کپسول زونسپی 100 میلی گرم ZONEPSY 100MG CAP
زونیساماید یک داروی ضدتشنج (ضد صرع) است که به طور اصلی برای کنترل و پیشگیری از انواع خاصی از تشنجها در بزرگسالان و کودکان مورد استفاده قرار میگیرد. این دارو میتواند به تنهایی یا به عنوان یک درمان کمکی همراه با سایر داروهای ضدتشنج تجویز شود.۱. درمان تشنجهای پارشیالزونیساماید به طور گستردهای برای درمان تشنجهای پارشیال (Partial Seizures) استفاده میشود. تشنجهای پارشیال نوعی از تشنج هستند که فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز در یک منطقه خاص از مغز شروع میشود. درمان کمکی: در بسیاری از موارد، زونیساماید به عنوان داروی کمکی در بیمارانی که با سایر داروهای ضدتشنج به کنترل کافی نرسیدهاند، تجویز میشود. درمان تکدارویی: در برخی موارد، زونیساماید میتواند به عنوان تنها داروی ضدتشنج برای کنترل تشنجهای پارشیال در بزرگسالان استفاده شود.۲. درمان تشنجهای عمومی تونیک-کلونیکزونیساماید به عنوان درمان کمکی برای کنترل تشنجهای عمومی تونیک-کلونیک (Generalized Tonic-Clonic Seizures) نیز مؤثر است. این تشنجها که با نام تشنجهای بزرگ نیز شناخته میشوند، کل مغز را درگیر میکنند و اغلب با از دست دادن هوشیاری و انقباضات شدید عضلانی همراه هستند. زونیساماید با کاهش دفعات و شدت این تشنجها به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک میکند.۳. کاربردهای غیررسمی (Off-label)علاوه بر موارد مصرف رسمی، زونیساماید در برخی موارد به صورت غیررسمی برای درمان بیماریهای دیگر نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این کاربردها توسط سازمانهای معتبر دارویی تأیید نشدهاند، اما بر اساس مطالعات و تجربیات بالینی انجام میشوند. برخی از این موارد عبارتند از: کاهش وزن: زونیساماید میتواند باعث کاهش وزن شود، به همین دلیل در برخی موارد برای مدیریت چاقی، به خصوص در افرادی که به سایر روشها پاسخ ندادهاند، تجویز میگردد. کنترل لرزشهای اساسی (Essential Tremor): این دارو میتواند به کاهش لرزشهای غیرارادی در دستها، سر و سایر قسمتهای بدن که مشخصه این بیماری هستند، کمک کند. درمان میگرن: برخی از پزشکان زونیساماید را برای پیشگیری از حملات میگرن تجویز میکنند. کنترل اختلالات خلقی: در موارد خاصی از اختلالات خلقی مانند اختلال دوقطبی، زونیساماید به عنوان یک داروی کمکی برای تثبیت خلقوخو استفاده میشود.نکته مهم: مصرف زونیساماید برای موارد غیررسمی باید حتماً تحت نظر پزشک متخصص و با ارزیابی دقیق ریسکها و فواید آن انجام شود.
قرص اوکسیزور 150 میلی گرم OXIZUR 150MG TAB
اکس کاربازپین یک داروی ضدتشنج است که در مغز با کاهش فعالیت الکتریکی غیرطبیعی که باعث تشنج میشود، عمل میکند. این دارو خود و متابولیت فعال آن، منوهیدروکسی متابولیت، با مسدود کردن کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ در سلولهای عصبی عمل میکنند که منجر به تثبیت غشاهای عصبی بیشفعال و سرکوب شلیکهای عصبی تکراری میشود.موارد مصرف تایید شده درمان تشنجهای کانونی (تشنجهای پارشیال)این دارو در درجه اول برای درمان تشنجهای کانونی در بزرگسالان و کودکان تایید شده است. تشنجهای کانونی از یک ناحیه محدود در یک نیمکره مغز شروع میشوند. استفاده بالینی از اکس کاربازپین شامل موارد زیر است: درمان تکدارویی (مونوتراپی) یا درمان کمکی (ادجوانت تراپی) در بزرگسالان: این دارو میتواند به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدتشنج برای کنترل تشنجهای کانونی در بزرگسالان استفاده شود. این امر به ویژه برای تشنجهایی که شروع آنها به صورت کانونی است (شروع از یک ناحیه) و ممکن است ثانویه به تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی تبدیل شوند، کاربرد دارد. درمان تکدارویی در کودکان چهار سال و بالاتر: برای کودکان این رده سنی، اکس کاربازپین میتواند به عنوان تنها دارو برای تشنجهای کانونی تجویز شود. درمان کمکی در کودکان دو سال و بالاتر: در کودکان دو ساله و بالاتر، از این دارو میتوان به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی ترکیبی برای تشنجهای کانونی استفاده کرد.نکات کاربردی برای پزشک: اکس کاربازپین اغلب به دلیل تحمل بهتر و القای کمتر آنزیمهای کبدی نسبت به کاربامازپین، به عنوان یک گزینه خط اول یا دوم برای صرع با شروع کانونی در نظر گرفته میشود. با این حال، توجه به عارضه جانبی دوز وابسته هیپوناترمی (کاهش سدیم خون) در بیماران، به ویژه در سالمندان یا کسانی که از داروهای دیگری مانند دیورتیکها استفاده میکنند، حیاتی است. پایش منظم سدیم سرم توصیه میشود.موارد مصرف خارج برچسب ۱. اختلال دوقطبی (مانیک-دپرسیو) اکس کاربازپین به صورت گستردهای به عنوان یک تثبیت کننده خلق و خو در روانپزشکی استفاده میشود، اگرچه تاییدیه رسمی از سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای این مورد خاص ندارد. کاربرد بالینی: ممکن است در بیمارانی که به داروهای تثبیت کننده خلق و خوی استاندارد مانند لیتیوم یا والپروات پاسخ ندادهاند یا آنها را تحمل نمیکنند، به عنوان یک جایگزین یا افزودنی استفاده شود. این دارو میتواند به ویژه در مدیریت دورههای مانیا یا به عنوان یک عامل کمکی در پیشگیری از عود اختلال دوقطبی نوع ۱ و ۲ مؤثر باشد.۲. نورالژی عصب سهقلو (درد عصب سه شاخه صورت) نورالژی عصب سهقلو یک اختلال درد مزمن است که عصب سهقلو را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث حملات ناگهانی و شدید درد صورت میشود. اکس کاربازپین یک آنالوگ شیمیایی کاربامازپین (که داروی خط اول برای این بیماری است) است و مکانیسم اثر مشابهی در کاهش تحریکپذیری عصبی دارد. کاربرد بالینی: در بیمارانی که کاربامازپین را تحمل نمیکنند یا در معرض خطر تداخلات دارویی قابل توجهی هستند، اکس کاربازپین میتواند به عنوان یک گزینه درمانی با تحمل بهتر (به ویژه به دلیل خطر کمتر آگرانولوسیتوز و واکنشهای جدی پوستی در مقایسه با کاربامازپین) در نظر گرفته شود.۳. درد نوروپاتیک به دلیل اثرات ضدتشنج و تثبیت غشای عصبی، اکس کاربازپین برای درمان انواع دیگر دردهای ناشی از آسیب عصبی نیز به صورت خارج برچسب استفاده میشود. کاربرد بالینی: شامل مواردی مانند نوروپاتی محیطی دردناک (به عنوان مثال، در بیماران دیابتی) یا رادیکولوپاتی (درد ناشی از فشردگی ریشه عصبی) میشود. شواهد بیشتری در مورد اثربخشی این دارو در این موارد نسبت به نورالژی سهقلو مورد نیاز است، اما ممکن است در بیمارانی که به سایر داروهای ضددرد نوروپاتیک مانند گاباپنتین یا پرگابالین پاسخ ندادهاند، مفید باشد.
قرص دی والدین 250 میلی گرم DIVALDIN 250MG TAB
سدیم والپروات یک داروی ضد صرع و تثبیتکننده خلق با طیف گستردهای از کاربردهای درمانی است. پزشک باید در هنگام تجویز، به تفکیک موارد تأیید شده رسمی و کاربردهای خارج از برچسب آن توجه داشته باشد.۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد مصرف تأیید شده توسط نهادهای نظارتی بینالمللی برای سدیم والپروات عبارتند از:درمان صرع و تشنجهای مرتبط: تشنجهای غیاب ساده و پیچیده: والپروات برای کنترل این نوع تشنجها، هم به صورت تکدرمانی و هم به عنوان درمان کمکی، یک داروی خط اول محسوب میشود. از نظر بالینی، اثربخشی آن در انواع صرعهای تعمیمیافته اولیه، به ویژه صرع غیاب، بسیار بالاست. تشنجهای جزئی پیچیده: در مدیریت این تشنجها، سدیم والپروات میتواند به عنوان تکدرمانی یا درمان کمکی تجویز شود. انواع متعدد تشنج: این دارو برای بیمارانی که ترکیبی از انواع تشنجها، از جمله تشنجهای تونیک-کلونیک، را تجربه میکنند، یک گزینه مؤثر است و به دلیل طیف گسترده فعالیت ضد تشنجی، کارایی بالایی دارد.درمان دورههای شیدایی حاد مرتبط با اختلال دوقطبی: تثبیت خلق: والپروات به عنوان یک تثبیتکننده خلق قوی شناخته میشود و برای درمان دورههای شیدایی یا مختلط در بیماران دوقطبی مورد تأیید است. از لحاظ بالینی، شروع اثر آن در کنترل تحریکپذیری و بیقراری حاد در مقایسه با برخی دیگر از تثبیتکنندههای خلق سریعتر است و در مواردی که لیتیوم منع مصرف دارد یا بیمار به آن پاسخ نداده است، به کار میرود.پیشگیری از میگرن: کاهش فرکانس حملات: سدیم والپروات برای کاهش تعداد دفعات حملات میگرنی در بزرگسالان تأیید شده است. این دارو برای درمان حمله میگرن در فاز حاد کاربردی ندارد، بلکه یک داروی پیشگیرانه است که برای بیمارانی که میگرنهای مکرر و ناتوانکننده دارند، تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسباین موارد توسط سازمانهای رسمی بهداشت برای والپروات تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی محدودی از کاربرد آنها در عمل پزشکی وجود دارد:کنترل تکانشگری، تحریکپذیری و پرخاشگری: کاربرد در اختلالات روانپزشکی: در بیماران مبتلا به اختلالاتی مانند اختلال شخصیت مرزی، اختلال استرس پس از سانحه یا اختلالات مرتبط با کنترل تکانه که در آنها تحریکپذیری و پرخاشگری شدید مشاهده میشود، والپروات برای کاهش این علائم تجویز میشود. از نظر بالینی، اثر تعدیلکننده عصبی والپروات، به ویژه در تقویت گابا، میتواند به آرامسازی و تثبیت رفتاری کمک کند.بیماریهای اعصاب محیطی و درد نوروپاتیک: نوروپاتی محیطی دیابتی و نورالژی پس از هرپس: برای کاهش درد عصبی در این بیماران، گاهی از والپروات استفاده میشود. با این حال، اثربخشی آن به اندازه داروهای خط اول نیست و به عنوان یک گزینه جایگزین یا کمکی در نظر گرفته میشود.اسکیزوفرنی و اختلال اسکیزوافکتیو: درمان کمکی: در این اختلالات، والپروات اغلب به عنوان یک درمان کمکی در کنار داروهای ضد روانپریشی برای کنترل پرخاشگری، تکانشگری و نوسانات خلقی (به ویژه در زیرگروه اختلال اسکیزوافکتیو) تجویز میشود. این تجویز با هدف افزایش کنترل بر علائم رفتاری و نه درمان علائم روانپریشی اصلی صورت میگیرد.درمان اورژانسی حالت صرعی: مدیریت حاد: در محیط اورژانس، والپروات تزریقی ممکن است برای متوقف کردن حالت صرعی مقاوم به درمان یا زمانی که بنزودیازپینها به تنهایی ناموفق بودهاند، استفاده شود. این کاربرد به دلیل نیاز به کنترل سریع فعالیت تشنجی است.
قرص دی والدین 500 میلی گرم DIVALDIN 500MG TAB
سدیم والپروات یک داروی ضد صرع و تثبیتکننده خلق با طیف گستردهای از کاربردهای درمانی است. پزشک باید در هنگام تجویز، به تفکیک موارد تأیید شده رسمی و کاربردهای خارج از برچسب آن توجه داشته باشد.۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد مصرف تأیید شده توسط نهادهای نظارتی بینالمللی برای سدیم والپروات عبارتند از:درمان صرع و تشنجهای مرتبط: تشنجهای غیاب ساده و پیچیده: والپروات برای کنترل این نوع تشنجها، هم به صورت تکدرمانی و هم به عنوان درمان کمکی، یک داروی خط اول محسوب میشود. از نظر بالینی، اثربخشی آن در انواع صرعهای تعمیمیافته اولیه، به ویژه صرع غیاب، بسیار بالاست. تشنجهای جزئی پیچیده: در مدیریت این تشنجها، سدیم والپروات میتواند به عنوان تکدرمانی یا درمان کمکی تجویز شود. انواع متعدد تشنج: این دارو برای بیمارانی که ترکیبی از انواع تشنجها، از جمله تشنجهای تونیک-کلونیک، را تجربه میکنند، یک گزینه مؤثر است و به دلیل طیف گسترده فعالیت ضد تشنجی، کارایی بالایی دارد.درمان دورههای شیدایی حاد مرتبط با اختلال دوقطبی: تثبیت خلق: والپروات به عنوان یک تثبیتکننده خلق قوی شناخته میشود و برای درمان دورههای شیدایی یا مختلط در بیماران دوقطبی مورد تأیید است. از لحاظ بالینی، شروع اثر آن در کنترل تحریکپذیری و بیقراری حاد در مقایسه با برخی دیگر از تثبیتکنندههای خلق سریعتر است و در مواردی که لیتیوم منع مصرف دارد یا بیمار به آن پاسخ نداده است، به کار میرود.پیشگیری از میگرن: کاهش فرکانس حملات: سدیم والپروات برای کاهش تعداد دفعات حملات میگرنی در بزرگسالان تأیید شده است. این دارو برای درمان حمله میگرن در فاز حاد کاربردی ندارد، بلکه یک داروی پیشگیرانه است که برای بیمارانی که میگرنهای مکرر و ناتوانکننده دارند، تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسباین موارد توسط سازمانهای رسمی بهداشت برای والپروات تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی محدودی از کاربرد آنها در عمل پزشکی وجود دارد:کنترل تکانشگری، تحریکپذیری و پرخاشگری: کاربرد در اختلالات روانپزشکی: در بیماران مبتلا به اختلالاتی مانند اختلال شخصیت مرزی، اختلال استرس پس از سانحه یا اختلالات مرتبط با کنترل تکانه که در آنها تحریکپذیری و پرخاشگری شدید مشاهده میشود، والپروات برای کاهش این علائم تجویز میشود. از نظر بالینی، اثر تعدیلکننده عصبی والپروات، به ویژه در تقویت گابا، میتواند به آرامسازی و تثبیت رفتاری کمک کند.بیماریهای اعصاب محیطی و درد نوروپاتیک: نوروپاتی محیطی دیابتی و نورالژی پس از هرپس: برای کاهش درد عصبی در این بیماران، گاهی از والپروات استفاده میشود. با این حال، اثربخشی آن به اندازه داروهای خط اول نیست و به عنوان یک گزینه جایگزین یا کمکی در نظر گرفته میشود.اسکیزوفرنی و اختلال اسکیزوافکتیو: درمان کمکی: در این اختلالات، والپروات اغلب به عنوان یک درمان کمکی در کنار داروهای ضد روانپریشی برای کنترل پرخاشگری، تکانشگری و نوسانات خلقی (به ویژه در زیرگروه اختلال اسکیزوافکتیو) تجویز میشود. این تجویز با هدف افزایش کنترل بر علائم رفتاری و نه درمان علائم روانپریشی اصلی صورت میگیرد.درمان اورژانسی حالت صرعی: مدیریت حاد: در محیط اورژانس، والپروات تزریقی ممکن است برای متوقف کردن حالت صرعی مقاوم به درمان یا زمانی که بنزودیازپینها به تنهایی ناموفق بودهاند، استفاده شود. این کاربرد به دلیل نیاز به کنترل سریع فعالیت تشنجی است.
قرص اکسی زور 600 میلی گرم OXIZUR 600MG TAB
اکس کاربازپین یک داروی ضدتشنج است که در مغز با کاهش فعالیت الکتریکی غیرطبیعی که باعث تشنج میشود، عمل میکند. این دارو خود و متابولیت فعال آن، منوهیدروکسی متابولیت، با مسدود کردن کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ در سلولهای عصبی عمل میکنند که منجر به تثبیت غشاهای عصبی بیشفعال و سرکوب شلیکهای عصبی تکراری میشود.موارد مصرف تایید شده درمان تشنجهای کانونی (تشنجهای پارشیال)این دارو در درجه اول برای درمان تشنجهای کانونی در بزرگسالان و کودکان تایید شده است. تشنجهای کانونی از یک ناحیه محدود در یک نیمکره مغز شروع میشوند. استفاده بالینی از اکس کاربازپین شامل موارد زیر است: درمان تکدارویی (مونوتراپی) یا درمان کمکی (ادجوانت تراپی) در بزرگسالان: این دارو میتواند به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدتشنج برای کنترل تشنجهای کانونی در بزرگسالان استفاده شود. این امر به ویژه برای تشنجهایی که شروع آنها به صورت کانونی است (شروع از یک ناحیه) و ممکن است ثانویه به تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی تبدیل شوند، کاربرد دارد. درمان تکدارویی در کودکان چهار سال و بالاتر: برای کودکان این رده سنی، اکس کاربازپین میتواند به عنوان تنها دارو برای تشنجهای کانونی تجویز شود. درمان کمکی در کودکان دو سال و بالاتر: در کودکان دو ساله و بالاتر، از این دارو میتوان به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی ترکیبی برای تشنجهای کانونی استفاده کرد.نکات کاربردی برای پزشک: اکس کاربازپین اغلب به دلیل تحمل بهتر و القای کمتر آنزیمهای کبدی نسبت به کاربامازپین، به عنوان یک گزینه خط اول یا دوم برای صرع با شروع کانونی در نظر گرفته میشود. با این حال، توجه به عارضه جانبی دوز وابسته هیپوناترمی (کاهش سدیم خون) در بیماران، به ویژه در سالمندان یا کسانی که از داروهای دیگری مانند دیورتیکها استفاده میکنند، حیاتی است. پایش منظم سدیم سرم توصیه میشود.موارد مصرف خارج برچسب ۱. اختلال دوقطبی (مانیک-دپرسیو) اکس کاربازپین به صورت گستردهای به عنوان یک تثبیت کننده خلق و خو در روانپزشکی استفاده میشود، اگرچه تاییدیه رسمی از سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای این مورد خاص ندارد. کاربرد بالینی: ممکن است در بیمارانی که به داروهای تثبیت کننده خلق و خوی استاندارد مانند لیتیوم یا والپروات پاسخ ندادهاند یا آنها را تحمل نمیکنند، به عنوان یک جایگزین یا افزودنی استفاده شود. این دارو میتواند به ویژه در مدیریت دورههای مانیا یا به عنوان یک عامل کمکی در پیشگیری از عود اختلال دوقطبی نوع ۱ و ۲ مؤثر باشد.۲. نورالژی عصب سهقلو (درد عصب سه شاخه صورت) نورالژی عصب سهقلو یک اختلال درد مزمن است که عصب سهقلو را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث حملات ناگهانی و شدید درد صورت میشود. اکس کاربازپین یک آنالوگ شیمیایی کاربامازپین (که داروی خط اول برای این بیماری است) است و مکانیسم اثر مشابهی در کاهش تحریکپذیری عصبی دارد. کاربرد بالینی: در بیمارانی که کاربامازپین را تحمل نمیکنند یا در معرض خطر تداخلات دارویی قابل توجهی هستند، اکس کاربازپین میتواند به عنوان یک گزینه درمانی با تحمل بهتر (به ویژه به دلیل خطر کمتر آگرانولوسیتوز و واکنشهای جدی پوستی در مقایسه با کاربامازپین) در نظر گرفته شود.۳. درد نوروپاتیک به دلیل اثرات ضدتشنج و تثبیت غشای عصبی، اکس کاربازپین برای درمان انواع دیگر دردهای ناشی از آسیب عصبی نیز به صورت خارج برچسب استفاده میشود. کاربرد بالینی: شامل مواردی مانند نوروپاتی محیطی دردناک (به عنوان مثال، در بیماران دیابتی) یا رادیکولوپاتی (درد ناشی از فشردگی ریشه عصبی) میشود. شواهد بیشتری در مورد اثربخشی این دارو در این موارد نسبت به نورالژی سهقلو مورد نیاز است، اما ممکن است در بیمارانی که به سایر داروهای ضددرد نوروپاتیک مانند گاباپنتین یا پرگابالین پاسخ ندادهاند، مفید باشد.
قرص اکسی زور 300 میلی گرم OXIZUR 300MG TAB
اکس کاربازپین یک داروی ضدتشنج است که در مغز با کاهش فعالیت الکتریکی غیرطبیعی که باعث تشنج میشود، عمل میکند. این دارو خود و متابولیت فعال آن، منوهیدروکسی متابولیت، با مسدود کردن کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ در سلولهای عصبی عمل میکنند که منجر به تثبیت غشاهای عصبی بیشفعال و سرکوب شلیکهای عصبی تکراری میشود.موارد مصرف تایید شده درمان تشنجهای کانونی (تشنجهای پارشیال)این دارو در درجه اول برای درمان تشنجهای کانونی در بزرگسالان و کودکان تایید شده است. تشنجهای کانونی از یک ناحیه محدود در یک نیمکره مغز شروع میشوند. استفاده بالینی از اکس کاربازپین شامل موارد زیر است: درمان تکدارویی (مونوتراپی) یا درمان کمکی (ادجوانت تراپی) در بزرگسالان: این دارو میتواند به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدتشنج برای کنترل تشنجهای کانونی در بزرگسالان استفاده شود. این امر به ویژه برای تشنجهایی که شروع آنها به صورت کانونی است (شروع از یک ناحیه) و ممکن است ثانویه به تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی تبدیل شوند، کاربرد دارد. درمان تکدارویی در کودکان چهار سال و بالاتر: برای کودکان این رده سنی، اکس کاربازپین میتواند به عنوان تنها دارو برای تشنجهای کانونی تجویز شود. درمان کمکی در کودکان دو سال و بالاتر: در کودکان دو ساله و بالاتر، از این دارو میتوان به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی ترکیبی برای تشنجهای کانونی استفاده کرد.نکات کاربردی برای پزشک: اکس کاربازپین اغلب به دلیل تحمل بهتر و القای کمتر آنزیمهای کبدی نسبت به کاربامازپین، به عنوان یک گزینه خط اول یا دوم برای صرع با شروع کانونی در نظر گرفته میشود. با این حال، توجه به عارضه جانبی دوز وابسته هیپوناترمی (کاهش سدیم خون) در بیماران، به ویژه در سالمندان یا کسانی که از داروهای دیگری مانند دیورتیکها استفاده میکنند، حیاتی است. پایش منظم سدیم سرم توصیه میشود.موارد مصرف خارج برچسب ۱. اختلال دوقطبی (مانیک-دپرسیو) اکس کاربازپین به صورت گستردهای به عنوان یک تثبیت کننده خلق و خو در روانپزشکی استفاده میشود، اگرچه تاییدیه رسمی از سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای این مورد خاص ندارد. کاربرد بالینی: ممکن است در بیمارانی که به داروهای تثبیت کننده خلق و خوی استاندارد مانند لیتیوم یا والپروات پاسخ ندادهاند یا آنها را تحمل نمیکنند، به عنوان یک جایگزین یا افزودنی استفاده شود. این دارو میتواند به ویژه در مدیریت دورههای مانیا یا به عنوان یک عامل کمکی در پیشگیری از عود اختلال دوقطبی نوع ۱ و ۲ مؤثر باشد.۲. نورالژی عصب سهقلو (درد عصب سه شاخه صورت) نورالژی عصب سهقلو یک اختلال درد مزمن است که عصب سهقلو را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث حملات ناگهانی و شدید درد صورت میشود. اکس کاربازپین یک آنالوگ شیمیایی کاربامازپین (که داروی خط اول برای این بیماری است) است و مکانیسم اثر مشابهی در کاهش تحریکپذیری عصبی دارد. کاربرد بالینی: در بیمارانی که کاربامازپین را تحمل نمیکنند یا در معرض خطر تداخلات دارویی قابل توجهی هستند، اکس کاربازپین میتواند به عنوان یک گزینه درمانی با تحمل بهتر (به ویژه به دلیل خطر کمتر آگرانولوسیتوز و واکنشهای جدی پوستی در مقایسه با کاربامازپین) در نظر گرفته شود.۳. درد نوروپاتیک به دلیل اثرات ضدتشنج و تثبیت غشای عصبی، اکس کاربازپین برای درمان انواع دیگر دردهای ناشی از آسیب عصبی نیز به صورت خارج برچسب استفاده میشود. کاربرد بالینی: شامل مواردی مانند نوروپاتی محیطی دردناک (به عنوان مثال، در بیماران دیابتی) یا رادیکولوپاتی (درد ناشی از فشردگی ریشه عصبی) میشود. شواهد بیشتری در مورد اثربخشی این دارو در این موارد نسبت به نورالژی سهقلو مورد نیاز است، اما ممکن است در بیمارانی که به سایر داروهای ضددرد نوروپاتیک مانند گاباپنتین یا پرگابالین پاسخ ندادهاند، مفید باشد.
قرص کانوکس 25 میلی گرم CONVEX 25MG TAB
قرص کانوکس 50 میلی گرم CONVEX 50MG TAB
قرص کانوکس 100 میلی گرم CONVEX 100MG TAB
کپسول کوئیژیل 100 میلی گرم QUIGIL 100 MG Capsule
کپسول کوئیژیل 75 میلی گرم QUIGIL 75 MG Capsule
قرص یونیماید 150 میلی گرم UNIMIDE 150 MG Tablet
قرص اکس کاربازپین-عبیدی 300 میلی گرم OXCARBAZEPINE-ABIDI 300MG TAB
قرص بریزانتیس 100 میلی گرم BRIZANTIS 100 mg Tablet
قرص بریزانتیس 10 میلی گرم BRIZANTIS 10mg Tablet
قرص لوتیراستام کوبل دارو 750 میلی گرم LEVETIRACETAM COBEL DAROU 750MG TAB
قرص اکس کاربازپین-عبیدی 600 میلی گرم OXCARBAZEPINE-ABIDI 600MG TAB
قرص بریزانتیس 25 میلی گرم BRIZANTIS 25 mg Tablet
قرص یونیماید 200 میلی گرم UNIMIDE 200 MG Tablet
