خانواده مهارکننده‌های پمپ پروتون است که با مهار برگشت‌ناپذیر پمپ آدنوزین تری‌فسفاتاز هیدروژن-پتاسیم در سلول‌های

کلیدینیوم-سی ترکیبی از دو داروی کلردیازپوکساید (یک داروی ضداضطراب از دسته بنزودیازپین‌ها) و کلیدینیوم (یک داروی آنتی‌کولینرژیک/ضداسپاسم) است که به

مبورین یک داروی ضداسپاسم از گروه آنتی‌کولینرژیک‌ها نیست و به طور مستقیم بر روی عضلات صاف دستگاه گوارش عمل می‌کند.

گليسرين به عنوان ملين هيپراسموتيك و نرم كننده براي پيشگيري از يبوست استفاده مي گردد.

اورسودوکسی کولیک اسید که با نام اورسودیول نیز شناخته می‌شود، یک اسید صفراوی ثانویه است که به طور طبیعی در مقادیر کمی در صفرا یافت می‌شود. این دارو عمدتاً دارای خواص محافظت‌کننده کبدی، حل‌کننده سنگ و تعدیل‌کننده سیستم ایمنی است و درمان اصلی بیماری‌های کلستاتیک کبدی به شمار می‌آید.موارد مصرف تاییدشده موارد مصرف تاییدشده اورسودوکسی کولیک اسید (UDCA) شامل مدیریت بیماری‌های کبدی مزمن کلستاتیک و برخی اشکال بیماری‌های سنگ کیسه صفرا است.۱. کلانژیت صفراوی اولیه درمان بیماری کلانژیت صفراوی اولیه (که قبلاً سیروز صفراوی اولیه نامیده می‌شد) در بزرگسالان، به عنوان اصلی‌ترین اندیکاسیون مورد تأیید است. بالینی و کاربردی: این دارو استاندارد طلایی درمان PBC محسوب می‌شود. مصرف طولانی‌مدت UDCA (با دوز معمول ۱۳ تا ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) در بیماران مبتلا به PBC، به ویژه آن‌هایی که در مراحل اولیه بیماری هستند و به درمان پاسخ بیوشیمیایی می‌دهند، می‌تواند پیشرفت بیماری به سمت نارسایی کبدی را کند کند، نیاز به پیوند کبد را کاهش دهد و بقای بیمار را بهبود بخشد. ارزیابی پاسخ بالینی بر اساس بهبود پارامترهای بیوشیمیایی کلستاز (مانند کاهش سطح آلکالین فسفاتاز و بیلی‌روبین) پس از ۶ تا ۱۲ ماه درمان انجام می‌شود.۲. حل کردن سنگ‌های کیسه صفرا این دارو برای حل کردن سنگ‌های کوچک تا متوسط کیسه صفرا که از جنس کلسترول خالص هستند و در رادیوگرافی شفاف دیده می‌شوند، در بیمارانی که کيسه صفرای آن‌ها عملکرد طبیعی دارد و کاندید عمل جراحی نیستند، استفاده می‌شود. بالینی و کاربردی: اثربخشی UDCA به طور مستقیم به نوع و اندازه سنگ‌ها بستگی دارد. بهترین نتایج برای سنگ‌های کلسترولی غیرکلسیفیه (غیر آهکی) و کوچک‌تر از ۲۰ میلی‌متر است. میزان حل شدن سنگ‌ها آهسته است و ممکن است نیاز به درمان برای ۶ ماه تا دو سال باشد. میزان عود سنگ پس از قطع درمان نسبتاً بالا است. دوز درمانی معمولاً ۸ تا ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز است.۳. پیشگیری از تشکیل سنگ‌های صفراوی در کاهش وزن سریع پیشگیری از تشکیل سنگ‌های صفراوی در بیمارانی که تحت برنامه‌های کاهش وزن سریع قرار می‌گیرند (مانند پس از جراحی‌های باریاتریک یا رژیم‌های غذایی شدید) تأیید شده است. بالینی و کاربردی: کاهش وزن سریع به دلیل افزایش ترشح کلسترول در صفرا، خطر تشکیل سنگ‌های صفراوی کلسترولی را به شدت بالا می‌برد. UDCA (معمولاً با دوز ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز) در طول دوره کاهش وزن سریع، با کاهش اشباع صفرا از کلسترول، می‌تواند از تشکیل لجن صفراوی و سنگ‌ها جلوگیری کند.موارد مصرف خارج از برچسب این موارد، کاربردهای رایج UDCA هستند که بر اساس شواهد بالینی و توصیه‌های تخصصی در بیماری‌های مختلف استفاده می‌شوند، هرچند ممکن است تاییدیه رسمی تمام سازمان‌های بین‌المللی را نداشته باشند.۱. بیماری کبد مرتبط با فیبروز کیستیک استفاده از UDCA برای درمان یا کاهش پیشرفت بیماری کبدی مرتبط با فیبروز کیستیک، به ویژه در کودکان و نوجوانان. بالینی و کاربردی: فیبروز کیستیک اغلب منجر به کلستاز مزمن و آسیب کبدی پیشرونده می‌شود. UDCA با بهبود جریان صفرا و اثرات محافظت‌کننده سلولی، برای کند کردن پیشرفت بیماری و بهبود نشانگرهای بیوشیمیایی کبد استفاده می‌شود. این کاربرد به ویژه در جمعیت کودکان توسط برخی سازمان‌ها به عنوان داروهای "یتیم" (Orphan Drug) شناخته شده است.۲. کلستاز داخل کبدی دوران بارداری درمان کلستاز داخل کبدی در دوران بارداری برای بهبود علائم مادری (خارش) و پیامدهای جنینی. بالینی و کاربردی: ICP با افزایش خطر زایمان زودرس و مرگ‌ومیر داخل رحمی جنین همراه است. UDCA (با دوز معمول ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) مؤثرترین درمان دارویی است که سطح اسیدهای صفراوی سمی را در خون مادر کاهش می‌دهد و خارش را بهبود می‌بخشد. این دارو در بارداری به عنوان یک درمان نسبتاً ایمن تلقی می‌شود و باید در تمام موارد ICP متوسط تا شدید در نظر گرفته شود.۳. بیماری پیوند علیه میزبان کبدی استفاده از UDCA به عنوان یک عامل کمکی در مدیریت GVHD حاد و مزمن که کبد را درگیر کرده است (Hepatic GVHD) پس از پیوند سلول‌های بنیادی آلوژنیک. بالینی و کاربردی: UDCA می‌تواند به عنوان یک داروی محافظت‌کننده کبد برای کاهش اثرات کلستاتیک و سمی ناشی از التهاب در کبد پیوند شده، استفاده شود. این کاربرد به ویژه در پروتکل‌های پیوند سلول‌های بنیادی شایع است.۴. کلانژیت اسکلروزان اولیه اگرچه داده‌های متناقضی در مورد اثربخشی آن وجود دارد، UDCA اغلب برای درمان PSC به کار می‌رود. بالینی و کاربردی: مطالعات اولیه با دوزهای پایین نشانگرهایی از بهبود بیوشیمیایی را نشان دادند. با این حال، در دوزهای بالا (بیش از ۲۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز)، نتایج یک مطالعه بالینی نشان داد که این دوزها ممکن است با افزایش عوارض جانبی و حتی بدتر شدن پیامدهای بالینی همراه باشد. بنابراین، استفاده از آن در PSC به ویژه در دوزهای بالا، مورد بحث است و تنها با پایش دقیق و دوزهای محافظه‌کارانه توصیه می‌شود.