قرص آلفا-پانکراتین ALPHA-PANCREATIN TAB
ساشه آدیژل-اس 10 میلی لیتر ADIGEL-S 10ML SACHET
سوسپاسیون آدیژل 240 میلی لیتر- آدی ژل ADIGEL 240ML SUSP
سوسپانسیون آدیژل-اس 240 میلی لیتر ADIGEL-S 240ML SUSP
آمپول اندانیل 4 میلی گرم/2 میلی لیتر ONDANIL 4 mg/2 mL Amp
اندانسترون به عنوان یک مهارکننده انتخابی گیرنده سروتونین، کاربرد کلیدی و مؤثری در پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از عوامل مختلف دارد. شناخت موارد مصرف تأیید شده و خارج برچسب آن برای مدیریت بهینه بالینی ضروری است۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد زیر، اندیکاسیونهای اصلی و تأیید شده اندانسترون هستند که استفاده از آن را به عنوان خط اول درمان ضد تهوع در این شرایط توجیه میکنندپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ حاد مرتبط با شیمیدرمانیهای بسیار قوی در ایجاد تهوع و استفراغ (مانند رژیمهای حاوی دوز بالای سیس پلاتین) و همچنین شیمیدرمانیهای با قدرت متوسط در ایجاد تهوع و استفراغ تأیید شده است ملاحظات بالینی: این دارو باید پیش از شروع شیمیدرمانی تجویز شود تا حداکثر اثربخشی را در جلوگیری از تهوع حاد داشته باشد. دوز مصرفی بر اساس قدرت تهوعزایی رژیم شیمیدرمانی (کم، متوسط یا زیاد) تنظیم میشودپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از پرتو درمانی توضیحات کاربردی: این دارو برای بیمارانی که تحت پرتو درمانیهای با پتانسیل تهوعزایی قرار میگیرند، تأیید شده است. این شامل پرتو درمانی کل بدن، تک دوزهای بالا به شکم، یا دوزهای روزانه به ناحیه شکم میشود. ملاحظات بالینی: استفاده از اندانسترون در این شرایط کمک میکند تا بیماران بتوانند دوره کامل پرتو درمانی را بدون مشکلات گوارشی ناشی از تهوع و استفراغ به پایان برسانند.پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ که معمولاً پس از بیهوشی و جراحی عمومی رخ میدهد، تأیید شده است ملاحظات بالینی: تجویز یک دوز واحد از اندانسترون پیش از القای بیهوشی یا بلافاصله پس از عمل جراحی، در کاهش بروز تهوع و استفراغ پس از عمل بسیار مؤثر است۲. موارد مصرف خارج برچسباین موارد، اندیکاسیونهایی هستند که اندانسترون به طور گسترده در آنها استفاده میشود، اما به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشدهاند.درمان تهوع و استفراغ مرتبط با بارداری توضیحات کاربردی: اندانسترون به طور شایع در مواردی که تهوع و استفراغ بارداری شدید است و به درمانهای اولیه (مانند ویتامین ب ۶ یا ترکیبات آن) پاسخ نمیدهد، به ویژه در شرایط استفراغ بیش از حد بارداری استفاده میشود. اخیرا شواهدی از عوارض این دارو برای جنین گزارش شده است. ملاحظات بالینی: اگرچه اندانسترون به دلیل اثربخشی بالا مورد استفاده قرار میگیرد، اما مطالعاتی در مورد خطر احتمالی افزایش طولانی شدن فاصله در قلب جنین، پزشک باید هنگام تجویز به زنان باردار، جوانب مثبت و منفی مصرف را ارزیابی کند.درمان سندرم استفراغ دورهای توضیحات کاربردی: اندانسترون به صورت خارج برچسب برای درمان حاد حملات تهوع و استفراغ شدید در بیماران مبتلا به سندرم استفراغ دورهای، به ویژه در جمعیت کودکان، مورد استفاده قرار میگیرد. ملاحظات بالینی: این دارو میتواند به قطع سریع حملات در این بیماران کمک کند، اما شواهد مربوط به اثربخشی آن در این بیماری محدود است.درمان اسهال شدید ناشی از تومورهای نورواندوکرین (سندرم کارسینوئید) توضیحات کاربردی: اندانسترون در موارد نادر برای کنترل اسهال شدید و مقاوم مرتبط با تومورهای نورواندوکرین استفاده میشود. ملاحظات بالینی: این اثر درمانی به دلیل نقش سروتونین در تنظیم حرکات روده است. اندانسترون با مهار گیرندههای سروتونین، میتواند به کاهش دفعات اسهال کمک کند، اگرچه این یک درمان معمول نیست.
قرص مزالون 800 میلی گرم MEZALONE 800 mg Tablet
1. کولیت اولسراتیو درمان کولیت فعال پیشگیری از عود علائم درمان نگهدارنده در بیماران مزمن2. بیماری کرون کنترل التهاب در بیماری کرون محدود به روده بزرگ کاهش علائم مانند اسهال، خونریزی و درد شکمی3. درمان در بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن رودهای (IBD) در برخی موارد همراه با داروهای کورتیکواستروئیدی و ایمونوساپرسیو
کپسول نکسیتور 20 میلی گرم NEXITOR 20 mg Capsule
۱. موارد مصرف تأیید شده اسامپرازول به عنوان یک مهارکننده قوی پمپ پروتون، در شرایط بالینی زیر دارای تأییدیه رسمی است:درمان بیماری رفلاکس معده به مری کاربرد بالینی: این دارو به دلیل فراهمی زیستی بالا و مهار اسید قویتر نسبت به برخی داروهای همگروه، به ویژه در موارد شدید فرسایش مری (گرید C یا D بر اساس سیستم لسآنجلس) و در بیمارانی که پاسخ کافی به دوز استاندارد سایر مهارکنندههای پمپ پروتون ندادهاند، مفید است. حفظ التیام فرسایش مری: پس از التیام اولیه، برای بیمارانی که نیاز به درمان طولانیمدت دارند (مانند مبتلایان به مری بارت یا ریفلاکس عودکننده)، دوز ۲۰ میلیگرم روزانه برای دورههای طولانیتر (تا ۱۲ ماه) تأیید شده است. درمان علامتی ریفلاکس: برای تسکین سوزش سر دل و سایر علائم ریفلاکس در بیمارانی که فرسایش مری در آنها تشخیص داده نشده یا خفیف است، دورههای کوتاهمدت ۴ هفتهای با دوز ۲۰ میلیگرم در روز تجویز میشود. درمان فرسایش مری: اسامپرازول برای دورههای ۴ تا ۸ هفتهای جهت التیام و رفع علائم فرسایش مری که به دلیل تماس طولانیمدت اسید معده ایجاد شده، اندیکاسیون دارد. دوز معمول ۲۰ یا ۴۰ میلیگرم یک بار در روز است.پیشگیری از زخم معده ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی کاربرد بالینی: در بیمارانی که مصرف مزمن داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و در معرض خطر بالایی برای ایجاد زخم معده هستند (مانند سن بالای ۶۰ سال یا سابقه قبلی زخم معده)، اسامپرازول با دوز ۲۰ یا ۴۰ میلیگرم یک بار در روز برای پیشگیری تأیید شده است. نکته برای پزشک: این مورد مصرف شامل بیمارانی است که نیاز ضروری به ادامه درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و ریسک خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در آنها بالاست.ریشهکنی هلیکوباکتر پیلوری دوزبندی استاندارد: معمولاً ۴۰ میلیگرم یک بار در روز به مدت ۱۰ روز همراه با آنتیبیوتیکها تجویز میشود. کاربرد بالینی: اسامپرازول بخشی از رژیم درمانی چند دارویی (معمولاً درمان سهگانه با دو آنتیبیوتیک نظیر آموکسیسیلین و کلاریترومایسین) برای ریشهکنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری است تا خطر عود زخم دوازدهه کاهش یابد.مدیریت شرایط ترشح اسید بیش از حد پاتولوژیک درمان سندرم زولینگر-الیسون: این دارو برای مدیریت طولانیمدت شرایطی که در آن معده اسید بیش از حد تولید میکند (مانند سندرم زولینگر-الیسون) تأیید شده است. کاربرد بالینی: دوز اولیه معمولاً ۴۰ میلیگرم دو بار در روز است، اما دوزبندی بر اساس پاسخ بیمار تنظیم میشود و ممکن است به دوزهای بالاتری تا ۲۴۰ میلیگرم در روز نیز برسد.۲. موارد مصرف خارج از برچسباین موارد به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی و کاربردهای رایج در عمل پزشکی از آنها حمایت میکند:۲.۱. درمان کمکی در التهاب حاد معده کاربرد بالینی: با وجود اینکه التهاب معده به تنهایی اندیکاسیون رسمی برای تجویز مهارکنندههای پمپ پروتون نیست و اغلب با داروهای سادهتر قابل مدیریت است، بر اساس شواهد بالینی، بخش قابل توجهی (حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد) از تجویزهای مهارکنندههای پمپ پروتون برای این تشخیص صورت میگیرد. توضیح برای پزشک: در موارد شدید یا التهاب معده همراه با علائم مقاوم به درمانهای خط اول، یا در بیمارانی که عوامل خطر برای زخم دارند، میتوان از خاصیت مهارکنندگی قوی اسید اسامپرازول برای تسریع تسکین علائم و التیام مخاط استفاده کرد.لارنژیت ریفلاکسی کاربرد بالینی: اگرچه شواهد متاآنالیزها نتایج متفاوتی نشان دادهاند، اما مهارکنندههای پمپ پروتون به طور گسترده برای درمان علائم خارج مری ریفلاکس، از جمله لارنژیت ریفلاکسی (مانند گلودرد مزمن، گرفتگی صدا، احساس توده در گلو) تجویز میشوند. توضیح برای پزشک: برای این اندیکاسیون، اغلب دوزهای بالاتر (مثلاً ۲۰ تا ۴۰ میلیگرم دو بار در روز) و برای دورههای طولانیتر (اغلب ۳ تا ۶ ماه) مورد نیاز است تا اثر درمانی قابل توجهی مشاهده شود. با این حال، باید توجه داشت که پاسخ به درمان ممکن است محدود باشد.پیشگیری از زخمهای استرس در بیماران بدحال کاربرد بالینی: در بخشهای مراقبتهای ویژه، اسامپرازول (اغلب به شکل تزریقی) برای پیشگیری از خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در بیمارانی که در معرض استرس فیزیولوژیک بالا هستند (مانند بیمارانی با تهویه مکانیکی یا اختلال انعقاد خون) به صورت خارج از برچسب استفاده میشود. توضیح برای پزشک: توصیه میشود به محض امکان، درمان تزریقی به درمان خوراکی تبدیل شود و پس از برطرف شدن عوامل خطر، درمان قطع گردد تا از خطرات مرتبط با استفاده طولانیمدت و غیرضروری مهارکنندههای پمپ پروتون جلوگیری شود.
قرص اندانیل 4 میلی گرم ONDANIL 4 MG Tablet
اندانسترون به عنوان یک مهارکننده انتخابی گیرنده سروتونین، کاربرد کلیدی و مؤثری در پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از عوامل مختلف دارد. شناخت موارد مصرف تأیید شده و خارج برچسب آن برای مدیریت بهینه بالینی ضروری است۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد زیر، اندیکاسیونهای اصلی و تأیید شده اندانسترون هستند که استفاده از آن را به عنوان خط اول درمان ضد تهوع در این شرایط توجیه میکنندپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ حاد مرتبط با شیمیدرمانیهای بسیار قوی در ایجاد تهوع و استفراغ (مانند رژیمهای حاوی دوز بالای سیس پلاتین) و همچنین شیمیدرمانیهای با قدرت متوسط در ایجاد تهوع و استفراغ تأیید شده است ملاحظات بالینی: این دارو باید پیش از شروع شیمیدرمانی تجویز شود تا حداکثر اثربخشی را در جلوگیری از تهوع حاد داشته باشد. دوز مصرفی بر اساس قدرت تهوعزایی رژیم شیمیدرمانی (کم، متوسط یا زیاد) تنظیم میشودپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از پرتو درمانی توضیحات کاربردی: این دارو برای بیمارانی که تحت پرتو درمانیهای با پتانسیل تهوعزایی قرار میگیرند، تأیید شده است. این شامل پرتو درمانی کل بدن، تک دوزهای بالا به شکم، یا دوزهای روزانه به ناحیه شکم میشود. ملاحظات بالینی: استفاده از اندانسترون در این شرایط کمک میکند تا بیماران بتوانند دوره کامل پرتو درمانی را بدون مشکلات گوارشی ناشی از تهوع و استفراغ به پایان برسانند.پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ که معمولاً پس از بیهوشی و جراحی عمومی رخ میدهد، تأیید شده است ملاحظات بالینی: تجویز یک دوز واحد از اندانسترون پیش از القای بیهوشی یا بلافاصله پس از عمل جراحی، در کاهش بروز تهوع و استفراغ پس از عمل بسیار مؤثر است۲. موارد مصرف خارج برچسباین موارد، اندیکاسیونهایی هستند که اندانسترون به طور گسترده در آنها استفاده میشود، اما به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشدهاند.درمان تهوع و استفراغ مرتبط با بارداری توضیحات کاربردی: اندانسترون به طور شایع در مواردی که تهوع و استفراغ بارداری شدید است و به درمانهای اولیه (مانند ویتامین ب ۶ یا ترکیبات آن) پاسخ نمیدهد، به ویژه در شرایط استفراغ بیش از حد بارداری استفاده میشود. اخیرا شواهدی از عوارض این دارو برای جنین گزارش شده است. ملاحظات بالینی: اگرچه اندانسترون به دلیل اثربخشی بالا مورد استفاده قرار میگیرد، اما مطالعاتی در مورد خطر احتمالی افزایش طولانی شدن فاصله در قلب جنین، پزشک باید هنگام تجویز به زنان باردار، جوانب مثبت و منفی مصرف را ارزیابی کند.درمان سندرم استفراغ دورهای توضیحات کاربردی: اندانسترون به صورت خارج برچسب برای درمان حاد حملات تهوع و استفراغ شدید در بیماران مبتلا به سندرم استفراغ دورهای، به ویژه در جمعیت کودکان، مورد استفاده قرار میگیرد. ملاحظات بالینی: این دارو میتواند به قطع سریع حملات در این بیماران کمک کند، اما شواهد مربوط به اثربخشی آن در این بیماری محدود است.درمان اسهال شدید ناشی از تومورهای نورواندوکرین (سندرم کارسینوئید) توضیحات کاربردی: اندانسترون در موارد نادر برای کنترل اسهال شدید و مقاوم مرتبط با تومورهای نورواندوکرین استفاده میشود. ملاحظات بالینی: این اثر درمانی به دلیل نقش سروتونین در تنظیم حرکات روده است. اندانسترون با مهار گیرندههای سروتونین، میتواند به کاهش دفعات اسهال کمک کند، اگرچه این یک درمان معمول نیست.
قرص مزالون 500 میلی گرم MEZALONE 500 MG Tablet
1. کولیت اولسراتیو درمان کولیت فعال پیشگیری از عود علائم درمان نگهدارنده در بیماران مزمن2. بیماری کرون کنترل التهاب در بیماری کرون محدود به روده بزرگ کاهش علائم مانند اسهال، خونریزی و درد شکمی3. درمان در بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن رودهای (IBD) در برخی موارد همراه با داروهای کورتیکواستروئیدی و ایمونوساپرسیو
کپسول اپرند 125 میلی گرم APREND 125 mg Capsule
کپسول امپرازول ابوریحان 20 میلی گرم OMEPRAZOLE ABURAIHAN 20 mg Capsule
1. ریفلاکس گاستروازوفاژیال هدف درمان: درمان رفلاکس معده به مری، کاهش علائم سوزش سردل، درد قفسه سینه، و جلوگیری از آسیب به مری (مری بارت یا آسیبهای شیمیایی). دستور مصرف: 20 میلیگرم روزانه به مدت 4-8 هفته.ملاحظات بالینی: در صورت عدم بهبودی یا عود مجدد علائم پس از 4-8 هفته درمان اولیه، دوز ممکن است افزایش یابد یا درمان به مدت طولانی ادامه یابد. در بیمارانی که نیاز به درمان بلندمدت دارند، باید دوز کمترین اثرگذار را انتخاب کرد و تحت نظارت منظم قرار داد تا از عوارض جانبی پیشگیری شود. اگر علائم به شدت پیشرفته باشد، ممکن است نیاز به ترکیب با داروهای دیگر مانند آنتیبیوتیکها برای درمان عفونتهای همراه (اگر وجود داشته باشد) باشد.2. زخم معده و دوازدهه هدف درمان: کاهش تولید اسید معده و بهبود زخمهای معده یا دوازدهه که ممکن است ناشی از عفونت هلیکوباکتر پیلوری یا مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) باشد. دستور مصرف: 20 میلیگرم روزانه به مدت 4-6 هفته برای زخم معده و 4-8 هفته برای زخم دوازدهه.ملاحظات بالینی: در صورت عفونت هلیکوباکتر پیلوری، باید امپرازول به همراه یک دوره درمان آنتیبیوتیکی استفاده شود (شامل آموکسیسیلین و کلاریترومایسین). در موارد مزمن و مکرر، ممکن است نیاز به درمان طولانیمدت با دوزهای پایینتر یا درمان مقطعی باشد.3. هلیکوباکتر پیلوری هدف درمان: از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری برای درمان زخمهای معده و دوازدهه و کاهش خطر عود آنها. دستور مصرف: 20 میلیگرم دو بار در روز همراه با آنتیبیوتیکها (آموکسیسیلین و کلاریترومایسین یا مترونیدازول) به مدت 10-14 روز.ملاحظات بالینی: امپرازول در اینجا بهعنوان بخشی از درمان ترکیبی با آنتیبیوتیکها برای افزایش اثربخشی استفاده میشود. این دارو با کاهش محیط اسیدی معده، باعث افزایش قدرت آنتیبیوتیکها در مقابله با باکتریها میشود. در صورت عدم موفقیت درمان با این ترکیب، ممکن است نیاز به تجویز داروهای جایگزین یا آنتیبیوتیکهای دیگر باشد.4. سندرم زولینگر-الیسون هدف درمان: درمان هایپرکلوریدری شدید ناشی از تومورهای پانکراس یا معده که منجر به تولید بیش از حد اسید معده میشود. دستور مصرف: شروع با 60 میلیگرم روزانه به صورت یکباره، سپس تنظیم دوز بسته به پاسخ بالینی (دوز ممکن است به 120 میلیگرم در روز افزایش یابد).ملاحظات بالینی: درمان در این بیماری بهطور معمول به مدت طولانی ادامه مییابد و نیاز به پایش منظم سطح اسید معده و وضعیت بیمار دارد. در بیماران مبتلا به این سندرم، درمان با امپرازول باید بهطور دقیق و تحت نظر متخصص گوارش انجام شود.5. پیشگیری از زخمهای ناشی از مصرف NSAIDs هدف درمان: پیشگیری از ایجاد زخم معده در بیمارانی که داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مصرف میکنند. دستور مصرف: 20 میلیگرم روزانه به مدت طولانی یا مقطعی در صورت استفاده از NSAIDs.ملاحظات بالینی: در بیمارانی که داروهای NSAID را به مدت طولانی مصرف میکنند، مصرف امپرازول میتواند به پیشگیری از آسیبهای معده کمک کند. در بیماران مبتلا به اختلالات کبدی یا کلیوی، باید دوز دارو تحت نظارت دقیق قرار گیرد.6. سایر اختلالات اسیدی معده هدف درمان: درمان بیماریهای گوارشی که بهطور خاص ناشی از ترشح زیاد اسید معده هستند. دستور مصرف: 20 میلیگرم روزانه به مدت کوتاه، بسته به نوع اختلال.ملاحظات بالینی: این دارو در مدیریت بیماریهای مختلف گوارشی مانند سوزش معده و اسهال ناشی از اسید مفید است. توجه به خطرات طولانیمدت مصرف داروهای مهارکننده پمپ پروتون و تجویز دارو با کمترین دوز مؤثر بسیار مهم است.
قرص اوسودزوکسی کولیک اسید ابوریحان 250 میلی گرم URSODEOXYCHOLIC ACID ABURAYHAN 250MG TAB
اورسودوکسی کولیک اسید که با نام اورسودیول نیز شناخته میشود، یک اسید صفراوی ثانویه است که به طور طبیعی در مقادیر کمی در صفرا یافت میشود. این دارو عمدتاً دارای خواص محافظتکننده کبدی، حلکننده سنگ و تعدیلکننده سیستم ایمنی است و درمان اصلی بیماریهای کلستاتیک کبدی به شمار میآید.موارد مصرف تاییدشده موارد مصرف تاییدشده اورسودوکسی کولیک اسید (UDCA) شامل مدیریت بیماریهای کبدی مزمن کلستاتیک و برخی اشکال بیماریهای سنگ کیسه صفرا است.۱. کلانژیت صفراوی اولیه درمان بیماری کلانژیت صفراوی اولیه (که قبلاً سیروز صفراوی اولیه نامیده میشد) در بزرگسالان، به عنوان اصلیترین اندیکاسیون مورد تأیید است. بالینی و کاربردی: این دارو استاندارد طلایی درمان PBC محسوب میشود. مصرف طولانیمدت UDCA (با دوز معمول ۱۳ تا ۱۵ میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) در بیماران مبتلا به PBC، به ویژه آنهایی که در مراحل اولیه بیماری هستند و به درمان پاسخ بیوشیمیایی میدهند، میتواند پیشرفت بیماری به سمت نارسایی کبدی را کند کند، نیاز به پیوند کبد را کاهش دهد و بقای بیمار را بهبود بخشد. ارزیابی پاسخ بالینی بر اساس بهبود پارامترهای بیوشیمیایی کلستاز (مانند کاهش سطح آلکالین فسفاتاز و بیلیروبین) پس از ۶ تا ۱۲ ماه درمان انجام میشود.۲. حل کردن سنگهای کیسه صفرا این دارو برای حل کردن سنگهای کوچک تا متوسط کیسه صفرا که از جنس کلسترول خالص هستند و در رادیوگرافی شفاف دیده میشوند، در بیمارانی که کيسه صفرای آنها عملکرد طبیعی دارد و کاندید عمل جراحی نیستند، استفاده میشود. بالینی و کاربردی: اثربخشی UDCA به طور مستقیم به نوع و اندازه سنگها بستگی دارد. بهترین نتایج برای سنگهای کلسترولی غیرکلسیفیه (غیر آهکی) و کوچکتر از ۲۰ میلیمتر است. میزان حل شدن سنگها آهسته است و ممکن است نیاز به درمان برای ۶ ماه تا دو سال باشد. میزان عود سنگ پس از قطع درمان نسبتاً بالا است. دوز درمانی معمولاً ۸ تا ۱۰ میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز است.۳. پیشگیری از تشکیل سنگهای صفراوی در کاهش وزن سریع پیشگیری از تشکیل سنگهای صفراوی در بیمارانی که تحت برنامههای کاهش وزن سریع قرار میگیرند (مانند پس از جراحیهای باریاتریک یا رژیمهای غذایی شدید) تأیید شده است. بالینی و کاربردی: کاهش وزن سریع به دلیل افزایش ترشح کلسترول در صفرا، خطر تشکیل سنگهای صفراوی کلسترولی را به شدت بالا میبرد. UDCA (معمولاً با دوز ۳۰۰ میلیگرم دو بار در روز) در طول دوره کاهش وزن سریع، با کاهش اشباع صفرا از کلسترول، میتواند از تشکیل لجن صفراوی و سنگها جلوگیری کند.موارد مصرف خارج از برچسب این موارد، کاربردهای رایج UDCA هستند که بر اساس شواهد بالینی و توصیههای تخصصی در بیماریهای مختلف استفاده میشوند، هرچند ممکن است تاییدیه رسمی تمام سازمانهای بینالمللی را نداشته باشند.۱. بیماری کبد مرتبط با فیبروز کیستیک استفاده از UDCA برای درمان یا کاهش پیشرفت بیماری کبدی مرتبط با فیبروز کیستیک، به ویژه در کودکان و نوجوانان. بالینی و کاربردی: فیبروز کیستیک اغلب منجر به کلستاز مزمن و آسیب کبدی پیشرونده میشود. UDCA با بهبود جریان صفرا و اثرات محافظتکننده سلولی، برای کند کردن پیشرفت بیماری و بهبود نشانگرهای بیوشیمیایی کبد استفاده میشود. این کاربرد به ویژه در جمعیت کودکان توسط برخی سازمانها به عنوان داروهای "یتیم" (Orphan Drug) شناخته شده است.۲. کلستاز داخل کبدی دوران بارداری درمان کلستاز داخل کبدی در دوران بارداری برای بهبود علائم مادری (خارش) و پیامدهای جنینی. بالینی و کاربردی: ICP با افزایش خطر زایمان زودرس و مرگومیر داخل رحمی جنین همراه است. UDCA (با دوز معمول ۱۰ تا ۲۰ میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) مؤثرترین درمان دارویی است که سطح اسیدهای صفراوی سمی را در خون مادر کاهش میدهد و خارش را بهبود میبخشد. این دارو در بارداری به عنوان یک درمان نسبتاً ایمن تلقی میشود و باید در تمام موارد ICP متوسط تا شدید در نظر گرفته شود.۳. بیماری پیوند علیه میزبان کبدی استفاده از UDCA به عنوان یک عامل کمکی در مدیریت GVHD حاد و مزمن که کبد را درگیر کرده است (Hepatic GVHD) پس از پیوند سلولهای بنیادی آلوژنیک. بالینی و کاربردی: UDCA میتواند به عنوان یک داروی محافظتکننده کبد برای کاهش اثرات کلستاتیک و سمی ناشی از التهاب در کبد پیوند شده، استفاده شود. این کاربرد به ویژه در پروتکلهای پیوند سلولهای بنیادی شایع است.۴. کلانژیت اسکلروزان اولیه اگرچه دادههای متناقضی در مورد اثربخشی آن وجود دارد، UDCA اغلب برای درمان PSC به کار میرود. بالینی و کاربردی: مطالعات اولیه با دوزهای پایین نشانگرهایی از بهبود بیوشیمیایی را نشان دادند. با این حال، در دوزهای بالا (بیش از ۲۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز)، نتایج یک مطالعه بالینی نشان داد که این دوزها ممکن است با افزایش عوارض جانبی و حتی بدتر شدن پیامدهای بالینی همراه باشد. بنابراین، استفاده از آن در PSC به ویژه در دوزهای بالا، مورد بحث است و تنها با پایش دقیق و دوزهای محافظهکارانه توصیه میشود.
کپسول ناووترون 5 میلی گرم NAVOTRON 5MG CAP
تروپیسترون مانند اندانسترون در پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیتوتوکسیکها در درمان و پیشگیری تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی کاربرد دارد. تروپیسترون به صورت تزریق داخل وریدی یا انفوزیون به صورت هیدروکلرید و یا به صورت پایه به طریق خوراکی تجویز می شود و دوزها بر اساس Tropisetron پایه محاسبه می شوند. 64/5 میلی گرم Tropisetron hydrochloride تقریباً معادل با 5 میلی گرم Tropisetron پایه می باشد. جهت پروفیلاکسی حالت تهوع و استفراغ مرتبط با شیمی درمانی سیتوتوکسیک یک دوز منفرد 5 میلی گرمی به صورت تزریق آهسته داخل وریدی یا انفوزیون در روز درمان با فاصله کوتاهی قبل از شیمی درمانی تجویز می شود0جهت درمان حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی در بالغین 2 میلی گرم از آن به صورت تزریق آهسته داخل وریدی و یا به صورت انفوزیون طی 2 ساعت آخر بیهوشی تجویز می گردد. برای پروفیلاکسی دوزهای مشابهی در مدت کوتاهی قبل از بیهوشی تجویز می شود.
آمپول ناوترون 5 میلیگرم بر 5 میلی لیتر NAVOTRON 5MG/5ML AMP
تروپیسترون مانند اندانسترون در پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیتوتوکسیکها در درمان و پیشگیری تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی کاربرد دارد. تروپیسترون به صورت تزریق داخل وریدی یا انفوزیون به صورت هیدروکلرید و یا به صورت پایه به طریق خوراکی تجویز می شود و دوزها بر اساس Tropisetron پایه محاسبه می شوند. 64/5 میلی گرم Tropisetron hydrochloride تقریباً معادل با 5 میلی گرم Tropisetron پایه می باشد. جهت پروفیلاکسی حالت تهوع و استفراغ مرتبط با شیمی درمانی سیتوتوکسیک یک دوز منفرد 5 میلی گرمی به صورت تزریق آهسته داخل وریدی یا انفوزیون در روز درمان با فاصله کوتاهی قبل از شیمی درمانی تجویز می شود0جهت درمان حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی در بالغین 2 میلی گرم از آن به صورت تزریق آهسته داخل وریدی و یا به صورت انفوزیون طی 2 ساعت آخر بیهوشی تجویز می گردد. برای پروفیلاکسی دوزهای مشابهی در مدت کوتاهی قبل از بیهوشی تجویز می شود.
قرص دومپریدون ابو 10 میلی گر م (دمپریدون) DOMPERIDONE ABU 10MG TAB
دومپریدون یک داروی آنتاگونیست گیرنده دوپامین است که عمدتاً به دلیل خواص ضد استفراغ و تحریککننده حرکات گوارشی شناخته میشود. به دلیل نگرانیهای ایمنی قلبی، استفاده از این دارو در بسیاری از مناطق به شدت محدود شده است۱. موارد مصرف تایید شدهموارد مصرف تایید شده برای دومپریدون در بسیاری از کشورها به دلیل نگرانی در مورد افزایش خطر عوارض جانبی قلبی، به ویژه طولانی شدن فاصله QT و آریتمیهای جدی، به شدت محدود شده استتسکین علائم تهوع و استفراغ: توضیحات کاربردی و بالینی: این تنها مورد مصرفی است که در بسیاری از مناطق نظارتی (مانند اتحادیه اروپا) برای مصرف خوراکی تأیید شده است. دومپریدون با مسدود کردن گیرندههای دوپامین در ناحیه شیمیدرمانی ماشهای مغز (منطقهای که تهوع و استفراغ را تنظیم میکند) عمل میکند نکته مهم برای پزشک: مصرف باید با پایینترین دوز مؤثر و برای کوتاهترین مدت زمان ممکن (معمولاً حداکثر تا یک هفته) محدود شود تا خطر عوارض قلبی کاهش یابد. این دارو دیگر برای علائمی مانند نفخ یا سوزش سردل (ریفلاکس) تأیید نمیشود۲. موارد مصرف خارج از برچسب استفاده از دومپریدون برای شرایط زیر در بسیاری از کشورها تأییدیه رسمی ندارد، اما بر اساس قضاوت بالینی پزشک و در شرایط خاص ممکن است تجویز شود. پزشکان باید خطرات قلبی را به دقت ارزیابی کرده و در مورد آنها به بیمار هشدار دهند.اختلال حرکتی دستگاه گوارش فوقانی (مانند گاستروپارزی): توضیحات کاربردی و بالینی: گاستروپارزی وضعیتی است که در آن تخلیه معده به تأخیر میافتد، که اغلب در بیماران دیابتی رخ میدهد و علائمی مانند تهوع مزمن، استفراغ، سیری زودرس و درد شکم ایجاد میکند. دومپریدون به عنوان یک عامل تحریککننده حرکات دستگاه گوارش، انقباضات معده را افزایش داده و اسفنکتر تحتانی مری را شل میکند و به تسکین علائم کمک میکند. نکته مهم برای پزشک: از آنجایی که متوکلوپرامید میتواند عوارض جانبی عصبی مرکزی ایجاد کند، دومپریدون اغلب به عنوان گزینه خط دوم برای گاستروپارزی مقاوم به درمان در نظر گرفته میشود.تحریک ترشح شیر (به عنوان گالاکتاگوگ): توضیحات کاربردی و بالینی: دومپریدون با مسدود کردن گیرندههای دوپامین در غده هیپوفیز، باعث افزایش ترشح پرولاکتین میشود. پرولاکتین هورمونی است که تولید شیر مادر را تحریک میکند. این استفاده اغلب در مادرانی که به دلایل مختلف (مانند زایمان نارس یا القای شیردهی) با مشکل کمبود عرضه شیر مواجه هستند، به کار میرود. نکته مهم برای پزشک: سازمانهای نظارتی بهداشتی استفاده از دومپریدون برای تحریک شیردهی را تأیید نکردهاند و به دلیل خطرات قلبی، هشدار دادهاند. تجویز برای این منظور باید پس از شکست سایر اقدامات غیردارویی و با آگاهی کامل از خطرات انجام شود.پیشگیری از علائم گوارشی مرتبط با داروهای ضد پارکینسون: توضیحات کاربردی و بالینی: برخی داروهای آگونیست دوپامین مورد استفاده در درمان بیماری پارکینسون (مانند آپومورفین) میتوانند تهوع و استفراغ شدید ایجاد کنند. دومپریدون، بدون عبور قابل توجه از سد خونی مغزی، گیرندههای دوپامین محیطی را مسدود کرده و به عنوان ضد استفراغ عمل میکند و عوارض جانبی عصبی کمتری نسبت به سایر داروهای مشابه دارد.
قرص گراتریل 1 میلی گرم GRATRIL 1MG TAB
قرص رابزول 20 میلی گرم RABEZOL 20MG TAB
رابپرازول در درمان زخم هاي خوش خيم معده و دوازدهه، زخم هاي وابسته به هليكوباكتري پيلوري، سندروم زولينگر- اليسون، كاهش اسيد معده در جراحي و پيشگيري كوتاه مدت بازگشت محتويات معده و درمان بيماري به كار برده مي شود. این دارو می تواند در درمان سوء هاضمه و بیماری رفلکس٬ همچنین در پیشگیری و درمان زخم های مرتبط با NSAIDs استفاده شود. در افرادی که نیاز به مصرف مزمن NSAID دارند بعد از بهبود زخم مقدار مصرف امپرازول کاهش نمی یابد زیرا امکان پیشرفت زخم بدون علائم وجود دارد. این دارو ممکن است علائم سرطان معده را بپوشاند و در افراد پرخطر باید قبل از شروع درمان بیمار از نظر بدخیمی معده بررسی شود این دارو می تواند در کاهش تخریب مکمل های آنزیم های پانکراسی در بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس به کار رود. مقدار بالای این دارو برای کنترل ترشح اسید معده در سندرم زولینگر - الیسون به کار می رود
آمپول گراتریل 3میلی گرم/میلی لیتر 3میلی لیتر GRATRIL 3MG/ML 3ML AMP
