قرص اینوتیو 6.25 میلی گرم INOTIVE 6.25MG TAB
کارودیلول یک مسدودکننده بتا (بتابلوکر) با خواص اضافی مسدودکننده آلفا-۱ است که اثرات محافظتکننده قلبی و عروقی متنوعی دارد.موارد مصرف تأیید شده کارودیلولکارودیلول توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سه بیماری قلبی-عروقی زیر تأیید شده است:۱. نارسایی قلبی خفیف تا شدیدتوضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول برای درمان نارسایی قلبی پایدار با کاهش کسر جهشی استفاده میشود. این دارو با مسدود کردن گیرندههای بتا-۱ و بتا-۲ و همچنین گیرندههای آلفا-۱، به کاهش پیشرفت بیماری، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و بهبود بقا کمک میکند. مسدود کردن آلفا-۱ به کاهش مقاومت عروقی محیطی و کاهش بار پسین کمک میکند. نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان باید با دوز بسیار کم و تیتراسیون آهسته و تدریجی دوز در طول چند هفته صورت گیرد. این رویکرد برای جلوگیری از تشدید حاد نارسایی قلبی و تحمل بهتر دارو حیاتی است. بیمار باید از نظر بدتر شدن نشانههای نارسایی قلبی و افت فشار خون یا برادیکاردی شدید تحت نظر باشد.۲. فشار خون بالا (هایپرتنشن)توضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضدفشار خون برای مدیریت فشار خون بالا تأیید شده است. این دارو از طریق اثرات بتابلوکر (کاهش ضربان قلب و برونده قلبی) و اثر مسدودکننده آلفا-۱ (گشادکنندگی عروق محیطی) به کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کمک میکند. نکته بالینی برای پزشکان: کارودیلول به ویژه در بیمارانی که همزمان با فشار خون بالا، مبتلا به نارسایی قلبی یا نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته قلبی هستند، مزیت دارد. با این حال، به دلیل خواص گشادکنندگی عروق، احتمال بروز افت فشار خون وضعیتی باید در نظر گرفته شود.۳. نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته حاد قلبیتوضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی و بستری شدن در بیمارستان در بیمارانی که پس از یک سکته حاد قلبی، نقص عملکرد بطن چپ دارند (کسر جهشی کمتر از ۴۰ درصد) چه با نارسایی قلبی آشکار یا بدون آن، تأیید شده است. این دارو با کاهش استرس میوکارد و جلوگیری از بازسازی نامناسب بطن (بازمدلسازی)، اثرات محافظتی دارد. نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان معمولاً باید پس از تثبیت وضعیت بیمار (معمولاً چند روز پس از سکته قلبی) و با دوز پایین آغاز شود تا اطمینان حاصل شود که وضعیت همودینامیک بیمار پایدار است. پایش دقیق ضربان قلب و فشار خون الزامی است.موارد مصرف خارج از برچسب (غیر رسمی) کارودیلولبرخی کاربردهای کارودیلول که در منابع پزشکی به آنها اشاره شده، اما توسط سازمانهای اصلی نظارتی تأیید نشدهاند، عبارتاند از:۱. درمان لرزش اساسی (ترمور اساسی)توضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول، مانند سایر بتابلوکرها (به ویژه پروپرانولول)، میتواند برای کاهش نشانههای لرزش اساسی استفاده شود. این اثر احتمالاً از طریق مسدود کردن گیرندههای بتا-۲ در عضلات اسکلتی و یا در مسیرهای عصبی مرکزی که لرزش را کنترل میکنند، اعمال میشود. نکته بالینی برای پزشکان: اگرچه پروپرانولول استانداردترین درمان برای لرزش اساسی است، کارودیلول ممکن است یک گزینه جایگزین در بیمارانی باشد که بتابلوکرهای دیگر را به خوبی تحمل نمیکنند یا دارای فشار خون بالا نیز هستند.۲. پروفیلاکسی میگرنتوضیحات کاربردی و بالینی: به طور کلی، بتابلوکرها در پیشگیری از میگرن کاربرد دارند. کارودیلول نیز به دلیل اثرات گشادکنندگی عروق و خواص مسدودکننده آلفا، ممکن است در پیشگیری از سردردهای میگرنی مزمن نقش داشته باشد. نکته بالینی برای پزشکان: شواهد موجود برای کارودیلول در این مورد کمتر از بتابلوکرهای دیگر (مانند متوپرولول یا پروپرانولول) است، اما در بیمارانی که به داروهای دیگر پاسخ ندادهاند یا نیاز به درمان همزمان برای فشار خون و میگرن دارند، ممکن است در نظر گرفته شود.۳. درمان کمکی در اضطراب عملکردی و اضطراب عمومیتوضیحات کاربردی و بالینی: بتابلوکرها برای کاهش نشانههای اضطراب عملکردی (مانند ترس از صحنه یا اضطراب امتحان) که شامل نشانههای فیزیکی مانند تپش قلب، لرزش و تعریق هستند، استفاده میشوند. کارودیلول میتواند با مسدود کردن اثرات تحریککننده آدرنالین بر قلب و عروق، به کاهش این نشانههای فیزیکی کمک کند. نکته بالینی برای پزشکان: این کاربرد معمولاً به صورت مصرف در صورت نیاز و نه درمان روزانه، در نظر گرفته میشود و اغلب برای مدیریت نشانههای فیزیکی اضطراب استفاده میشود.
قرص ریبکول 10 میلی گرم REABCHOL 10MG TAB
۱. موارد مصرف تأیید شدهازتیمیب به عنوان یک مهارکننده انتخابی جذب کلسترول در روده کوچک عمل میکند. هدف اصلی تجویز آن، کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (کلسترول بد) است و موارد مصرف تأیید شده آن شامل موارد زیر است:۱.۱. هایپرلیپیدمی اولیه توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که دچار افزایش کلسترول خون اولیه (شامل موارد خانوادگی هتروزیگوت و غیرخانوادگی) هستند، تجویز میشود. درمان ترکیبی: معمولاً به عنوان درمان کمکی همراه با مهارکنندههای ردوکتاز HMG-CoA (استاتینها) استفاده میشود. این ترکیب برای بیمارانی که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به اهداف کاهش چربی خود نرسیدهاند، یا برای کسانی که به استاتینها عدم تحمل دارند، یک گزینه بالینی بسیار مؤثر است. دادهها نشان میدهند که افزودن ازتیمیب به استاتین میتواند خطر حوادث قلبی عروقی را کاهش دهد. تک درمانی: در بیمارانی که مصرف استاتینها برای آنها منع مصرف دارد یا به هیچ وجه استاتین را تحمل نمیکنند، ازتیمیب به تنهایی نیز میتواند برای کاهش سطح کلسترول بد تجویز شود.۱.۲. هایپرکلسترولمی خانوادگی هموزیگوت توضیحات بالینی و کاربردی: این دارو به عنوان درمانی کمکی همراه با استاتینها و سایر درمانهای کاهشدهنده کلسترول بد، در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که به دلیل یک بیماری ژنتیکی نادر، قادر به حذف کلسترول از بدن نیستند، استفاده میشود. هدف از درمان، کاهش بیشتر کلسترول بد در این بیماران با ریسک بسیار بالا است.۱.۳. هایپرلیپیدمی مختلط توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب میتواند در ترکیب با فنوفیبرات به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان با افزایش چربیهای مختلط (کلسترول و تریگلیسیرید) استفاده شود تا سطوح کلسترول بد کاهش یابد.۱.۴. سیتوسترولمی هموزیگوت (فیتوسترولمی) توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بالای ۹ سال که یک بیماری ژنتیکی نادر دارند و نمیتوانند به درستی استرولهای گیاهی (سیتوسترول و کمپسترول) را از بدن دفع کنند، برای کاهش سطح این مواد استفاده میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه موارد زیر توسط سازمانهای نظارتی به صورت رسمی برای ازتیمیب تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی و توصیههای راهنماهای درمانی، کاربرد آن را در شرایط زیر برای پزشکان توجیه میکند:۲.۱. پیشگیری از حوادث قلبی عروقی در بیماران پرخطر توضیحات بالینی و کاربردی: مطالعات بالینی مهمی نظیر کارآزمایی «ایمپروو-ایت» نشان دادند که افزودن ازتیمیب به درمان با استاتین، در بیمارانی که سابقه سندرم حاد عروق کرونر دارند، منجر به کاهش متوسط اما قابل توجه در نرخ حوادث بزرگ قلبی عروقی (شامل مرگ و میر عروق کرونر، سکته قلبی غیر کشنده و سکته مغزی) میشود. کاربرد بالینی: در بیماران با سابقه بیماری عروق کرونر (مانند حمله قلبی یا سکته مغزی) که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به هدف کلسترول بد تعیین شده در راهنماهای درمانی نرسیدهاند یا به هدف رسیدهاند اما هنوز پرخطر محسوب میشوند، تجویز ازتیمیب با هدف کاهش بیشتر خطر حوادث، توصیه میشود.۲.۲. در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه توضیحات بالینی و کاربردی: در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه، به ویژه آنهایی که نیاز به دیالیز ندارند، مطالعاتی انجام شده که نشان میدهد ترکیب ازتیمیب و استاتین میتواند خطر بروز حوادث آترواسکلروتیک عمده را کاهش دهد. کاربرد بالینی: پزشکان ممکن است این ترکیب را برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه که در معرض خطر بالای قلبی عروقی هستند، برای کاهش کلسترول بد و حوادث مرتبط، تجویز کنند.۲.۳. عدم تحمل استاتینها توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب اغلب به عنوان یک استراتژی جایگزین خط اول در بیمارانی که علائم شدید عدم تحمل به استاتین (مانند درد عضلانی شدید) را تجربه میکنند، در نظر گرفته میشود. کاربرد بالینی: در این بیماران، ازتیمیب به صورت تک درمانی میتواند کاهش کلسترول بد معادل تقریباً ۱۵ تا ۲۰ درصد را فراهم کند، که این میزان برای کاهش خطر کلی در برخی از بیماران کفایت میکند. این رویکرد به ویژه در صورتی مفید است که پزشک بخواهد از دوزهای پایین استاتین استفاده کند و ازتیمیب را برای تقویت اثر کاهش چربی به آن اضافه کند.
قرص اینوتیو 12.5 میلی گرم INOTIVE 12.5MG TAB
کارودیلول یک مسدودکننده بتا (بتابلوکر) با خواص اضافی مسدودکننده آلفا-۱ است که اثرات محافظتکننده قلبی و عروقی متنوعی دارد.موارد مصرف تأیید شده کارودیلولکارودیلول توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سه بیماری قلبی-عروقی زیر تأیید شده است:۱. نارسایی قلبی خفیف تا شدیدتوضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول برای درمان نارسایی قلبی پایدار با کاهش کسر جهشی استفاده میشود. این دارو با مسدود کردن گیرندههای بتا-۱ و بتا-۲ و همچنین گیرندههای آلفا-۱، به کاهش پیشرفت بیماری، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و بهبود بقا کمک میکند. مسدود کردن آلفا-۱ به کاهش مقاومت عروقی محیطی و کاهش بار پسین کمک میکند. نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان باید با دوز بسیار کم و تیتراسیون آهسته و تدریجی دوز در طول چند هفته صورت گیرد. این رویکرد برای جلوگیری از تشدید حاد نارسایی قلبی و تحمل بهتر دارو حیاتی است. بیمار باید از نظر بدتر شدن نشانههای نارسایی قلبی و افت فشار خون یا برادیکاردی شدید تحت نظر باشد.۲. فشار خون بالا (هایپرتنشن)توضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول به صورت تکدرمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضدفشار خون برای مدیریت فشار خون بالا تأیید شده است. این دارو از طریق اثرات بتابلوکر (کاهش ضربان قلب و برونده قلبی) و اثر مسدودکننده آلفا-۱ (گشادکنندگی عروق محیطی) به کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کمک میکند. نکته بالینی برای پزشکان: کارودیلول به ویژه در بیمارانی که همزمان با فشار خون بالا، مبتلا به نارسایی قلبی یا نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته قلبی هستند، مزیت دارد. با این حال، به دلیل خواص گشادکنندگی عروق، احتمال بروز افت فشار خون وضعیتی باید در نظر گرفته شود.۳. نقص عملکرد بطن چپ پس از سکته حاد قلبیتوضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول برای کاهش مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی و بستری شدن در بیمارستان در بیمارانی که پس از یک سکته حاد قلبی، نقص عملکرد بطن چپ دارند (کسر جهشی کمتر از ۴۰ درصد) چه با نارسایی قلبی آشکار یا بدون آن، تأیید شده است. این دارو با کاهش استرس میوکارد و جلوگیری از بازسازی نامناسب بطن (بازمدلسازی)، اثرات محافظتی دارد. نکته بالینی برای پزشکان: شروع درمان معمولاً باید پس از تثبیت وضعیت بیمار (معمولاً چند روز پس از سکته قلبی) و با دوز پایین آغاز شود تا اطمینان حاصل شود که وضعیت همودینامیک بیمار پایدار است. پایش دقیق ضربان قلب و فشار خون الزامی است.موارد مصرف خارج از برچسب (غیر رسمی) کارودیلولبرخی کاربردهای کارودیلول که در منابع پزشکی به آنها اشاره شده، اما توسط سازمانهای اصلی نظارتی تأیید نشدهاند، عبارتاند از:۱. درمان لرزش اساسی (ترمور اساسی)توضیحات کاربردی و بالینی: کارودیلول، مانند سایر بتابلوکرها (به ویژه پروپرانولول)، میتواند برای کاهش نشانههای لرزش اساسی استفاده شود. این اثر احتمالاً از طریق مسدود کردن گیرندههای بتا-۲ در عضلات اسکلتی و یا در مسیرهای عصبی مرکزی که لرزش را کنترل میکنند، اعمال میشود. نکته بالینی برای پزشکان: اگرچه پروپرانولول استانداردترین درمان برای لرزش اساسی است، کارودیلول ممکن است یک گزینه جایگزین در بیمارانی باشد که بتابلوکرهای دیگر را به خوبی تحمل نمیکنند یا دارای فشار خون بالا نیز هستند.۲. پروفیلاکسی میگرنتوضیحات کاربردی و بالینی: به طور کلی، بتابلوکرها در پیشگیری از میگرن کاربرد دارند. کارودیلول نیز به دلیل اثرات گشادکنندگی عروق و خواص مسدودکننده آلفا، ممکن است در پیشگیری از سردردهای میگرنی مزمن نقش داشته باشد. نکته بالینی برای پزشکان: شواهد موجود برای کارودیلول در این مورد کمتر از بتابلوکرهای دیگر (مانند متوپرولول یا پروپرانولول) است، اما در بیمارانی که به داروهای دیگر پاسخ ندادهاند یا نیاز به درمان همزمان برای فشار خون و میگرن دارند، ممکن است در نظر گرفته شود.۳. درمان کمکی در اضطراب عملکردی و اضطراب عمومیتوضیحات کاربردی و بالینی: بتابلوکرها برای کاهش نشانههای اضطراب عملکردی (مانند ترس از صحنه یا اضطراب امتحان) که شامل نشانههای فیزیکی مانند تپش قلب، لرزش و تعریق هستند، استفاده میشوند. کارودیلول میتواند با مسدود کردن اثرات تحریککننده آدرنالین بر قلب و عروق، به کاهش این نشانههای فیزیکی کمک کند. نکته بالینی برای پزشکان: این کاربرد معمولاً به صورت مصرف در صورت نیاز و نه درمان روزانه، در نظر گرفته میشود و اغلب برای مدیریت نشانههای فیزیکی اضطراب استفاده میشود.
قرص لیزونکس 20 میلی گرم LISONEX 20MG TAB
داروی لیزینوپریل یک مهار کننده ACE است و در درمان فشار خون همچنین در نارسایی قلبی و به صورت پروفیلاکسی بعد از انفارکتوس میوکارد و در نفروپاتی دیابتی کاربرد دارد. آثار همودینامیک Lisinopril طی یک تا 2 ساعت بعد ازیک دوز منفرد خوراکی حاصل می شود و حداکثر اثر آن بعد از 6 ساعت رخ می دهد اگرچه ممکن است اثر کامل آن تا چندین هفته بعد از تجویز طولانی مدت حاصل نشود. فعالیت همودینامیک آن تا 24 ساعت (بعد از یک دوز روزانه) دوام دارد.لیزینوپریل به طریق خوراکی و به صورت دی هیدرات تجویز می گردد ولی دوزهای تجویزی براساس ماده آنهیدروس (غیر آبی) می باشد. و در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی دوز تجویزی Lisinopril می بایست کاهش یابد.
آمپول لیدوکائین ابوریحان 2% 5 میلی لیتر LIDOCAINE ABURAYHAN 2% 5ML AMP
قرص آدووان 80 میلی گرم-آدوان ADOVAN 80MG TAB
1. فشارخون بالا موارد مصرف: درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) بهتنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون، مانند دیورتیکها، مهارکنندههای ACE، یا بتابلاکرها. جزئیات بیشتر: فشارخون بالا یکی از عوامل خطر اصلی برای بیماریهای قلبی-عروقی، سکته مغزی و نارسایی کلیه است. والزارتان بهعنوان یک مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین II، برای کاهش فشار خون در بیماران مبتلا به هیپرتنشن استفاده میشود. این دارو میتواند فشار خون را از طریق گشاد کردن عروق و کاهش مقاومت عروقی کاهش دهد.2. نارسایی قلبی موارد مصرف: درمان نارسایی قلبی با کاهش عملکرد قلب در بیمارانی که نشاندهنده عملکرد قلبی پایین (کسر تخلیه کمتر از 40%) هستند. جزئیات بیشتر: نارسایی قلبی یکی از علل شایع مرگ و میر در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی است. والزارتان بهعنوان درمان کمکی برای کاهش علائم نارسایی قلبی مانند تنگی نفس، ورم پاها و خستگی تجویز میشود. همچنین، این دارو میتواند به کاهش بستری شدن بیماران در بیمارستان و پیشگیری از مرگ و میر کمک کند.3. پیشگیری از نارسایی قلبی پس از انفارکتوس میوکارد موارد مصرف: پیشگیری از نارسایی قلبی و مرگ و میر پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی). جزئیات بیشتر: پس از انفارکتوس میوکارد، آسیب به عضله قلب میتواند منجر به کاهش عملکرد قلب و نارسایی قلبی شود. والزارتان میتواند بهعنوان درمان کمکی برای بیماران پس از انفارکتوس میوکارد برای کاهش خطر نارسایی قلبی و مرگ زودرس استفاده شود.4. نفروپاتی دیابتی موارد مصرف: درمان نفروپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که دارای پروتئینوری (وجود پروتئین در ادرار) هستند. جزئیات بیشتر: دیابت یکی از علل شایع نارسایی کلیه است. در بیماران دیابتی نوع 2، نفروپاتی دیابتی میتواند به آسیبهای دائمی به کلیهها منجر شود. والزارتان به کاهش پروتئینوری و پیشگیری از پیشرفت آسیب کلیوی در این بیماران کمک میکند. این دارو بهویژه در بیمارانی که فشار خون بالا دارند، مفید است.5. کاهش خطر سکته مغزی در بیماران با فشارخون بالا موارد مصرف: کاهش خطر سکته مغزی در بیماران هیپرتنشن با ریسک بالا. جزئیات بیشتر: فشار خون بالا یکی از عوامل اصلی بروز سکته مغزی است. در بیماران هیپرتنشن با ریسک بالا برای سکته مغزی (مثلاً بیماران با بیماری عروق کرونر یا سابقه سکته مغزی)، والزارتان میتواند بهعنوان داروی ضد فشار خون برای کاهش خطر سکته مغزی و بیماریهای قلبی عروقی تجویز شود.6. کنترل فشارخون بالا در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر موارد مصرف: درمان فشار خون بالا در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر. جزئیات بیشتر: بیماری عروق کرونر بهویژه در بیماران هیپرتنشن میتواند خطر سکته قلبی و سایر مشکلات قلبی را افزایش دهد. والزارتان در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر و فشار خون بالا برای کاهش فشار خون و کاهش ریسک مشکلات قلبی عروقی دیگر تجویز میشود.7. کاهش پروتئینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی موارد مصرف: کاهش پروتئینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی. جزئیات بیشتر: پروتئینوری یکی از نشانههای آسیب کلیوی است که میتواند ناشی از انواع مختلف بیماریهای کلیوی باشد. در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی، والزارتان به کاهش پروتئینوری و پیشگیری از آسیب بیشتر به کلیهها کمک میکند.والزارتان با اثرات خود در کاهش فشار خون و محافظت از قلب و کلیهها، بهعنوان درمانی مؤثر در بیماران مبتلا به هیپرتنشن، نارسایی قلبی، نفروپاتی دیابتی و سایر شرایط مشابه مورد استفاده قرار میگیرد.
قرص آدووان 40 میلی گرم-آدوان ADOVAN 40MG TAB
1. فشارخون بالا موارد مصرف: درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) بهتنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون، مانند دیورتیکها، مهارکنندههای ACE، یا بتابلاکرها. جزئیات بیشتر: فشارخون بالا یکی از عوامل خطر اصلی برای بیماریهای قلبی-عروقی، سکته مغزی و نارسایی کلیه است. والزارتان بهعنوان یک مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین II، برای کاهش فشار خون در بیماران مبتلا به هیپرتنشن استفاده میشود. این دارو میتواند فشار خون را از طریق گشاد کردن عروق و کاهش مقاومت عروقی کاهش دهد.2. نارسایی قلبی موارد مصرف: درمان نارسایی قلبی با کاهش عملکرد قلب در بیمارانی که نشاندهنده عملکرد قلبی پایین (کسر تخلیه کمتر از 40%) هستند. جزئیات بیشتر: نارسایی قلبی یکی از علل شایع مرگ و میر در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی است. والزارتان بهعنوان درمان کمکی برای کاهش علائم نارسایی قلبی مانند تنگی نفس، ورم پاها و خستگی تجویز میشود. همچنین، این دارو میتواند به کاهش بستری شدن بیماران در بیمارستان و پیشگیری از مرگ و میر کمک کند.3. پیشگیری از نارسایی قلبی پس از انفارکتوس میوکارد موارد مصرف: پیشگیری از نارسایی قلبی و مرگ و میر پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی). جزئیات بیشتر: پس از انفارکتوس میوکارد، آسیب به عضله قلب میتواند منجر به کاهش عملکرد قلب و نارسایی قلبی شود. والزارتان میتواند بهعنوان درمان کمکی برای بیماران پس از انفارکتوس میوکارد برای کاهش خطر نارسایی قلبی و مرگ زودرس استفاده شود.4. نفروپاتی دیابتی موارد مصرف: درمان نفروپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که دارای پروتئینوری (وجود پروتئین در ادرار) هستند. جزئیات بیشتر: دیابت یکی از علل شایع نارسایی کلیه است. در بیماران دیابتی نوع 2، نفروپاتی دیابتی میتواند به آسیبهای دائمی به کلیهها منجر شود. والزارتان به کاهش پروتئینوری و پیشگیری از پیشرفت آسیب کلیوی در این بیماران کمک میکند. این دارو بهویژه در بیمارانی که فشار خون بالا دارند، مفید است.5. کاهش خطر سکته مغزی در بیماران با فشارخون بالا موارد مصرف: کاهش خطر سکته مغزی در بیماران هیپرتنشن با ریسک بالا. جزئیات بیشتر: فشار خون بالا یکی از عوامل اصلی بروز سکته مغزی است. در بیماران هیپرتنشن با ریسک بالا برای سکته مغزی (مثلاً بیماران با بیماری عروق کرونر یا سابقه سکته مغزی)، والزارتان میتواند بهعنوان داروی ضد فشار خون برای کاهش خطر سکته مغزی و بیماریهای قلبی عروقی تجویز شود.6. کنترل فشارخون بالا در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر موارد مصرف: درمان فشار خون بالا در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر. جزئیات بیشتر: بیماری عروق کرونر بهویژه در بیماران هیپرتنشن میتواند خطر سکته قلبی و سایر مشکلات قلبی را افزایش دهد. والزارتان در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر و فشار خون بالا برای کاهش فشار خون و کاهش ریسک مشکلات قلبی عروقی دیگر تجویز میشود.7. کاهش پروتئینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی موارد مصرف: کاهش پروتئینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی. جزئیات بیشتر: پروتئینوری یکی از نشانههای آسیب کلیوی است که میتواند ناشی از انواع مختلف بیماریهای کلیوی باشد. در بیماران مبتلا به نفروپاتی غیر دیابتی، والزارتان به کاهش پروتئینوری و پیشگیری از آسیب بیشتر به کلیهها کمک میکند.والزارتان با اثرات خود در کاهش فشار خون و محافظت از قلب و کلیهها، بهعنوان درمانی مؤثر در بیماران مبتلا به هیپرتنشن، نارسایی قلبی، نفروپاتی دیابتی و سایر شرایط مشابه مورد استفاده قرار میگیرد.
آمپول کلوتین 5000واحد/1 میلی لیتر CLOTIN 5000IU/1ML AMP
هپارین، یک ضد انعقاد (آنتیکواگولان) تزریقی با اثر سریع است که از طریق تقویت عمل آنتیترومبین III، از تشکیل لختههای خونی جلوگیری میکند. به دلیل نیمهعمر کوتاه و اثربخشی سریع، یک داروی حیاتی در موقعیتهای حاد بالینی محسوب میشود.۱. موارد مصرف تأیید شده موارد مصرف تأیید شده هپارین توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی بر اساس شواهد بالینی قوی تعیین شدهاند و شامل درمان و پیشگیری از ترومبوز (لخته شدن خون) هستند:الف. درمان ترومبوآمبولیسم وریدی (VTE) آمبولی ریوی (PE): هپارین به عنوان درمان خط اول برای غیرفعال کردن سریع آبشار انعقاد و جلوگیری از گسترش بیشتر لخته استفاده میشود. در موارد آمبولی ریوی حاد، دوز درمانی کامل هپارین (معمولاً با یک دوز اولیه و به دنبال آن انفوزیون تنظیم شده بر اساس زمان نسبی ترومبوپلاستین فعال - aPTT) ضروری است. ترومبوز ورید عمقی (DVT): برای جلوگیری از مهاجرت لخته به سمت ریهها و کاهش آسیب به دریچههای وریدی (سندرم پس از ترومبوز)، هپارین به صورت درمانی استفاده میشود. این درمان اغلب تا زمانی که یک ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین یا داروهای ضد انعقاد خوراکی مستقیم (DOACs) شروع به اثرگذاری کند، ادامه مییابد.ب. پیشگیری از ترومبوآمبولیسم وریدی (پروفیلاکسی) جراحیهای پرخطر: در بیمارانی که تحت جراحیهای ارتوپدی بزرگ (مانند تعویض مفصل ران یا زانو)، جراحی شکم یا لگن برای سرطان، یا هر جراحی طولانیمدت دیگری قرار میگیرند، هپارین با دوز پایین برای کاهش خطر DVT و PE استفاده میشود. بیماران بستری غیرجراحی: در بیماران با محدودیت شدید حرکتی ناشی از بیماریهای حاد پزشکی (مانند نارسایی تنفسی، نارسایی قلبی یا سکته مغزی حاد)، هپارین زیر جلدی با دوز پیشگیریکننده تجویز میشود.ج. سندرمهای کرونری حاد (ACS) آنژین ناپایدار و انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی): هپارین اغلب در ترکیب با داروهای ضد پلاکت (مانند آسپرین) برای کاهش خطر انسداد کامل عروق کرونری و سکته قلبی مجدد استفاده میشود. این دارو در انفارکتوس میوکارد بدون بالا رفتن قطعه ST و با بالا رفتن قطعه ST به کار میرود.د. استفاده در اقدامات مداخلهای و دستگاههای پزشکی همودیالیز و هموفیلتراسیون: برای جلوگیری از لخته شدن خون در لولههای دستگاههای دیالیز و مدار خارجی، هپارین به طور معمول به داخل مدار تزریق میشود. آنژیوگرافی و سایر روشهای کاتتریزاسیون: برای حفظ باز بودن کاتترها و جلوگیری از لخته شدن خون در طول اقدامات مداخلهای عروقی، هپارین به صورت موضعی یا سیستمیک استفاده میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسباستفاده خارج از برچسب به مواردی اطلاق میشود که شواهد بالینی پشتیبان وجود دارد، اما توسط سازمانهای نظارتی به طور رسمی برای آن کاربرد خاص تأیید نشده است. این موارد نیازمند قضاوت بالینی دقیق و آگاهی از آخرین دستورالعملها هستند:الف. پیشگیری از ترومبوز در اختلالات خاص انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC): در موارد پیشرفته DIC که با تشکیل گسترده لختههای کوچک در سراسر عروق و به دنبال آن خونریزی ناشی از تخلیه عوامل انعقادی مشخص میشود، هپارین (معمولاً با دوز پایین) ممکن است برای جلوگیری از مصرف بیشتر عوامل انعقادی و بهبود وضعیت لختهزایی استفاده شود. این کاربرد بحثبرانگیز است و فقط باید در موارد منتخب و تحت نظارت شدید متخصص انجام شود. سندرم آنتیفسفولیپید (APS) در بارداری: هپارین با وزن مولکولی پایین (LMWH) معمولاً ترجیح داده میشود، اما هپارین با وزن مولکولی بالا (UFH) نیز ممکن است در ترکیب با آسپرین با دوز پایین برای جلوگیری از سقط مکرر، مردهزایی و پرهاکلامپسی شدید در زنان باردار با تشخیص APS استفاده شود.ب. شرایط التهابی و ترومبوتیک نادر ترومبوز سینوس وریدی مغزی (CVST): اگرچه این وضعیت یک لخته خون داخل جمجمهای است که به طور بالقوه با خطر خونریزی همراه است، درمان استاندارد شامل ضد انعقاد کامل، اغلب با هپارین است، تا از گسترش لخته و انسداد وریدهای دیگر جلوگیری شود. بیماران با ترومبوز مرتبط با کاتتر: در صورتی که هپارین با وزن مولکولی پایین در دسترس نباشد یا منع مصرف داشته باشد، هپارین با وزن مولکولی بالا ممکن است برای مدیریت ترومبوز مرتبط با کاتترهای ورید مرکزی (CVC) مورد استفاده قرار گیرد.ج. استفاده در انکولوژی (سرطان) درمان ترومبوآمبولیسم در بیماران سرطانی: اگرچه توصیههای فعلی بیشتر به سمت استفاده از هپارین با وزن مولکولی پایین برای درمان طولانیمدت DVT/PE در بیماران سرطانی است، هپارین با وزن مولکولی بالا همچنان در فاز حاد و در شرایط خاص بیمارستانی برای مدیریت VTE مرتبط با سرطان استفاده میشود. همچنین برخی مطالعات نشان دادهاند که هپارین ممکن است اثرات ضد توموری مستقلی داشته باشد، اگرچه این مورد به صورت روتین توصیه نمیشود.ملاحظات حیاتی برای پزشکان در تجویز هپارین هپارین یک داروی با دامنه درمانی باریک است و مدیریت آن نیازمند پایش دقیق است. ریسک خونریزی: اصلیترین عارضه، خونریزی است. پایش منظم پارامترهای انعقادی (مانند aPTT) و شمارش پلاکت ضروری است. ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین (HIT): این یک عارضه جانبی نادر اما شدید و تهدیدکننده حیات است که در آن، هپارین باعث کاهش شدید پلاکتها و در عین حال افزایش خطر ترومبوز میشود. در صورت شک بالینی به HIT، هپارین باید بلافاصله قطع و درمان با داروهای ضد انعقاد غیر هپارینی (مانند آرگاتروبان یا بیوالیرودین) جایگزین شود. نحوه پایش: دوز درمانی هپارین معمولاً بر اساس وزن بدن شروع شده و سپس بر اساس نتایج aPTT تنظیم میشود تا به محدوده درمانی مشخص (اغلب معادل ۱.۵ تا ۲.۵ برابر مقدار کنترل) برسد.
قرص اسپیرانولاکتون ابوریحان 25 میلی گرم SPIRONOLACTONE ABURAIHAN 25MG TAB
اسپیرونولاکتون، به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید، در کنار خواص دیورتیک، اثرات هورمونی نیز دارد. این ویژگیها آن را به یک داروی کلیدی در مدیریت بیماریهای قلبی عروقی و اختلالات هورمونی تبدیل کرده است.۱. موارد مصرف تأیید شده (استاندارد)این موارد توسط مراجع بینالمللی دارویی تأیید شدهاند و کاربردهای بالینی گستردهای دارند.نارسایی قلبی (کلاس ۳ و ۴ نیویورک): کاربرد بالینی: در بیماران با نارسایی قلبی کاهش یافته، اسپیرونولاکتون به عنوان درمان مکمل، بقا را افزایش داده و نیاز به بستری شدن در بیمارستان به دلیل تشدید نارسایی قلبی را کاهش میدهد. این دارو با مهار آلدوسترون، اثرات مضر فعال شدن سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون را بر روی بازسازی میوکارد کاهش میدهد و فیبروز قلبی را تعدیل میکند.پرفشاری خون مقاوم: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که فشار خون آنها با سایر داروهای ضد فشار خون کنترل نمیشود، اسپیرونولاکتون به عنوان درمان اضافی مؤثر است. این مورد به ویژه در بیمارانی که ممکن است افزایش خفیف آلدوسترون (غیر اولیه) در مکانیسم بیماری آنها دخیل باشد، اهمیت دارد.هیپرآلدوسترونیسم اولیه: کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون به عنوان یک آنتاگونیست مستقیم آلدوسترون، درمان انتخابی برای تشخیص (تست درمانی) و مدیریت طولانیمدت پرفشاری خون و هیپوکالمی ناشی از ترشح بیش از حد آلدوسترون است. این شامل درمان کوتاهمدت قبل از عمل جراحی (برای تومورهای تولیدکننده آلدوسترون) و درمان طولانیمدت برای بیمارانی است که کاندید جراحی نیستند.ادم (ورم) و احتباس سدیم: کاربرد بالینی: ادم ناشی از سیروز کبدی: به دلیل افزایش آلدوسترون ثانویه که در بیماران سیروزی رایج است، اسپیرونولاکتون بهترین دیورتیک در مدیریت آسیت و ادم است. اغلب با یک دیورتیک لوپ مانند فورزماید ترکیب میشود. ادم ناشی از سندرم نفروتیک: در بیمارانی که ادم آنها به محدودیت سدیم و سایر دیورتیکها پاسخ کافی نداده است، استفاده میشود.هیپوکالمی (کاهش پتاسیم خون): کاربرد بالینی: برای پیشگیری و درمان کاهش پتاسیم ناشی از سایر دیورتیکها (مانند دیورتیکهای تیازیدی یا لوپ) به دلیل خاصیت نگهدارنده پتاسیم اسپیرونولاکتون به کار میرود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب (غیر استاندارد)این موارد به دلیل اثرات ضد آندروژنی قوی اسپیرونولاکتون، در پزشکی بالینی، به ویژه در حوزه پوست و غدد، بسیار رایج هستند، اگرچه توسط مراجع رسمی برای این موارد خاص تأیید نشدهاند.هیرسوتیسم (پرمویی زنان): کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون با مهار گیرندههای آندروژن و کاهش تولید تستوسترون، به طور گسترده برای درمان رشد موهای زائد در صورت و بدن زنان، اغلب در دوزهای ۵۰ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز، تجویز میشود. نتایج بالینی معمولاً پس از چند ماه (۳ تا ۶ ماه) قابل مشاهده است.آکنه ولگاریس (جوش غرور) در زنان بالغ: کاربرد بالینی: در زنان بالغی که آکنه آنها در فاز پایین صورت و گردن متمرکز بوده و به درمانهای معمول موضعی و آنتیبیوتیکی پاسخ نمیدهد، اسپیرونولاکتون به دلیل اثرات ضد آندروژنی، گزینهای مؤثر است. این درمان به ویژه در آکنههایی که با سیکل قاعدگی در ارتباط هستند، مفید است.آلوپسی آندروژنتیک (ریزش مو با الگوی زنانه): کاربرد بالینی: این دارو میتواند برای کاهش سرعت ریزش مو در زنان، با مکانیسم مشابه مهار آندروژن، مورد استفاده قرار گیرد. دوزها معمولاً متغیر بوده و نیاز به پیگیری طولانیمدت برای مشاهده نتایج (۶ تا ۱۲ ماه) دارد.سندرم تخمدان پلی کیستیک: کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون در مدیریت علائم ناشی از افزایش آندروژن (مانند هیرسوتیسم و آکنه) در این بیماران مورد استفاده قرار میگیرد، هرچند که درمان خط اول برای جنبههای متابولیک بیماری نیست.
قرص بریلاووس 60 میلی گرم BRILAVUS 60 mg Tablet
قرص والزودک 80 میلی گرم VALZODEC 80 MG Tablet
قرص آربیکور 80 میلی گرم ARBICOR 80 mg Tablet
قرص والزودیک – اچ سی تی 80/12.5 میلی گرم VALZODEC-HCT 80/12.5 MG Tablet
قرص آربیکور 20 میلی گرم ARBICOR 20 mg Tablet
قرص آربیکور 40 میلی گرم ARBICOR 40 mg Tablet
