قرص ازتکس 10 میلی گرم EZETEX 10MG TAB
۱. موارد مصرف تأیید شده
ازتیمیب به عنوان یک مهارکننده انتخابی جذب کلسترول در روده کوچک عمل میکند. هدف اصلی تجویز آن، کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (کلسترول بد) است و موارد مصرف تأیید شده آن شامل موارد زیر است:
۱.۱. هایپرلیپیدمی اولیه
- توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که دچار افزایش کلسترول خون اولیه (شامل موارد خانوادگی هتروزیگوت و غیرخانوادگی) هستند، تجویز میشود.
- درمان ترکیبی: معمولاً به عنوان درمان کمکی همراه با مهارکنندههای ردوکتاز HMG-CoA (استاتینها) استفاده میشود. این ترکیب برای بیمارانی که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به اهداف کاهش چربی خود نرسیدهاند، یا برای کسانی که به استاتینها عدم تحمل دارند، یک گزینه بالینی بسیار مؤثر است. دادهها نشان میدهند که افزودن ازتیمیب به استاتین میتواند خطر حوادث قلبی عروقی را کاهش دهد.
- تک درمانی: در بیمارانی که مصرف استاتینها برای آنها منع مصرف دارد یا به هیچ وجه استاتین را تحمل نمیکنند، ازتیمیب به تنهایی نیز میتواند برای کاهش سطح کلسترول بد تجویز شود.
۱.۲. هایپرکلسترولمی خانوادگی هموزیگوت
- توضیحات بالینی و کاربردی: این دارو به عنوان درمانی کمکی همراه با استاتینها و سایر درمانهای کاهشدهنده کلسترول بد، در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که به دلیل یک بیماری ژنتیکی نادر، قادر به حذف کلسترول از بدن نیستند، استفاده میشود. هدف از درمان، کاهش بیشتر کلسترول بد در این بیماران با ریسک بسیار بالا است.
۱.۳. هایپرلیپیدمی مختلط
- توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب میتواند در ترکیب با فنوفیبرات به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان با افزایش چربیهای مختلط (کلسترول و تریگلیسیرید) استفاده شود تا سطوح کلسترول بد کاهش یابد.
۱.۴. سیتوسترولمی هموزیگوت (فیتوسترولمی)
- توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بالای ۹ سال که یک بیماری ژنتیکی نادر دارند و نمیتوانند به درستی استرولهای گیاهی (سیتوسترول و کمپسترول) را از بدن دفع کنند، برای کاهش سطح این مواد استفاده میشود.
۲. موارد مصرف خارج برچسب
اگرچه موارد زیر توسط سازمانهای نظارتی به صورت رسمی برای ازتیمیب تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی و توصیههای راهنماهای درمانی، کاربرد آن را در شرایط زیر برای پزشکان توجیه میکند:
۲.۱. پیشگیری از حوادث قلبی عروقی در بیماران پرخطر
- توضیحات بالینی و کاربردی: مطالعات بالینی مهمی نظیر کارآزمایی «ایمپروو-ایت» نشان دادند که افزودن ازتیمیب به درمان با استاتین، در بیمارانی که سابقه سندرم حاد عروق کرونر دارند، منجر به کاهش متوسط اما قابل توجه در نرخ حوادث بزرگ قلبی عروقی (شامل مرگ و میر عروق کرونر، سکته قلبی غیر کشنده و سکته مغزی) میشود.
- کاربرد بالینی: در بیماران با سابقه بیماری عروق کرونر (مانند حمله قلبی یا سکته مغزی) که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به هدف کلسترول بد تعیین شده در راهنماهای درمانی نرسیدهاند یا به هدف رسیدهاند اما هنوز پرخطر محسوب میشوند، تجویز ازتیمیب با هدف کاهش بیشتر خطر حوادث، توصیه میشود.
۲.۲. در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه
- توضیحات بالینی و کاربردی: در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه، به ویژه آنهایی که نیاز به دیالیز ندارند، مطالعاتی انجام شده که نشان میدهد ترکیب ازتیمیب و استاتین میتواند خطر بروز حوادث آترواسکلروتیک عمده را کاهش دهد.
- کاربرد بالینی: پزشکان ممکن است این ترکیب را برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه که در معرض خطر بالای قلبی عروقی هستند، برای کاهش کلسترول بد و حوادث مرتبط، تجویز کنند.
۲.۳. عدم تحمل استاتینها
- توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب اغلب به عنوان یک استراتژی جایگزین خط اول در بیمارانی که علائم شدید عدم تحمل به استاتین (مانند درد عضلانی شدید) را تجربه میکنند، در نظر گرفته میشود.
- کاربرد بالینی: در این بیماران، ازتیمیب به صورت تک درمانی میتواند کاهش کلسترول بد معادل تقریباً ۱۵ تا ۲۰ درصد را فراهم کند، که این میزان برای کاهش خطر کلی در برخی از بیماران کفایت میکند. این رویکرد به ویژه در صورتی مفید است که پزشک بخواهد از دوزهای پایین استاتین استفاده کند و ازتیمیب را برای تقویت اثر کاهش چربی به آن اضافه کند.
قرص سوکاردیل 25 میلی گرم SOCARDIL 25MG TAB
کارودیلول یک مسدودکننده بتا (بتابلوکر) با خواص اضافی مسدودکننده آلفا-۱ است که اثرات محافظتکننده قلبی و عروقی متنوعی دارد.
موارد مصرف تأیید شده کارودیلول
کارودیلول توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سه بیماری قلبی-عروقی زیر تأیید شده است:
۱. نارسایی قلبی خفیف تا شدید
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای درمان نارسایی قلبی پایدار با کاهش کسر جهشی استفاده میشود.
- این دارو با مسدود کردن گیرندههای بتا-۱ و بتا-۲ و همچنین گیرندههای آلفا-۱، به کاهش پیشرفت بیماری، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و بهبود بقا کمک میکند. مسدود کردن آلفا-۱ به کاهش مقاومت عروقی محیطی و کاهش بار پسین کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان باید با دوز بسیار کم و تیتراسیون آهسته و تدریجی دوز در طول چند هفته صورت گیرد. این رویکرد برای جلوگیری از تشدید حاد نارسایی قلبی و تحمل بهتر دارو حیاتی است. بیمار باید از نظر بدتر شدن نشانههای نارسایی قلبی و افت فشار خون یا برادیکاردی شدید تحت نظر باشد.
۲. فشار خون بالا (هایپرتنشن)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضدفشار خون برای مدیریت فشار خون بالا تأیید شده است.
- این دارو از طریق اثرات بتابلوکر (کاهش ضربان قلب و برونده قلبی) و اثر مسدودکننده آلفا-۱ (گشادکنندگی عروق محیطی) به کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: کارودیلول به ویژه در بیمارانی که همزمان با فشار خون بالا، مبتلا به نارسایی قلبی یا نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته قلبی هستند، مزیت دارد. با این حال، به دلیل خواص گشادکنندگی عروق، احتمال بروز افت فشار خون وضعیتی باید در نظر گرفته شود.
۳. نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته حاد قلبی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی و بستری شدن در بیمارستان در بیمارانی که پس از یک سکته حاد قلبی، نقص عملکرد بطن چپ دارند (کسر جهشی کمتر از ۴۰ درصد) چه با نارسایی قلبی آشکار یا بدون آن، تأیید شده است.
- این دارو با کاهش استرس میوکارد و جلوگیری از بازسازی نامناسب بطن (بازمدلسازی)، اثرات محافظتی دارد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان معمولاً باید پس از تثبیت وضعیت بیمار (معمولاً چند روز پس از سکته قلبی) و با دوز پایین آغاز شود تا اطمینان حاصل شود که وضعیت همودینامیک بیمار پایدار است. پایش دقیق ضربان قلب و فشار خون الزامی است.
موارد مصرف خارج از برچسب (غیر رسمی) کارودیلول
برخی کاربردهای کارودیلول که در منابع پزشکی به آنها اشاره شده، اما توسط سازمانهای اصلی نظارتی تأیید نشدهاند، عبارتاند از:
۱. درمان لرزش اساسی (ترمور اساسی)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول، مانند سایر بتابلوکرها (به ویژه پروپرانولول)، میتواند برای کاهش نشانههای لرزش اساسی استفاده شود.
- این اثر احتمالاً از طریق مسدود کردن گیرندههای بتا-۲ در عضلات اسکلتی و یا در مسیرهای عصبی مرکزی که لرزش را کنترل میکنند، اعمال میشود.
- نکته بالینی برای پزشکان: اگرچه پروپرانولول استانداردترین درمان برای لرزش اساسی است، کارودیلول ممکن است یک گزینه جایگزین در بیمارانی باشد که بتابلوکرهای دیگر را به خوبی تحمل نمیکنند یا دارای فشار خون بالا نیز هستند.
۲. پروفیلاکسی میگرن
توضیحات کاربردی و بالینی:
- به طور کلی، بتابلوکرها در پیشگیری از میگرن کاربرد دارند. کارودیلول نیز به دلیل اثرات گشادکنندگی عروق و خواص مسدودکننده آلفا، ممکن است در پیشگیری از سردردهای میگرنی مزمن نقش داشته باشد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شواهد موجود برای کارودیلول در این مورد کمتر از بتابلوکرهای دیگر (مانند متوپرولول یا پروپرانولول) است، اما در بیمارانی که به داروهای دیگر پاسخ ندادهاند یا نیاز به درمان همزمان برای فشار خون و میگرن دارند، ممکن است در نظر گرفته شود.
۳. درمان کمکی در اضطراب عملکردی و اضطراب عمومی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- بتابلوکرها برای کاهش نشانههای اضطراب عملکردی (مانند ترس از صحنه یا اضطراب امتحان) که شامل نشانههای فیزیکی مانند تپش قلب، لرزش و تعریق هستند، استفاده میشوند.
- کارودیلول میتواند با مسدود کردن اثرات تحریککننده آدرنالین بر قلب و عروق، به کاهش این نشانههای فیزیکی کمک کند.
- نکته بالینی برای پزشکان: این کاربرد معمولاً به صورت مصرف در صورت نیاز و نه درمان روزانه، در نظر گرفته میشود و اغلب برای مدیریت نشانههای فیزیکی اضطراب استفاده میشود.
قرص سوکاردیل 12.5 میلی گرم SOCARDIL 12.5MG TAB
کارودیلول یک مسدودکننده بتا (بتابلوکر) با خواص اضافی مسدودکننده آلفا-۱ است که اثرات محافظتکننده قلبی و عروقی متنوعی دارد.
موارد مصرف تأیید شده کارودیلول
کارودیلول توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سه بیماری قلبی-عروقی زیر تأیید شده است:
۱. نارسایی قلبی خفیف تا شدید
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای درمان نارسایی قلبی پایدار با کاهش کسر جهشی استفاده میشود.
- این دارو با مسدود کردن گیرندههای بتا-۱ و بتا-۲ و همچنین گیرندههای آلفا-۱، به کاهش پیشرفت بیماری، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و بهبود بقا کمک میکند. مسدود کردن آلفا-۱ به کاهش مقاومت عروقی محیطی و کاهش بار پسین کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان باید با دوز بسیار کم و تیتراسیون آهسته و تدریجی دوز در طول چند هفته صورت گیرد. این رویکرد برای جلوگیری از تشدید حاد نارسایی قلبی و تحمل بهتر دارو حیاتی است. بیمار باید از نظر بدتر شدن نشانههای نارسایی قلبی و افت فشار خون یا برادیکاردی شدید تحت نظر باشد.
۲. فشار خون بالا (هایپرتنشن)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضدفشار خون برای مدیریت فشار خون بالا تأیید شده است.
- این دارو از طریق اثرات بتابلوکر (کاهش ضربان قلب و برونده قلبی) و اثر مسدودکننده آلفا-۱ (گشادکنندگی عروق محیطی) به کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: کارودیلول به ویژه در بیمارانی که همزمان با فشار خون بالا، مبتلا به نارسایی قلبی یا نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته قلبی هستند، مزیت دارد. با این حال، به دلیل خواص گشادکنندگی عروق، احتمال بروز افت فشار خون وضعیتی باید در نظر گرفته شود.
۳. نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته حاد قلبی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی و بستری شدن در بیمارستان در بیمارانی که پس از یک سکته حاد قلبی، نقص عملکرد بطن چپ دارند (کسر جهشی کمتر از ۴۰ درصد) چه با نارسایی قلبی آشکار یا بدون آن، تأیید شده است.
- این دارو با کاهش استرس میوکارد و جلوگیری از بازسازی نامناسب بطن (بازمدلسازی)، اثرات محافظتی دارد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان معمولاً باید پس از تثبیت وضعیت بیمار (معمولاً چند روز پس از سکته قلبی) و با دوز پایین آغاز شود تا اطمینان حاصل شود که وضعیت همودینامیک بیمار پایدار است. پایش دقیق ضربان قلب و فشار خون الزامی است.
موارد مصرف خارج از برچسب (غیر رسمی) کارودیلول
برخی کاربردهای کارودیلول که در منابع پزشکی به آنها اشاره شده، اما توسط سازمانهای اصلی نظارتی تأیید نشدهاند، عبارتاند از:
۱. درمان لرزش اساسی (ترمور اساسی)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول، مانند سایر بتابلوکرها (به ویژه پروپرانولول)، میتواند برای کاهش نشانههای لرزش اساسی استفاده شود.
- این اثر احتمالاً از طریق مسدود کردن گیرندههای بتا-۲ در عضلات اسکلتی و یا در مسیرهای عصبی مرکزی که لرزش را کنترل میکنند، اعمال میشود.
- نکته بالینی برای پزشکان: اگرچه پروپرانولول استانداردترین درمان برای لرزش اساسی است، کارودیلول ممکن است یک گزینه جایگزین در بیمارانی باشد که بتابلوکرهای دیگر را به خوبی تحمل نمیکنند یا دارای فشار خون بالا نیز هستند.
۲. پروفیلاکسی میگرن
توضیحات کاربردی و بالینی:
- به طور کلی، بتابلوکرها در پیشگیری از میگرن کاربرد دارند. کارودیلول نیز به دلیل اثرات گشادکنندگی عروق و خواص مسدودکننده آلفا، ممکن است در پیشگیری از سردردهای میگرنی مزمن نقش داشته باشد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شواهد موجود برای کارودیلول در این مورد کمتر از بتابلوکرهای دیگر (مانند متوپرولول یا پروپرانولول) است، اما در بیمارانی که به داروهای دیگر پاسخ ندادهاند یا نیاز به درمان همزمان برای فشار خون و میگرن دارند، ممکن است در نظر گرفته شود.
۳. درمان کمکی در اضطراب عملکردی و اضطراب عمومی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- بتابلوکرها برای کاهش نشانههای اضطراب عملکردی (مانند ترس از صحنه یا اضطراب امتحان) که شامل نشانههای فیزیکی مانند تپش قلب، لرزش و تعریق هستند، استفاده میشوند.
- کارودیلول میتواند با مسدود کردن اثرات تحریککننده آدرنالین بر قلب و عروق، به کاهش این نشانههای فیزیکی کمک کند.
- نکته بالینی برای پزشکان: این کاربرد معمولاً به صورت مصرف در صورت نیاز و نه درمان روزانه، در نظر گرفته میشود و اغلب برای مدیریت نشانههای فیزیکی اضطراب استفاده میشود.
قرص سوکاردیل 6.25 میلی گرم SOCARDIL 6.25MG TAB
کارودیلول یک مسدودکننده بتا (بتابلوکر) با خواص اضافی مسدودکننده آلفا-۱ است که اثرات محافظتکننده قلبی و عروقی متنوعی دارد.
موارد مصرف تأیید شده کارودیلول
کارودیلول توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سه بیماری قلبی-عروقی زیر تأیید شده است:
۱. نارسایی قلبی خفیف تا شدید
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای درمان نارسایی قلبی پایدار با کاهش کسر جهشی استفاده میشود.
- این دارو با مسدود کردن گیرندههای بتا-۱ و بتا-۲ و همچنین گیرندههای آلفا-۱، به کاهش پیشرفت بیماری، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و بهبود بقا کمک میکند. مسدود کردن آلفا-۱ به کاهش مقاومت عروقی محیطی و کاهش بار پسین کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان باید با دوز بسیار کم و تیتراسیون آهسته و تدریجی دوز در طول چند هفته صورت گیرد. این رویکرد برای جلوگیری از تشدید حاد نارسایی قلبی و تحمل بهتر دارو حیاتی است. بیمار باید از نظر بدتر شدن نشانههای نارسایی قلبی و افت فشار خون یا برادیکاردی شدید تحت نظر باشد.
۲. فشار خون بالا (هایپرتنشن)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضدفشار خون برای مدیریت فشار خون بالا تأیید شده است.
- این دارو از طریق اثرات بتابلوکر (کاهش ضربان قلب و برونده قلبی) و اثر مسدودکننده آلفا-۱ (گشادکنندگی عروق محیطی) به کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کمک میکند.
- نکته بالینی برای پزشکان: کارودیلول به ویژه در بیمارانی که همزمان با فشار خون بالا، مبتلا به نارسایی قلبی یا نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته قلبی هستند، مزیت دارد. با این حال، به دلیل خواص گشادکنندگی عروق، احتمال بروز افت فشار خون وضعیتی باید در نظر گرفته شود.
۳. نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته حاد قلبی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی و بستری شدن در بیمارستان در بیمارانی که پس از یک سکته حاد قلبی، نقص عملکرد بطن چپ دارند (کسر جهشی کمتر از ۴۰ درصد) چه با نارسایی قلبی آشکار یا بدون آن، تأیید شده است.
- این دارو با کاهش استرس میوکارد و جلوگیری از بازسازی نامناسب بطن (بازمدلسازی)، اثرات محافظتی دارد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان معمولاً باید پس از تثبیت وضعیت بیمار (معمولاً چند روز پس از سکته قلبی) و با دوز پایین آغاز شود تا اطمینان حاصل شود که وضعیت همودینامیک بیمار پایدار است. پایش دقیق ضربان قلب و فشار خون الزامی است.
موارد مصرف خارج از برچسب (غیر رسمی) کارودیلول
برخی کاربردهای کارودیلول که در منابع پزشکی به آنها اشاره شده، اما توسط سازمانهای اصلی نظارتی تأیید نشدهاند، عبارتاند از:
۱. درمان لرزش اساسی (ترمور اساسی)
توضیحات کاربردی و بالینی:
- کارودیلول، مانند سایر بتابلوکرها (به ویژه پروپرانولول)، میتواند برای کاهش نشانههای لرزش اساسی استفاده شود.
- این اثر احتمالاً از طریق مسدود کردن گیرندههای بتا-۲ در عضلات اسکلتی و یا در مسیرهای عصبی مرکزی که لرزش را کنترل میکنند، اعمال میشود.
- نکته بالینی برای پزشکان: اگرچه پروپرانولول استانداردترین درمان برای لرزش اساسی است، کارودیلول ممکن است یک گزینه جایگزین در بیمارانی باشد که بتابلوکرهای دیگر را به خوبی تحمل نمیکنند یا دارای فشار خون بالا نیز هستند.
۲. پروفیلاکسی میگرن
توضیحات کاربردی و بالینی:
- به طور کلی، بتابلوکرها در پیشگیری از میگرن کاربرد دارند. کارودیلول نیز به دلیل اثرات گشادکنندگی عروق و خواص مسدودکننده آلفا، ممکن است در پیشگیری از سردردهای میگرنی مزمن نقش داشته باشد.
- نکته بالینی برای پزشکان: شواهد موجود برای کارودیلول در این مورد کمتر از بتابلوکرهای دیگر (مانند متوپرولول یا پروپرانولول) است، اما در بیمارانی که به داروهای دیگر پاسخ ندادهاند یا نیاز به درمان همزمان برای فشار خون و میگرن دارند، ممکن است در نظر گرفته شود.
۳. درمان کمکی در اضطراب عملکردی و اضطراب عمومی
توضیحات کاربردی و بالینی:
- بتابلوکرها برای کاهش نشانههای اضطراب عملکردی (مانند ترس از صحنه یا اضطراب امتحان) که شامل نشانههای فیزیکی مانند تپش قلب، لرزش و تعریق هستند، استفاده میشوند.
- کارودیلول میتواند با مسدود کردن اثرات تحریککننده آدرنالین بر قلب و عروق، به کاهش این نشانههای فیزیکی کمک کند.
- نکته بالینی برای پزشکان: این کاربرد معمولاً به صورت مصرف در صورت نیاز و نه درمان روزانه، در نظر گرفته میشود و اغلب برای مدیریت نشانههای فیزیکی اضطراب استفاده میشود.
قرص آتورواستاتین سبحان 20 میلی گرم ATORVASTATIN SOBHAN 20MG TAB
1. هیپرلیپیدمی اولیه: کاهش کلسترول تام، LDL-C، آپولیپوپروتئین B و تریگلیسریدها. افزایش HDL-C در هیپرکلسترومی خانوادگی هتروزیگوت و غیرفامیلی (انواع IIa و IIb).
2. هیپرکلسترولمی خانوادگی هموزیگوت: کاهش LDL-C در این اختلال ژنتیکی.
3. هیپرتریگلیسریدمی: درمان فردریکسون نوع IV.
4. دیسبتالیپوپروتئینمی اولیه: درمان نوع III فردریکسون.
5. پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبیعروقی: کاهش خطر انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی، و نیاز به بازسازی عروق: مناسب برای بیماران با عوامل خطر (سیگار کشیدن، فشار خون بالا، سن بالا، HDL-C پایین، سابقه خانوادگی بیماری قلبی زودرس).
6. پیشگیری ثانویه در بیماری عروق کرونر: کاهش مرگومیر کلی، انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی، و رویدادهای کرونری عمده.
7. پیشگیری از حوادث قلبی در بیماران دیابتی نوع 2: کاهش خطر انفارکتوس میوکارد و سکته مغزی در بیماران دیابتی با عوامل خطر اضافی.
8. هیپرلیپیدمی مرتبط با بیماریهای مزمن: هیپرلیپیدمی ناشی از سندرم نفروتیک یا اختلالات تیروئیدی.
9. هیپرلیپیدمی ناشی از داروها: درمان اختلالات لیپیدی ناشی از داروهایی مانند سیکلوسپورین.
10. دیسلیپیدمی مختلط: درمان انواع لیپیدها برای کنترل اختلالات ترکیبی.
11. هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت در کودکان: درمان در بیماران اطفال که به تغییرات رژیم غذایی پاسخ ندادهاند.
12. هیپرلیپیدمی همراه با سندرم متابولیک: بهبود مشخصات لیپیدی در بیماران با چاقی و مقاومت به انسولین.
13. کاهش خطر نیاز به مداخلات جراحی قلب: کاهش نیاز به جراحیهای بازسازی عروق کرونری.
14. کاهش خطر عوارض ناشی از چربی خون بالا در بیماران با سابقه سکته مغزی یا TIA: کاهش خطر وقایع عروقی مکرر.
نکات مهم:
- در دیسلیپیدمیهای نوع I و V فردریکسون بررسی کافی انجام نشده است.
- برای بیماران با بیماری کلیوی نیاز به تنظیم دوز نیست.
- مصرف در بیماریهای کبدی فعال یا افزایش مداوم آنزیمهای کبدی ممنوع است.
قرص آتورواستاتین سبحان 10 میلی گرم ATORVASTATIN SOBHAN 10MG TAB
1. هیپرلیپیدمی اولیه: کاهش کلسترول تام، LDL-C، آپولیپوپروتئین B و تریگلیسریدها. افزایش HDL-C در هیپرکلسترومی خانوادگی هتروزیگوت و غیرفامیلی (انواع IIa و IIb).
2. هیپرکلسترولمی خانوادگی هموزیگوت: کاهش LDL-C در این اختلال ژنتیکی.
3. هیپرتریگلیسریدمی: درمان فردریکسون نوع IV.
4. دیسبتالیپوپروتئینمی اولیه: درمان نوع III فردریکسون.
5. پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبیعروقی: کاهش خطر انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی، و نیاز به بازسازی عروق: مناسب برای بیماران با عوامل خطر (سیگار کشیدن، فشار خون بالا، سن بالا، HDL-C پایین، سابقه خانوادگی بیماری قلبی زودرس).
6. پیشگیری ثانویه در بیماری عروق کرونر: کاهش مرگومیر کلی، انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی، و رویدادهای کرونری عمده.
7. پیشگیری از حوادث قلبی در بیماران دیابتی نوع 2: کاهش خطر انفارکتوس میوکارد و سکته مغزی در بیماران دیابتی با عوامل خطر اضافی.
8. هیپرلیپیدمی مرتبط با بیماریهای مزمن: هیپرلیپیدمی ناشی از سندرم نفروتیک یا اختلالات تیروئیدی.
9. هیپرلیپیدمی ناشی از داروها: درمان اختلالات لیپیدی ناشی از داروهایی مانند سیکلوسپورین.
10. دیسلیپیدمی مختلط: درمان انواع لیپیدها برای کنترل اختلالات ترکیبی.
11. هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت در کودکان: درمان در بیماران اطفال که به تغییرات رژیم غذایی پاسخ ندادهاند.
12. هیپرلیپیدمی همراه با سندرم متابولیک: بهبود مشخصات لیپیدی در بیماران با چاقی و مقاومت به انسولین.
13. کاهش خطر نیاز به مداخلات جراحی قلب: کاهش نیاز به جراحیهای بازسازی عروق کرونری.
14. کاهش خطر عوارض ناشی از چربی خون بالا در بیماران با سابقه سکته مغزی یا TIA: کاهش خطر وقایع عروقی مکرر.
نکات مهم:
- در دیسلیپیدمیهای نوع I و V فردریکسون بررسی کافی انجام نشده است.
- برای بیماران با بیماری کلیوی نیاز به تنظیم دوز نیست.
- مصرف در بیماریهای کبدی فعال یا افزایش مداوم آنزیمهای کبدی ممنوع است.
قرص دیپیریدامول سبحان دارو 75 میلی گرم DIPYRIDAMOL SOBHANDAROU 75MG TAB
قرص تریامترن اچ- سبحان دارو TRIAMTERENE H-SOBHAN TAB
اين تركيب دارويي به عنوان داروي كمكي در كنترل حالات خيزدار (مانند نارسايي احتقاني قلبي، سيروز كبدي، سندرم نفروتيك، خيز ناشي از كورتيكوستروئيدها و خيز با علت نامشخص)، در درمان زيادي فشار خون (به ويژه در مواردي كه نياز به يك مدر نگهدارنده پتاسيم باشد) و همچنين در درمان كمي پتاسيم خون ناشي از مصرف داروهاي مدر در افرادمبتلا به زيادي فشار خون (در صورتي كه ساير تدابير مفيد يا كافي نباشند) مصرف ميشود.
قرص آتنولول-سبحان 100 میلی گرم ATENOLOL-SOBHAN 100MG TAB
قرص آملودیپین-سبحان 5 میلی گرم AMLODIPINE-SOBHAN 5MG TAB
موارد مصرف تأیید شده
۱. فشار خون بالا
آملودیپین یکی از داروهای خط اول بسیار کارآمد برای مدیریت فشار خون بالا است. این دارو را میتوان به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای کاهنده فشار خون استفاده کرد. مصرف آن در کاهش مقاومت عروقی محیطی مؤثر است و به کاهش بار کاری قلب کمک میکند. این دارو در بزرگسالان و کودکان بالای ۶ سال برای درمان فشار خون تأیید شده است.
۲. آنژین صدری پایدار مزمن
این دارو برای درمان علامتی آنژین صدری پایدار مزمن تأیید شده است. اثر آن از طریق کاهش مقاومت محیطی کلی است که باعث کاهش بار پس از قلب میشود و در نتیجه، نیاز اکسیژن میوکارد در هر سطح فعالیت مشخصی را کم میکند. میتواند به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد آنژین مصرف شود.
۳. آنژین وازواسپاستیک یا متغیر
آملودیپین در درمان آنژین وازواسپاستیک (معروف به آنژین متغیر پرینزمتال) چه تأیید شده و چه مشکوک، اندیکاسیون دارد. این دارو از طریق مهار مستقیم اسپاسم کرونر، جریان خون را در شریانها و شریانچههای کرونر باز میگرداند و از انقباض عروقی جلوگیری میکند.
۴. بیماری عروق کرونر مستند شده با آنژیوگرافی
آملودیپین در بیمارانی که اخیراً بیماری عروق کرونر آنها توسط آنژیوگرافی مستند شده و نارسایی قلبی (کسر جهشی کمتر از ۴۰٪) ندارند، برای کاهش دو خطر اصلی تأیید شده است:
- کاهش ریسک بستری شدن به دلیل آنژین.
- کاهش ریسک نیاز به عمل جراحی بازسازی عروق کرونر.
موارد مصرف خارج از برچسب
۱. پدیده رینود
به دلیل خاصیت گشادکنندگی عروق محیطی قوی، از آملودیپین برای کاهش شدت و تکرار حملات وازواسپاسم در بیماران مبتلا به پدیده رینود استفاده میشود.
۲. نفروپاتی دیابتی
اگرچه معمولاً داروهای دیگری در خط اول درمان نفروپاتی دیابتی قرار دارند، اما آملودیپین به عنوان یک عامل ضد فشار خون در این بیماران و برای محافظت کلیوی در برخی شرایط خاص استفاده شده است.
۳. فشار خون شریانی ریوی گروه ۱
آملودیپین ممکن است به عنوان یک درمان در گروه کوچکی از بیماران مبتلا به فشار خون شریانی ریوی اولیه که در تست حاد گشادکننده عروق ریه پاسخ مثبت نشان میدهند، مورد استفاده قرار گیرد.
۴. آنژین میکروواسکولار
در برخی دستورالعملهای بالینی، آملودیپین به عنوان یک درمان خط سوم برای آنژین میکروواسکولار (بیماری عروق کرونر غیر انسدادی با اختلال عملکرد عروق کرونر کوچک) در بیمارانی که قبلاً با بتا تحت درمان بودهاند، توصیه شده است.
۵. هیپرتروفی بطن چپ
آملودیپین در کاهش هیپرتروفی بطن چپ ناشی از فشار خون بالا مورد مطالعه قرار گرفته است.
۶. گیرندگان پیوند کلیه
برخی دستورالعملها آملودیپین یا سایر مسدودکنندههای کانال کلسیم دیهیدروپیریدین را به عنوان عامل ضد فشار خون خط اول در گیرندگان پیوند کلیه بزرگسال توصیه میکنند.
قرص رزال وی 20 میلی گرم ROSALVI 20 MG Tablet
رزوواستاتین یک داروی قوی از دسته استاتینها است که در مدیریت چربی خون بالا و پیشگیری از بیماریهای قلبی-عروقی کاربرد گستردهای دارد. دوزهای مختلف این دارو امکان تنظیم درمان را برای بیماران با نیازهای متفاوت فراهم میکند.موارد مصرف رزوواستاتین برای موارد زیر تأیید شده است:کلسترول بالای اولیه و چربی خون مختلط:دوزهای رایج (۵ تا ۴۰ میلیگرم): برای کاهش سطح کلسترول بد LDL ، کلسترول کلی، تریگلیسیرید و پروتئین آپولیپوپروتئین B، و همچنین برای افزایش کلسترول خوب HDL . این دارو به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بالای ۷ سال که دارای کلسترول بالای خانوادگی از نوع هتروزیگوت یا کلسترول بالای اولیه غیرخانوادگی هستند، تجویز میشود.کلسترول بالای خانوادگی از نوع هموزیگوت:دوزهای بالا (۲۰ تا ۴۰ میلیگرم): برای کاهش سطح کلسترول بد LDL ، کلسترول کلی، تریگلیسیرید و پروتئین آپولیپوپروتئین B، در بزرگسالان و کودکان بالای ۷ سال مبتلا به این نوع شدید از کلسترول بالا، معمولاً به عنوان درمان کمکی در کنار سایر روشهای کاهش چربی مانند فیلتراسیون LDLتریگلیسیرید بالا:دوزهای رایج (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی برای کاهش سطح تریگلیسیریدهای بالا در بزرگسالانچربی خون از نوع دیسبتا لیپوپروتئینمی اولیه (نوع III هایپرلیپوپروتئینمی):دوزهای رایج (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی برای این اختلال نادر در متابولیسم چربی کاربرد داردکاهش خطر حوادث قلبی-عروقی:دوزهای خاص (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): در بزرگسالانی که هنوز بیماری قلبی-عروقی آشکاری ندارند اما در معرض خطر بالای ابتلا به آن هستند مانند مردان بالای ۵۰ سال، زنان بالای ۶۰ سال، وجود CRP بالا، فشار خون بالا، کلسترول خوب پایین، سابقه خانوادگی بیماری قلبی-عروقی در سنین پایین یا سیگار کشیدن، برای کاهش خطر سکته مغزی، حمله قلبی و نیاز به عملهای باز کردن عروقموارد مصرف خارج از برچسباگرچه رزوواستاتین عمدتاً برای موارد فوق تأیید شده است، اما در برخی شرایط بالینی، پزشکان ممکن است بر اساس شواهد تحقیقاتی و قضاوت خود، آن را برای مقاصد دیگر تجویز کنند:پیشگیری از بیماری کلیوی در بیماران دیابتی:برخی مطالعات نشان دادهاند که داروهای استاتین، از جمله رزوواستاتین، ممکن است در کاهش پیشرفت بیماری کلیوی در بیماران دیابتی به ویژه آنهایی که پروتئین در ادرارشان دارند نقش داشته باشند، حتی اگر هدف اصلی کاهش چربی خون نباشد. این اثرات به دلیل خواص ضدالتهابی و بهبود عملکرد رگهای خونی است.بیماریهای التهابی:با توجه به اثرات چندگانه و ضدالتهابی استاتینها، تحقیقاتی در مورد استفاده از رزوواستاتین در برخی بیماریهای التهابی مزمن مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس انجام شده است. هرچند این کاربردها هنوز به صورت رسمی تأیید نشدهاند و نیاز به تحقیقات بیشتری دارند.کاهش پروتئین در ادرار در بیماریهای کلیوی:در برخی بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن کلیوی که چربی خون بالا ندارند، ممکن است رزوواستاتین برای کاهش پروتئین در ادرار تجویز شود. این اثر نیز به خواص ضدالتهابی و محافظت از رگهای خونی نسبت داده میشود.تذکر مهم: تجویز رزوواستاتین برای موارد خارج از برچسب باید با احتیاط فراوان، بر اساس شواهد بالینی قوی و پس از ارزیابی دقیق مزایا و خطرات برای هر بیمار خاص انجام شود.
قرص زارکسا 20 میلی گرم | XAREXA 20 MG Tablet
ویژگیها و مشخصات
- نام ماده موثره: ریواروکسابان (Rivaroxaban)
- نام تجاری رایج: زارکسا (Xarelto)
- دستهبندی دارویی: ضد انعقاد خوراکی مستقیم، مهارکننده فاکتور Xa
- شکل دارویی: قرص خوراکی
- دوز (ذکر شده توسط کاربر): 20 میلیگرم
- کاربرد اصلی: پیشگیری و درمان ترومبوآمبولیسم (DVT, PE)، پیشگیری از سکته مغزی در فیبریلاسیون دهلیزی
- نحوه مصرف: خوراکی، معمولاً یک بار در روز
- نحوه تهیه: با نسخه پزشک
قرص زارکسا 10 میلی گرم XAREXA 10 MG Tablet
ریواروکسابان یک داروی ضد انعقاد خوراکی مستقیم است که به طور انتخابی فاکتور Xa را مهار میکند. این دارو به دلیل دوزبندی ساده و عدم نیاز به پایش روتین انعقادی، به طور گسترده برای پیشگیری و درمان ترومبوآمبولی استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شده این موارد مصرف توسط سازمانهای بینالمللی معتبر بهداشت، مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شدهاند و شواهد بالینی قوی آنها را حمایت میکند:کاهش خطر سکته مغزی و آمبولی سیستمیک در فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچهای: کاربرد بالینی: ریواروکسابان در این جمعیت بیماران که در معرض خطر بالایی از تشکیل لخته در دهلیز و حرکت آن به سمت مغز یا سایر اعضای حیاتی هستند، تجویز میشود. دوز معمولاً یک بار در روز و همراه با وعده غذایی عصر مصرف میشود. تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیوی بیمار (بررسی کلیرانس کراتینین) برای به حداکثر رساندن اثربخشی و به حداقل رساندن خطر خونریزی ضروری است.درمان ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: ریواروکسابان برای درمان حوادث حاد ترومبوآمبولی وریدی (لخته در وریدهای عمقی پا و/یا ریه) تأیید شده است. مزیت مهم این دارو نسبت به درمانهای سنتی، امکان شروع درمان با یک داروی خوراکی بدون نیاز به تزریق اولیه هپارین (در اکثر بیماران با ثبات همودینامیک) است. دوز درمانی معمولاً با یک رژیم دو بار در روز شروع شده و پس از چند هفته به یک دوز نگهدارنده یک بار در روز تغییر مییابد.کاهش خطر عود ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: پس از تکمیل دوره اولیه درمان (حداقل ۶ ماه) در بیمارانی که همچنان در معرض خطر عود ترومبوآمبولی وریدی هستند، ریواروکسابان میتواند به عنوان یک درمان ضدانعقاد طولانی مدت یا نامحدود با دوز پایینتر (معمولاً ۱۰ میلیگرم یک بار در روز) تجویز شود تا خطر عود کاهش یابد.پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی پس از جراحیهای ارتوپدی: کاربرد بالینی: برای پیشگیری از تشکیل لخته در بیمارانی که تحت جراحیهای بزرگ ارتوپدی (مانند تعویض کامل مفصل زانو یا مفصل ران) قرار میگیرند، ریواروکسابان به صورت دوز پیشگیرانه و کوتاه مدت پس از جراحی تجویز میشود. این مورد برای کاهش احتمال آمبولی ریه ناشی از این جراحیها حیاتی است.کاهش خطر حوادث قلبی عروقی در بیماری عروق کرونر یا شریان محیطی: کاربرد بالینی: ریواروکسابان با دوز بسیار پایین (۲.۵ میلیگرم دو بار در روز) در ترکیب با آسپیرین، برای کاهش خطر حوادث ماژور قلبی عروقی (شامل مرگ قلبی عروقی، سکته قلبی و سکته مغزی) در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن عروق کرونر یا شریان محیطی تأیید شده است. این رژیم درمانی بر اساس شواهد جدید، یک استراتژی جدید برای مدیریت خطر آتروترومبوتیک بالا محسوب میشود.پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی در بیماران حاد بستری: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که به دلیل بیماری حاد پزشکی بستری شدهاند و به دلیل محدودیت حرکتی و سایر عوامل خطر، در معرض خطر بالای ترومبوآمبولی هستند (و البته خطر خونریزی بالایی ندارند)، ریواروکسابان برای پیشگیری از لخته در طول بستری و پس از ترخیص به صورت کوتاهمدت تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه این موارد به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی بزرگ تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی فزاینده یا دستورالعملهای برخی جوامع پزشکی از آنها حمایت میکنند و ممکن است توسط پزشکان متخصص مورد استفاده قرار گیرند:ترومبوز مرتبط با سرطان: کاربرد بالینی: درمان ترومبوآمبولی وریدی در بیماران مبتلا به بدخیمی فعال، به دلیل نیاز به درمان ضد انعقاد مؤثر و نگرانی از تزریق طولانیمدت هپارین با وزن مولکولی پایین، از موارد رایج استفاده خارج برچسب است. مطالعاتی وجود دارد که ریواروکسابان را به عنوان یک گزینه خوراکی مؤثر و ایمن در این جمعیت نشان میدهند.پیشگیری از ترومبوآمبولی در فیبریلاسیون دهلیزی دریچهای: کاربرد بالینی: اگرچه ریواروکسابان و سایر ضد انعقادهای خوراکی مستقیم برای فیبریلاسیون دهلیزی ناشی از تنگی شدید میترال یا در حضور دریچههای مصنوعی مکانیکی قلب تأیید نشدهاند، اما در برخی بیماران با سایر انواع بیماریهای دریچهای (غیر از موارد مذکور) که فیبریلاسیون دهلیزی دارند، ممکن است بر اساس قضاوت بالینی به جای وارفارین استفاده شود.ترومبوز وریدی سطحی حاد: کاربرد بالینی: ترومبوز وریدهای سطحی معمولاً عارضه خوشخیمتری نسبت به ترومبوز ورید عمقی است، اما خطر گسترش آن به سیستم وریدی عمقی وجود دارد. استفاده از ریواروکسابان با دوز پایینتر از دوز درمانی ترومبوز ورید عمقی برای کاهش احتمال گسترش لخته یا عود، از موارد استفاده خارج برچسب است که در برخی محیطهای بالینی پذیرفته شده است.ترومبوز ناشی از کاتتر وریدی مرکزی: کاربرد بالینی: در بیمارانی که به دلیل حضور کاتترهای وریدی مرکزی دچار ترومبوز میشوند، ریواروکسابان به عنوان یک عامل ضد انعقاد خوراکی جایگزین هپارینهای تزریقی یا وارفارین، در برخی پروتکلهای درمانی خارج برچسب استفاده میشود.
قرص تلویدیس 40 میلی گرم TELVIDIS 40 mg Tablet
تلمیزارتان، که با نام ژنریک Telmisartan شناخته میشود، دارویی از دسته مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II (ARB) است. این دارو با مهار انتخابی گیرنده نوع ۱ آنژیوتانسین II (AT1) در بافتهای مختلف، اثرات تنگ کننده عروق و تحریک کننده ترشح آلدوسترون آنژیوتانسین II را مسدود میکند. نیمه عمر طولانی (حدود ۲۴ ساعت) و لیپوفیلی بالا، تلمیزارتان را به گزینهای مؤثر برای کنترل فشار خون در طول ۲۴ ساعت، بهویژه در ساعات اولیه صبح، تبدیل کرده است.موارد مصرف تایید شده موارد مصرف تایید شده تلمیزارتان که از نظر بالینی برای پزشکان کاربردی است، شامل موارد زیر میشود:۱. درمان فشار خون بالا تلمیزارتان برای درمان فشار خون بالا در بزرگسالان و کودکان (در برخی موارد) کاربرد دارد. توضیحات کاربردی بالینی: کاهش فشار خون با تلمیزارتان، ریسک بروز پیامدهای قلبی-عروقی کشنده و غیر کشنده، عمدتاً سکتههای مغزی و سکتههای قلبی را کاهش میدهد. به دلیل نیمه عمر طولانی، مصرف روزانه یک بار آن کنترل پایداری بر فشار خون ایجاد میکند. پزشک باید در نظر داشته باشد که کنترل فشار خون بالا بخشی از مدیریت جامع ریسک قلبی-عروقی است که شامل کنترل چربی، مدیریت دیابت، درمان ضد ترومبوتیک، ترک سیگار و تغییرات رژیم غذایی نیز میشود.۲. کاهش ریسک قلبی-عروقی این دارو برای کاهش ریسک مرگ، سکته مغزی یا سکته قلبی در بزرگسالان ۵۵ سال یا مسنتر که دارای بیماریهای قلبی-عروقی (مانند بیماری عروق کرونر، سابقه سکته مغزی یا بیماری شریان محیطی) یا دیابت نوع ۲ همراه با آسیب عضو هدف هستند، اندیکاسیون دارد. توضیحات کاربردی بالینی: این اندیکاسیون عمدتاً برای بیمارانی در نظر گرفته میشود که به دلیل عدم تحمل داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACEIs) نمیتوانند از آنها استفاده کنند. تلمیزارتان با مکانیسم مشابه به محافظت از سیستم قلبی-عروقی کمک میکند. در این بیماران، دوز معمولاً ۸۰ میلیگرم یک بار در روز است و پایش فشار خون توصیه میشود؛ در صورت نیاز، تعدیل سایر داروهای کاهشدهنده فشار خون الزامی است.موارد مصرف خارج از برچسباستفادههای خارج از برچسب از تلمیزارتان که شواهد بالینی از آن حمایت میکند و میتواند برای پزشکان مفید باشد:۱. نفروپاتی دیابتی (به ویژه برای کاهش آلبومینوری) تلمیزارتان اغلب به عنوان یک درمان مؤثر برای نفروپاتی دیابتی (آسیب کلیوی ناشی از دیابت)، بهویژه در بیماران مبتلا به پرفشاری خون و دیابت نوع ۲، استفاده میشود تا پیشرفت بیماری کلیوی را کند کرده و آلبومینوری را کاهش دهد. توضیحات کاربردی بالینی: مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II مانند تلمیزارتان با کاهش فشار داخل گلومرولی کلیه، به طور مستقیم اثرات محافظتی کلیوی (نفروپروتکتیو) دارند. این اثر محافظتی فراتر از صرفاً کاهش فشار خون است. در بیماران دیابتی نوع ۲ با فشار خون بالا، این دارو برای کاهش میزان دفع آلبومین از ادرار و جلوگیری از پیشرفت میکروآلبومینوری به ماکروآلبومینوری میتواند تجویز شود. پایش منظم نسبت آلبومین به کراتینین ادرار برای ارزیابی اثربخشی این درمان ضروری است.۲. اثر تعدیل کننده بر گیرنده PPAR gamma برخی مطالعات نشان دادهاند که تلمیزارتان، به طور منحصر به فردی در مقایسه با سایر مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II، دارای فعالیت آگونیست جزئی بر گیرنده پرولیفراتور پراکسی زوم فعال شده گاما است. توضیحات کاربردی بالینی: این ویژگی ممکن است بر متابولیسم کربوهیدرات و چربی تأثیر بگذارد، به طوری که در مدلهای حیوانی، سطوح گلوکز، انسولین و تری گلیسیرید را کاهش داده است. اگرچه این یک اندیکاسیون درمانی رسمی نیست، این یافته میتواند توضیحدهنده برخی از مزایای متابولیک مشاهده شده تلمیزارتان در بیماران دیابتی باشد و آن را برای بیمارانی که ترکیبی از فشار خون بالا و سندرم متابولیک دارند، به یک انتخاب جذاب تبدیل کند.
قرص کاردورستور 24/26 میلی گرم CARDORESTO 24/26 mg Tablet
موارد مصرف تأیید شده ساکوبیتریل + والزارتانداروی ترکیبی ساکوبیتریل و والزارتان، که یک مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین و نپریلایزین (ARNI) است، در حال حاضر به عنوان یک درمان خط اول برای مدیریت نارسایی قلبی مزمن شناخته میشود.۱. نارسایی مزمن قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته توضیح بالینی: این اصلیترین و مهمترین کاربرد تأیید شده این دارو است. این دارو برای جایگزینی مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی (کلاس II تا IV انجمن قلب نیویورک) که دارای کسر تخلیه کاهش یافته (معمولاً ۴۰ درصد یا کمتر) هستند، تأیید شده است. اثر بالینی: هدف درمانی، کاهش خطر مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارستان به دلیل تشدید نارسایی قلبی است. این دارو با دو مکانیسم عمل میکند: والزارتان سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون را مهار میکند، و ساکوبیتریل با مهار آنزیم نپریلایزین، سطح پپتیدهای ناتریورتیک مفید (مانند پپتید مغزی ناتریورتیک) را افزایش میدهد. این اقدام دوگانه، بار قلبی را کاهش داده و فیبروز و بازسازی نامطلوب قلب را معکوس میکند. نکته بالینی برای پزشک: این دارو باید به بیمارانی تجویز شود که وضعیت آنها با دوزهای هدف مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین پایدار شده است. قطع مصرف مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین باید حداقل ۳۶ ساعت قبل از شروع ساکوبیتریل + والزارتان انجام شود تا خطر بروز آنژیوادم به حداقل برسد.۲. نارسایی قلبی در بیماران اطفال توضیح بالینی: در برخی کشورها، این دارو برای درمان نارسایی قلبی سیستولیک در بیماران اطفال یک سال یا بالاتر نیز تأیید شده است، به ویژه آنهایی که نارسایی قلبی آنها از طریق بیماریهای مادرزادی یا اکتسابی رخ داده است. اثر بالینی: هدف درمانی، کاهش پیامدهای قلبی-عروقی در این گروه سنی با مکانیسم مشابه بزرگسالان است.موارد مصرف بر اساس شواهد بالینی و Off-Labelاگرچه تأییدیههای رسمی معمولاً محدود به نارسایی قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته است، شواهد و دستورالعملهای بالینی کنونی کاربردهای دیگری را نیز مطرح میکنند که در عمل بالینی مورد استفاده قرار میگیرند.۱. نارسایی قلبی با کسر تخلیه حفظ شده یا کمی کاهش یافته توضیح بالینی: نارسایی قلبی با کسر تخلیه حفظ شده (کسر تخلیه ۵۰ درصد یا بالاتر) و نارسایی قلبی با کسر تخلیه کمی کاهش یافته (کسر تخلیه ۴۰ تا ۴۹ درصد) در حال حاضر یک کاربرد مهم است که بهشدت توسط دستورالعملهای معتبر توصیه میشود. اثر بالینی: شواهد بالینی نشان میدهند که این دارو میتواند خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را در این جمعیتها نیز کاهش دهد، به ویژه در بیمارانی که فشار خون بالا و شواهد نارسایی قلبی ساختاری (مانند افزایش سطح پپتیدهای ناتریورتیک) دارند. نکته بالینی برای پزشک: این کاربرد در حال تبدیل شدن به یک درمان استاندارد است، هرچند ممکن است تأییدیههای برچسبگذاری اولیه در برخی مناطق محدودتر باشند. در صورت عدم تحمل سایر داروها و وجود علائم واضح، تجویز آن توصیه میشود.۲. فشار خون بالا (به ویژه فشار خون مقاوم) توضیح بالینی: استفاده از این دارو صرفاً برای فشار خون بالا، یک کاربرد Off-Label است. اثر بالینی: با توجه به وجود والزارتان (مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین) در ترکیب و همچنین اثر اتساع عروقی ساکوبیتریل، این دارو یک کاهنده قوی فشار خون است و میتواند در بیماران با فشار خون مقاوم (فشاری که علیرغم مصرف سه داروی ضد فشار خون شامل یک دیورتیک تیازیدی کنترل نمیشود) که کاندید نارسایی قلبی نیستند، در نظر گرفته شود.
قرص زارکسا 15 میلی گرم XAREXA 15 MG Tablet
ریواروکسابان یک داروی ضد انعقاد خوراکی مستقیم است که به طور انتخابی فاکتور Xa را مهار میکند. این دارو به دلیل دوزبندی ساده و عدم نیاز به پایش روتین انعقادی، به طور گسترده برای پیشگیری و درمان ترومبوآمبولی استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شده این موارد مصرف توسط سازمانهای بینالمللی معتبر بهداشت، مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شدهاند و شواهد بالینی قوی آنها را حمایت میکند:کاهش خطر سکته مغزی و آمبولی سیستمیک در فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچهای: کاربرد بالینی: ریواروکسابان در این جمعیت بیماران که در معرض خطر بالایی از تشکیل لخته در دهلیز و حرکت آن به سمت مغز یا سایر اعضای حیاتی هستند، تجویز میشود. دوز معمولاً یک بار در روز و همراه با وعده غذایی عصر مصرف میشود. تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیوی بیمار (بررسی کلیرانس کراتینین) برای به حداکثر رساندن اثربخشی و به حداقل رساندن خطر خونریزی ضروری است.درمان ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: ریواروکسابان برای درمان حوادث حاد ترومبوآمبولی وریدی (لخته در وریدهای عمقی پا و/یا ریه) تأیید شده است. مزیت مهم این دارو نسبت به درمانهای سنتی، امکان شروع درمان با یک داروی خوراکی بدون نیاز به تزریق اولیه هپارین (در اکثر بیماران با ثبات همودینامیک) است. دوز درمانی معمولاً با یک رژیم دو بار در روز شروع شده و پس از چند هفته به یک دوز نگهدارنده یک بار در روز تغییر مییابد.کاهش خطر عود ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: پس از تکمیل دوره اولیه درمان (حداقل ۶ ماه) در بیمارانی که همچنان در معرض خطر عود ترومبوآمبولی وریدی هستند، ریواروکسابان میتواند به عنوان یک درمان ضدانعقاد طولانی مدت یا نامحدود با دوز پایینتر (معمولاً ۱۰ میلیگرم یک بار در روز) تجویز شود تا خطر عود کاهش یابد.پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی پس از جراحیهای ارتوپدی: کاربرد بالینی: برای پیشگیری از تشکیل لخته در بیمارانی که تحت جراحیهای بزرگ ارتوپدی (مانند تعویض کامل مفصل زانو یا مفصل ران) قرار میگیرند، ریواروکسابان به صورت دوز پیشگیرانه و کوتاه مدت پس از جراحی تجویز میشود. این مورد برای کاهش احتمال آمبولی ریه ناشی از این جراحیها حیاتی است.کاهش خطر حوادث قلبی عروقی در بیماری عروق کرونر یا شریان محیطی: کاربرد بالینی: ریواروکسابان با دوز بسیار پایین (۲.۵ میلیگرم دو بار در روز) در ترکیب با آسپیرین، برای کاهش خطر حوادث ماژور قلبی عروقی (شامل مرگ قلبی عروقی، سکته قلبی و سکته مغزی) در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن عروق کرونر یا شریان محیطی تأیید شده است. این رژیم درمانی بر اساس شواهد جدید، یک استراتژی جدید برای مدیریت خطر آتروترومبوتیک بالا محسوب میشود.پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی در بیماران حاد بستری: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که به دلیل بیماری حاد پزشکی بستری شدهاند و به دلیل محدودیت حرکتی و سایر عوامل خطر، در معرض خطر بالای ترومبوآمبولی هستند (و البته خطر خونریزی بالایی ندارند)، ریواروکسابان برای پیشگیری از لخته در طول بستری و پس از ترخیص به صورت کوتاهمدت تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه این موارد به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی بزرگ تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی فزاینده یا دستورالعملهای برخی جوامع پزشکی از آنها حمایت میکنند و ممکن است توسط پزشکان متخصص مورد استفاده قرار گیرند:ترومبوز مرتبط با سرطان: کاربرد بالینی: درمان ترومبوآمبولی وریدی در بیماران مبتلا به بدخیمی فعال، به دلیل نیاز به درمان ضد انعقاد مؤثر و نگرانی از تزریق طولانیمدت هپارین با وزن مولکولی پایین، از موارد رایج استفاده خارج برچسب است. مطالعاتی وجود دارد که ریواروکسابان را به عنوان یک گزینه خوراکی مؤثر و ایمن در این جمعیت نشان میدهند.پیشگیری از ترومبوآمبولی در فیبریلاسیون دهلیزی دریچهای: کاربرد بالینی: اگرچه ریواروکسابان و سایر ضد انعقادهای خوراکی مستقیم برای فیبریلاسیون دهلیزی ناشی از تنگی شدید میترال یا در حضور دریچههای مصنوعی مکانیکی قلب تأیید نشدهاند، اما در برخی بیماران با سایر انواع بیماریهای دریچهای (غیر از موارد مذکور) که فیبریلاسیون دهلیزی دارند، ممکن است بر اساس قضاوت بالینی به جای وارفارین استفاده شود.ترومبوز وریدی سطحی حاد: کاربرد بالینی: ترومبوز وریدهای سطحی معمولاً عارضه خوشخیمتری نسبت به ترومبوز ورید عمقی است، اما خطر گسترش آن به سیستم وریدی عمقی وجود دارد. استفاده از ریواروکسابان با دوز پایینتر از دوز درمانی ترومبوز ورید عمقی برای کاهش احتمال گسترش لخته یا عود، از موارد استفاده خارج برچسب است که در برخی محیطهای بالینی پذیرفته شده است.ترومبوز ناشی از کاتتر وریدی مرکزی: کاربرد بالینی: در بیمارانی که به دلیل حضور کاتترهای وریدی مرکزی دچار ترومبوز میشوند، ریواروکسابان به عنوان یک عامل ضد انعقاد خوراکی جایگزین هپارینهای تزریقی یا وارفارین، در برخی پروتکلهای درمانی خارج برچسب استفاده میشود.
قرص رزال وی 10 میلی گرم ROSALVI 10 MG Tablet
رزوواستاتین یک داروی قوی از دسته استاتینها است که در مدیریت چربی خون بالا و پیشگیری از بیماریهای قلبی-عروقی کاربرد گستردهای دارد. دوزهای مختلف این دارو امکان تنظیم درمان را برای بیماران با نیازهای متفاوت فراهم میکند.موارد مصرف رزوواستاتین برای موارد زیر تأیید شده است:کلسترول بالای اولیه و چربی خون مختلط:دوزهای رایج (۵ تا ۴۰ میلیگرم): برای کاهش سطح کلسترول بد LDL ، کلسترول کلی، تریگلیسیرید و پروتئین آپولیپوپروتئین B، و همچنین برای افزایش کلسترول خوب HDL . این دارو به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بالای ۷ سال که دارای کلسترول بالای خانوادگی از نوع هتروزیگوت یا کلسترول بالای اولیه غیرخانوادگی هستند، تجویز میشود.کلسترول بالای خانوادگی از نوع هموزیگوت:دوزهای بالا (۲۰ تا ۴۰ میلیگرم): برای کاهش سطح کلسترول بد LDL ، کلسترول کلی، تریگلیسیرید و پروتئین آپولیپوپروتئین B، در بزرگسالان و کودکان بالای ۷ سال مبتلا به این نوع شدید از کلسترول بالا، معمولاً به عنوان درمان کمکی در کنار سایر روشهای کاهش چربی مانند فیلتراسیون LDLتریگلیسیرید بالا:دوزهای رایج (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی برای کاهش سطح تریگلیسیریدهای بالا در بزرگسالانچربی خون از نوع دیسبتا لیپوپروتئینمی اولیه (نوع III هایپرلیپوپروتئینمی):دوزهای رایج (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): به عنوان درمان کمکی به رژیم غذایی برای این اختلال نادر در متابولیسم چربی کاربرد داردکاهش خطر حوادث قلبی-عروقی:دوزهای خاص (۱۰ تا ۴۰ میلیگرم): در بزرگسالانی که هنوز بیماری قلبی-عروقی آشکاری ندارند اما در معرض خطر بالای ابتلا به آن هستند مانند مردان بالای ۵۰ سال، زنان بالای ۶۰ سال، وجود CRP بالا، فشار خون بالا، کلسترول خوب پایین، سابقه خانوادگی بیماری قلبی-عروقی در سنین پایین یا سیگار کشیدن، برای کاهش خطر سکته مغزی، حمله قلبی و نیاز به عملهای باز کردن عروقموارد مصرف خارج از برچسباگرچه رزوواستاتین عمدتاً برای موارد فوق تأیید شده است، اما در برخی شرایط بالینی، پزشکان ممکن است بر اساس شواهد تحقیقاتی و قضاوت خود، آن را برای مقاصد دیگر تجویز کنند:پیشگیری از بیماری کلیوی در بیماران دیابتی:برخی مطالعات نشان دادهاند که داروهای استاتین، از جمله رزوواستاتین، ممکن است در کاهش پیشرفت بیماری کلیوی در بیماران دیابتی به ویژه آنهایی که پروتئین در ادرارشان دارند نقش داشته باشند، حتی اگر هدف اصلی کاهش چربی خون نباشد. این اثرات به دلیل خواص ضدالتهابی و بهبود عملکرد رگهای خونی است.بیماریهای التهابی:با توجه به اثرات چندگانه و ضدالتهابی استاتینها، تحقیقاتی در مورد استفاده از رزوواستاتین در برخی بیماریهای التهابی مزمن مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس انجام شده است. هرچند این کاربردها هنوز به صورت رسمی تأیید نشدهاند و نیاز به تحقیقات بیشتری دارند.کاهش پروتئین در ادرار در بیماریهای کلیوی:در برخی بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن کلیوی که چربی خون بالا ندارند، ممکن است رزوواستاتین برای کاهش پروتئین در ادرار تجویز شود. این اثر نیز به خواص ضدالتهابی و محافظت از رگهای خونی نسبت داده میشود.تذکر مهم: تجویز رزوواستاتین برای موارد خارج از برچسب باید با احتیاط فراوان، بر اساس شواهد بالینی قوی و پس از ارزیابی دقیق مزایا و خطرات برای هر بیمار خاص انجام شود.
قرص کاردورستور 97/103 میلی گرم CARDORESTO 97/103 mg Tablet
موارد مصرف تأیید شده ساکوبیتریل + والزارتانداروی ترکیبی ساکوبیتریل و والزارتان، که یک مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین و نپریلایزین (ARNI) است، در حال حاضر به عنوان یک درمان خط اول برای مدیریت نارسایی قلبی مزمن شناخته میشود.۱. نارسایی مزمن قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته توضیح بالینی: این اصلیترین و مهمترین کاربرد تأیید شده این دارو است. این دارو برای جایگزینی مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی (کلاس II تا IV انجمن قلب نیویورک) که دارای کسر تخلیه کاهش یافته (معمولاً ۴۰ درصد یا کمتر) هستند، تأیید شده است. اثر بالینی: هدف درمانی، کاهش خطر مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارستان به دلیل تشدید نارسایی قلبی است. این دارو با دو مکانیسم عمل میکند: والزارتان سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون را مهار میکند، و ساکوبیتریل با مهار آنزیم نپریلایزین، سطح پپتیدهای ناتریورتیک مفید (مانند پپتید مغزی ناتریورتیک) را افزایش میدهد. این اقدام دوگانه، بار قلبی را کاهش داده و فیبروز و بازسازی نامطلوب قلب را معکوس میکند. نکته بالینی برای پزشک: این دارو باید به بیمارانی تجویز شود که وضعیت آنها با دوزهای هدف مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین پایدار شده است. قطع مصرف مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین باید حداقل ۳۶ ساعت قبل از شروع ساکوبیتریل + والزارتان انجام شود تا خطر بروز آنژیوادم به حداقل برسد.۲. نارسایی قلبی در بیماران اطفال توضیح بالینی: در برخی کشورها، این دارو برای درمان نارسایی قلبی سیستولیک در بیماران اطفال یک سال یا بالاتر نیز تأیید شده است، به ویژه آنهایی که نارسایی قلبی آنها از طریق بیماریهای مادرزادی یا اکتسابی رخ داده است. اثر بالینی: هدف درمانی، کاهش پیامدهای قلبی-عروقی در این گروه سنی با مکانیسم مشابه بزرگسالان است.موارد مصرف بر اساس شواهد بالینی و Off-Labelاگرچه تأییدیههای رسمی معمولاً محدود به نارسایی قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته است، شواهد و دستورالعملهای بالینی کنونی کاربردهای دیگری را نیز مطرح میکنند که در عمل بالینی مورد استفاده قرار میگیرند.۱. نارسایی قلبی با کسر تخلیه حفظ شده یا کمی کاهش یافته توضیح بالینی: نارسایی قلبی با کسر تخلیه حفظ شده (کسر تخلیه ۵۰ درصد یا بالاتر) و نارسایی قلبی با کسر تخلیه کمی کاهش یافته (کسر تخلیه ۴۰ تا ۴۹ درصد) در حال حاضر یک کاربرد مهم است که بهشدت توسط دستورالعملهای معتبر توصیه میشود. اثر بالینی: شواهد بالینی نشان میدهند که این دارو میتواند خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را در این جمعیتها نیز کاهش دهد، به ویژه در بیمارانی که فشار خون بالا و شواهد نارسایی قلبی ساختاری (مانند افزایش سطح پپتیدهای ناتریورتیک) دارند. نکته بالینی برای پزشک: این کاربرد در حال تبدیل شدن به یک درمان استاندارد است، هرچند ممکن است تأییدیههای برچسبگذاری اولیه در برخی مناطق محدودتر باشند. در صورت عدم تحمل سایر داروها و وجود علائم واضح، تجویز آن توصیه میشود.۲. فشار خون بالا (به ویژه فشار خون مقاوم) توضیح بالینی: استفاده از این دارو صرفاً برای فشار خون بالا، یک کاربرد Off-Label است. اثر بالینی: با توجه به وجود والزارتان (مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین) در ترکیب و همچنین اثر اتساع عروقی ساکوبیتریل، این دارو یک کاهنده قوی فشار خون است و میتواند در بیماران با فشار خون مقاوم (فشاری که علیرغم مصرف سه داروی ضد فشار خون شامل یک دیورتیک تیازیدی کنترل نمیشود) که کاندید نارسایی قلبی نیستند، در نظر گرفته شود.
قرص تلویدیس 20 میلی گرم TELVIDIS 20 mg Tablet
تلمیزارتان، که با نام ژنریک Telmisartan شناخته میشود، دارویی از دسته مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II (ARB) است. این دارو با مهار انتخابی گیرنده نوع ۱ آنژیوتانسین II (AT1) در بافتهای مختلف، اثرات تنگ کننده عروق و تحریک کننده ترشح آلدوسترون آنژیوتانسین II را مسدود میکند. نیمه عمر طولانی (حدود ۲۴ ساعت) و لیپوفیلی بالا، تلمیزارتان را به گزینهای مؤثر برای کنترل فشار خون در طول ۲۴ ساعت، بهویژه در ساعات اولیه صبح، تبدیل کرده است.موارد مصرف تایید شده موارد مصرف تایید شده تلمیزارتان که از نظر بالینی برای پزشکان کاربردی است، شامل موارد زیر میشود:۱. درمان فشار خون بالا تلمیزارتان برای درمان فشار خون بالا در بزرگسالان و کودکان (در برخی موارد) کاربرد دارد. توضیحات کاربردی بالینی: کاهش فشار خون با تلمیزارتان، ریسک بروز پیامدهای قلبی-عروقی کشنده و غیر کشنده، عمدتاً سکتههای مغزی و سکتههای قلبی را کاهش میدهد. به دلیل نیمه عمر طولانی، مصرف روزانه یک بار آن کنترل پایداری بر فشار خون ایجاد میکند. پزشک باید در نظر داشته باشد که کنترل فشار خون بالا بخشی از مدیریت جامع ریسک قلبی-عروقی است که شامل کنترل چربی، مدیریت دیابت، درمان ضد ترومبوتیک، ترک سیگار و تغییرات رژیم غذایی نیز میشود.۲. کاهش ریسک قلبی-عروقی این دارو برای کاهش ریسک مرگ، سکته مغزی یا سکته قلبی در بزرگسالان ۵۵ سال یا مسنتر که دارای بیماریهای قلبی-عروقی (مانند بیماری عروق کرونر، سابقه سکته مغزی یا بیماری شریان محیطی) یا دیابت نوع ۲ همراه با آسیب عضو هدف هستند، اندیکاسیون دارد. توضیحات کاربردی بالینی: این اندیکاسیون عمدتاً برای بیمارانی در نظر گرفته میشود که به دلیل عدم تحمل داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACEIs) نمیتوانند از آنها استفاده کنند. تلمیزارتان با مکانیسم مشابه به محافظت از سیستم قلبی-عروقی کمک میکند. در این بیماران، دوز معمولاً ۸۰ میلیگرم یک بار در روز است و پایش فشار خون توصیه میشود؛ در صورت نیاز، تعدیل سایر داروهای کاهشدهنده فشار خون الزامی است.موارد مصرف خارج از برچسباستفادههای خارج از برچسب از تلمیزارتان که شواهد بالینی از آن حمایت میکند و میتواند برای پزشکان مفید باشد:۱. نفروپاتی دیابتی (به ویژه برای کاهش آلبومینوری) تلمیزارتان اغلب به عنوان یک درمان مؤثر برای نفروپاتی دیابتی (آسیب کلیوی ناشی از دیابت)، بهویژه در بیماران مبتلا به پرفشاری خون و دیابت نوع ۲، استفاده میشود تا پیشرفت بیماری کلیوی را کند کرده و آلبومینوری را کاهش دهد. توضیحات کاربردی بالینی: مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II مانند تلمیزارتان با کاهش فشار داخل گلومرولی کلیه، به طور مستقیم اثرات محافظتی کلیوی (نفروپروتکتیو) دارند. این اثر محافظتی فراتر از صرفاً کاهش فشار خون است. در بیماران دیابتی نوع ۲ با فشار خون بالا، این دارو برای کاهش میزان دفع آلبومین از ادرار و جلوگیری از پیشرفت میکروآلبومینوری به ماکروآلبومینوری میتواند تجویز شود. پایش منظم نسبت آلبومین به کراتینین ادرار برای ارزیابی اثربخشی این درمان ضروری است.۲. اثر تعدیل کننده بر گیرنده PPAR gamma برخی مطالعات نشان دادهاند که تلمیزارتان، به طور منحصر به فردی در مقایسه با سایر مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II، دارای فعالیت آگونیست جزئی بر گیرنده پرولیفراتور پراکسی زوم فعال شده گاما است. توضیحات کاربردی بالینی: این ویژگی ممکن است بر متابولیسم کربوهیدرات و چربی تأثیر بگذارد، به طوری که در مدلهای حیوانی، سطوح گلوکز، انسولین و تری گلیسیرید را کاهش داده است. اگرچه این یک اندیکاسیون درمانی رسمی نیست، این یافته میتواند توضیحدهنده برخی از مزایای متابولیک مشاهده شده تلمیزارتان در بیماران دیابتی باشد و آن را برای بیمارانی که ترکیبی از فشار خون بالا و سندرم متابولیک دارند، به یک انتخاب جذاب تبدیل کند.
