سوسپانسیون اپی بازام 2.5 میلی گرم/میلی لیتر 120 میلی لیتر EPIBAZAM 2.5 mg/ml 120 ml Suspension

کلوبازام یک داروی بنزودیازپین است که به عنوان ضد تشنج و ضد اضطراب استفاده می‌شود. این دارو در بسیاری از کشورها به دلیل خواص آرام‌بخش و توانایی‌اش در کنترل تشنج‌های مقاوم به درمان، تأیید شده است.موارد مصرف تأیید شده (مصرف اصلی)کلوبازام به طور خاص در درمان تشنج‌های مرتبط با سندرم لنوکس-گاستوت در بیماران ۲ سال و بالاتر تأیید شده است.نکات کاربردی و بالینی برای پزشکان: سندرم لنوکس-گاستوت: این سندرم یک نوع شدید و نادر از صرع دوران کودکی است که با انواع مختلف تشنج، از جمله حملات افتادن (آتونیک)، تشنج‌های تونیک، و تشنج‌های غیرمعمول غیبت، همراه با تأخیر رشدی و مشکلات رفتاری مشخص می‌شود. استفاده کمکی: کلوبازام به عنوان درمان کمکی (و نه تک درمانی) برای تشنج‌های مرتبط با این سندرم تأیید شده است. این بدان معناست که معمولاً همراه با سایر داروهای ضد تشنج تجویز می‌شود. مزیت بالینی: کلوبازام اغلب به دلیل تفاوت در ساختار شیمیایی نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها، در مقایسه با داروهایی مانند دیازپام یا کلونازپام، دارای پتانسیل آرام‌بخشی کمتری در دوزهای اولیه است و برای استفاده طولانی‌مدت در کنترل صرع مزمن مناسب‌تر است. شروع با دوز کم: برای کاهش خطر خواب‌آلودگی، درمان باید با دوزهای پایین شروع و به تدریج افزایش یابد. در بیماران دارای اختلال کبدی یا کلیوی، احتیاط بیشتر و شروع با دوزهای پایین‌تر ضروری است. پایش: در طول درمان، پزشک باید به طور مرتب بیمار را برای علائم تحمل دارویی و نیاز به تنظیم دوز یا خطر سوء مصرف پایش کند.موارد مصرف خارج برچسب (آف لیبل)کلوبازام، مانند سایر بنزودیازپین‌ها، به طور گسترده برای درمان اختلالات دیگری نیز استفاده می‌شود که به طور رسمی در برچسب آن تأیید نشده‌اند، به ویژه در اروپا و کانادا که برای این موارد تأیید قدیمی‌تر نیز دارد.۱. درمان اضطراب و اختلالات اضطرابی توضیح: کلوبازام به دلیل خواص ضد اضطرابی‌اش، برای درمان کوتاه‌مدت اضطراب یا به عنوان داروی کمکی در اختلال اضطراب عمومی و سایر اختلالات اضطرابی استفاده می‌شود. نکته بالینی: به دلیل پتانسیل وابستگی و سوء مصرف، استفاده از آن برای اضطراب باید کوتاه‌مدت باشد و در خط اول درمان برای اختلالات اضطرابی مزمن توصیه نمی‌شود.۲. درمان تشنج‌های کانونی و صرع‌های مقاوم به درمان توضیح: کلوبازام ممکن است به عنوان درمان کمکی برای انواع دیگر تشنج‌های کانونی (جزئی) یا سایر انواع صرع که به داروهای ضد تشنج استاندارد پاسخ نداده‌اند، استفاده شود. نکته بالینی: تصمیم برای استفاده در صرع‌های غیر از لنوکس-گاستوت باید بر اساس ارزیابی دقیق پاسخ بالینی و تحمل‌پذیری در مقایسه با سایر داروهای تأیید شده باشد.۳. کاتاتونیا توضیح: در برخی موارد، مانند سایر بنزودیازپین‌ها، کلوبازام ممکن است در مدیریت کاتاتونیا که یک سندرم روانی حرکتی حاد است، مفید باشد. نکته بالینی: این کاربرد معمولاً برای موارد مقاوم به درمان یا در مواردی است که لورازپام (که خط اول است) مؤثر نبوده است.