قرص پیوسته رهش دالفارکس 10 میلی گرم DALFAREX 10MG EXTENDED RELEASE TAB
۱. موارد مصرف تأیید شدهفامپریدین یک مسدودکننده کانال پتاسیم است و به طور خاص برای بهبود هدایت عصبی در فیبرهای عصبی آسیبدیده بافت میلین طراحی شده است. هدف اصلی: بهبود توانایی راهرفتن در بزرگسالان مبتلا به بیماری ام اس (مالتیپل اسکلروزیس).توضیحات بالینی و کاربردی: جمعیت هدف: این دارو برای بزرگسالانی تأیید شده است که به دلیل بیماری ام اس دچار ناتوانی در راهرفتن هستند. این ناتوانی معمولاً در مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده (EDSS) با نمره ۴ تا ۷ تعریف میشود. مکانیزم عمل: در بیماری ام اس، پوشش اطراف اعصاب (میلین) آسیب میبیند، که باعث اختلال در انتقال تکانههای الکتریکی میشود و در نتیجه ضعف عضلانی و مشکل در راهرفتن ایجاد میشود. فامپریدین با مسدود کردن کانالهای پتاسیم، از خروج ذرات پتاسیم باردار از سلولهای عصبی آسیبدیده جلوگیری میکند. اعتقاد بر این است که این عمل به تکانه الکتریکی اجازه میدهد تا مسیر خود را در امتداد اعصاب ادامه دهد و عضلات را تحریک کند و در نتیجه سرعت راهرفتن را بهبود بخشد. ارزیابی پاسخ: تجویز این دارو باید تحت نظارت پزشکان باتجربه در درمان ام اس انجام شود. ارزیابی اولیه بیمار باید پس از دو تا چهار هفته از شروع درمان انجام گیرد و در بیمارانی که بهبود معناداری در توانایی راهرفتن نشان نمیدهند، باید مصرف دارو قطع شود.۲. موارد مصرف خارج برچسبفامپریدین عمدتاً به دلیل مکانیسم عمل منحصر به فرد خود که بهبود هدایت در آکسونهای بدون میلین است، شناخته شده است. اگرچه تأییدیه رسمی آن فقط برای بهبود راهرفتن در ام اس است، اما برخی مطالعات و تجربیات بالینی اثرات بالقوه در سایر علائم ام اس را مطرح کردهاند:بهبود عملکرد اندام فوقانی: توضیحات بالینی و کاربردی: برخی مطالعات با برچسب باز و گزارشهای بالینی، بهبود در عملکرد دست و بازو (مانند استفاده از انگشتان و دستها برای انجام وظایف ظریف) را در بیمارانی که پاسخ مثبتی به درمان راهرفتن با فامپریدین دادهاند، گزارش کردهاند. این بهبود احتمالاً ناشی از مکانیسم اصلی دارو در افزایش هدایت عصبی است که صرفاً محدود به مسیرهای حرکتی پا نمیشود. با این حال، شواهد کارآزماییهای بالینی کنترل شده در این زمینه قوی نیست و تجویز دارو صرفاً برای این منظور تأیید نشده است.تأثیر بر تعادل، خستگی و علائم شناختی: توضیحات بالینی و کاربردی: برخی بیماران گزارش کردهاند که بهبود در راهرفتن به طور غیرمستقیم بر سایر علائم ثانویه مانند خستگی، تعادل ضعیف و گیجی نیز تأثیر مثبت میگذارد. همچنین، اثرات بالقوهای بر عملکرد شناختی (مانند تفکر و حافظه) مشاهده شده است. با این حال، در حال حاضر، فامپریدین صرفاً با هدف درمان این علائم به صورت مستقیم توسط متخصص ام اس تجویز نمیشود و استفاده از آن باید بر اساس بهبود توانایی راهرفتن توجیه شود.
شربت تری دی تری الحاوی Tri D3 Alhavi Syrup
قرص فولیدین الحاوی Folidin Alhavi Tablet
قطر ویتوکید Vitokid Drop
قطره زیتوکید Zitokid Drop
شربت نئوزینک 5 میلی گرم/5 میلی لیتر Neozink 5mg/5ml Syrup
کپسول نئوزینک 25 Neozink 25MG CAP
قطره آدوکید Adokid Drop
شربت زیتامیکس Zitamix Syrup
قرص ملیجنت 5 میلی گرم Melijent 5MG Tablet
لیناگلیپتین یکی از مهارکنندههای قدرتمند و انتخابی آنزیم دیپپتیدیل پپتیداز-۴ است که نقش مهمی در مدیریت قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ ایفا میکند. ویژگی فارماکوکینتیک منحصربهفرد این دارو، یعنی دفع عمدتاً غیرکلیوی، آن را از سایر همخانوادههای خود متمایز کرده و جایگاه ویژهای در نسخه پزشکان برای بیماران با پیچیدگیهای کلیوی ایجاد کرده است. در ادامه، موارد مصرف تایید شده و کاربردهای خارج از برچسب این دارو با رویکردی کاملاً بالینی بررسی میشود.موارد مصرف تایید شده بر اساس تاییدیههای سازمان غذا و داروی آمریکا و آژانس دارویی اروپا، لیناگلیپتین به عنوان یک درمان کمکی در کنار رژیم غذایی و فعالیت بدنی برای بهبود کنترل گلیسمیک در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ اندیکاسیون دارد. نکات کاربردی و بالینی برای هر جایگاه درمانی به شرح زیر است:۱. درمان تکدارویی لیناگلیپتین میتواند به عنوان درمان خط اول در بیمارانی استفاده شود که کنترل قند خون آنها تنها با اصلاح سبک زندگی میسر نیست و از طرفی بیمار منع مصرف متفورمین دارد یا قادر به تحمل عوارض گوارشی متفورمین نمیباشد. نکته بالینی: این دارو به دلیل مکانیسم وابسته به گلوکز، خطر افت قند خون (هیپوگلیسمی) بسیار پایینی در حالت تکدارویی دارد و وزن بیمار را نیز تغییر نمیدهد (خنثی از نظر وزن).۲. درمان ترکیبی دوگانه در صورتی که بیمار با دوز حداکثر قابل تحمل متفورمین به هدف درمانی هموگلوبین ایوانسی نرسد، اضافه کردن لیناگلیپتین گزینهای مطلوب است. همچنین ترکیب آن با سایر دستههای دارویی زیر تایید شده است: سولفونیلاورهها (مانند گلیبنکلامید یا گلیکلازید) پیوقلیتازون مهارکنندههای SGLT2 (مانند امپاگلیفلوزین) نکته بالینی: هنگام اضافه کردن لیناگلیپتین به سولفونیلاورهها، پزشک باید احتمال کاهش دوز سولفونیلاوره را برای پیشگیری از هیپوگلیسمی در نظر داشته باشد.۳. درمان ترکیبی سهگانه لیناگلیپتین در بیمارانی که با ترکیب دو دارو (مثلاً متفورمین به علاوه سولفونیلاوره یا متفورمین به علاوه امپاگلیفلوزین) کنترل نشدهاند، به عنوان داروی سوم قابل اضافه شدن است.۴. درمان ترکیبی با انسولین این دارو را میتوان همزمان با انسولین (با یا بدون متفورمین) تجویز کرد. این ترکیب به ویژه برای کاهش نوسانات قند خون پس از غذا موثر است. نکته بالینی: افزودن لیناگلیپتین به رژیم انسولین ممکن است نیاز به دوز انسولین را کاهش دهد و ریسک افزایش وزن ناشی از انسولین را تا حدودی تعدیل کند. با این حال، پایش دقیق قند خون در شروع درمان برای تنظیم دوز انسولین ضروری است.۵. کاربرد ویژه در نارسایی کلیوی و کبدی (مزیت کلیدی) مهمترین ویژگی بالینی لیناگلیپتین که آن را از سایر مهارکنندههای DPP-4 متمایز میکند، عدم نیاز به تنظیم دوز در بیماران با نارسایی کلیوی است. توضیح کاربردی: برخلاف سیتاگلیپتین یا ساکساگلیپتین، لیناگلیپتین عمدتاً از طریق سیستم صفراوی و روده دفع میشود و تنها درصد بسیار ناچیزی از آن از طریق کلیه دفع میگردد. بنابراین، در بیماران با نارسایی کلیوی خفیف، متوسط، شدید و حتی بیماران در مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESRD) که تحت دیالیز هستند، نیاز به کاهش دوز وجود ندارد و همان دوز استاندارد ۵ میلیگرم تجویز میشود. همچنین در نارسایی کبدی نیز نیاز به تنظیم دوز نیست.موارد مصرف خارج از برچسبدر متون معتبر بینالمللی پزشکی، استفاده از داروها خارج از موارد تایید شده رسمی نیازمند شواهد علمی و قضاوت بالینی پزشک است. برای لیناگلیپتین، موارد زیر در مطالعات و کارآزماییهای بالینی مورد توجه قرار گرفتهاند، هرچند که هنوز جزو اندیکاسیونهای رسمی درج شده در برچسب دارو نیستند:۱. دیابت پس از پیوند یکی از چالشهای اصلی در بیماران پیوند کلیه، نوسانات قند خون ناشی از داروهای سرکوبکننده ایمنی (مانند کورتیکواستروئیدها و تاکرولیموس) و همچنین نارسایی متغیر گرافت کلیه است. استدلال بالینی: مطالعات نشان دادهاند که لیناگلیپتین به دلیل عدم تداخل با داروهای اصلی سرکوبکننده ایمنی و عدم نیاز به تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیه، گزینهای امن و موثر برای کنترل قند خون در بیماران پیوند کلیه محسوب میشود. این دارو میتواند بدون نگرانی از تجمع متابولیتها در بدن این بیماران حساس تجویز شود.۲. دیابت مرتبط با سیستیک فیبروزیس در بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس، اختلال در ترشح انسولین شایع است. استدلال بالینی: اگرچه انسولین درمان استاندارد طلایی در این بیماران است، اما برخی مطالعات کوچک نشان دادهاند که مهارکنندههای DPP-4 مانند لیناگلیپتین میتوانند به عنوان یک درمان خوراکی کمکی یا جایگزین در مراحل اولیه یا خفیف، پاسخ انسولین اندوژن را بهبود بخشند. این کاربرد هنوز نیازمند مطالعات گستردهتر است اما در موارد خاصی که بیمار پذیرش انسولین را ندارد، مد نظر قرار میگیرد.۳. کبد چرب غیرالکلی در بیماران دیابتی برخی شواهد حیوانی و مطالعات انسانی محدود پیشنهاد کردهاند که لیناگلیپتین ممکن است اثرات مثبتی بر بافتشناسی کبد و کاهش التهاب در بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی داشته باشد. استدلال بالینی: هرچند این دارو به اندازه آگونیستهای گیرنده GLP-1 در کاهش وزن و بهبود کبد چرب قدرتمند نیست، اما به دلیل خنثی بودن اثر آن بر وزن و پروفایل ایمنی مطلوب، ممکن است در بیماران دیابتی مبتلا به کبد چرب که امکان استفاده از داروهای تزریقی یا دوزهای بالای متفورمین را ندارند، سودمند باشد.۴. استئاتوهپاتیت تحقیقاتی در خصوص اثرات ضد التهابی و آنتیفیبروتیک لیناگلیپتین در حال انجام است. مکانیسم عمل این دارو ممکن است فراتر از کنترل قند خون بوده و در کاهش مارکرهای التهابی کبد نقش داشته باشد، اما این مورد هنوز به عنوان یک روش درمانی استاندارد پذیرفته نشده است.
کپسول استراتوم 18 میلی گرم Stratome 18 MG CAP
کپسول استراتوم 40 میلی گرم Stratome 40 MG CAP
قطره پاراکید 100 میلی گرم/میلی لیتر Parakid 100 mg/ml Drop
1. تسکین دردهای خفیف تا متوسط:دردهای عضلانی و استخوانی: دردهای ناشی از کشیدگی عضلات، پیچخوردگیها، دردهای مفصلی و دردهای استخوانی.دردهای دندان: دردهای دندانپزشکی، از جمله درد دندانهای پوسیده، دندان درد بعد از جراحی دندان و عفونتهای لثه.دردهای پس از جراحی: درد پس از جراحیهای کوچک یا متوسط (مثل جراحیهای دندان، جراحیهای ترمیمی یا جراحیهای ارولوژیک).دردهای سردرد و میگرن: استامینوفن به عنوان درمان اولیه در تسکین سردردهای تنشی و میگرنی (در ترکیب با داروهای دیگر) استفاده میشود.دردهای آرتروز: برای درمان دردهای آرتروز (مفاصل آسیبدیده) که دردهای مزمن و التهابزا هستند.دردهای بعد از واکسیناسیون: در افراد مختلف برای کاهش درد و تب بعد از دریافت واکسنها بهویژه در کودکان.2. کاهش تب:تبهای ویروسی: در درمان تبهای ناشی از عفونتهای ویروسی مانند آنفلوانزا، سرماخوردگی، آبله مرغان، سرخک، تب تیفوئید، و هپاتیت ویروسی.تبهای باکتریایی: برای کاهش تبهای ناشی از عفونتهای باکتریایی مانند عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی (مثل سینوزیت، فارنژیت)، عفونتهای دستگاه ادراری و پنومونی.تبهای التهابی: در درمان تبهای ناشی از بیماریهای خودایمنی و التهابی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس اریتماتوس سیستمیک.تب در کودکان: استامینوفن به عنوان داروی انتخابی برای کنترل تب در کودکان تا سنین مختلف در دوزهای مناسب.3. درمان دردهای مرتبط با مشکلات کلیوی:بیماریهای کلیوی: در بیماران با مشکلات کلیوی یا نارسایی مزمن کلیوی، استامینوفن به عنوان داروی ایمنتر نسبت به داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAID) توصیه میشود.4. درمان دردهای پس از جراحی و در حین درمانهای سرطان:استامینوفن برای کنترل دردهای پس از جراحیهای بزرگ (مثل جراحیهای سرطان) و در بیماران مبتلا به سرطان برای کنترل دردهای متوسط استفاده میشود. این دارو به همراه داروهای دیگر مانند مرفین یا کدئین ممکن است برای تسکین دردهای شدید استفاده شود.5. درمان دردهای نوروپاتیک و عصبی:استامینوفن در درمان دردهای نوروپاتیک مانند دردهای ناشی از آسیب عصبی یا نوروپاتی دیابتی (که معمولاً در ترکیب با سایر داروهای مسکن استفاده میشود) کاربرد دارد.6. کاربرد در درمان اختلالات درد در نوزادان و کودکان:استامینوفن دارویی ایمن برای درمان تب و درد در نوزادان و کودکان در دوزهای مناسب میباشد. این دارو برای درمان تب و دردهای معمول کودکان، از جمله دردهای گوش، دندان درد و تبهای ناشی از عفونتها استفاده میشود.
شربت متادون-الحاوی 25 میلی گرم/میلی لیتر Methadone-Alhavi 25mg/5ml Syrup
متادون یک آگونیست اوپیوئیدی سنتتیک طولانیاثر است که در درجه اول برای درمان درد مزمن شدید و به عنوان درمان کمکی برای وابستگی به اوپیوئیدها استفاده میشود. این راهنمای تخصصی برای استفاده بالینی پزشکان تدوین شده است.۱. موارد مصرف تأیید شده موارد مصرف تأیید شده متادون حول دو محور اصلی، یعنی مدیریت درد و درمان وابستگی به مواد، متمرکز است.الف. درمان درد مزمنتوضیحات کاربردی و بالینی: درد مزمن شدید: متادون برای مدیریت درد مزمن شدید تا متوسط که به سایر مسکنهای اوپیوئیدی کوتاهاثر یا درمانهای دیگر پاسخ نمیدهد، تأیید شده است. ویژگیها: به دلیل نیمهعمر طولانی و آگونیسم گیرندههای مو متادون میتواند تسکین درد پایدارتری را فراهم کند و به ویژه در دردهای نوروپاتیک و دردهای مقاوم به اوپیوئیدهای معمول مفید باشد. احتیاط بالینی: به دلیل فارماکوکینتیک پیچیده و نیمهعمر دفع بسیار طولانی (که ممکن است تا ۶۰ ساعت یا بیشتر باشد)، تنظیم دوز متادون برای درد باید با احتیاط فراوان و به آرامی صورت گیرد تا از تجمع دارو و خطر دپرسیون تنفسی جلوگیری شود.ب. درمان نگهداری در وابستگی به اوپیوئیدهاتوضیحات کاربردی و بالینی: جایگزین طولانیمدت: متادون به عنوان یک داروی آگونیست اوپیوئیدی در برنامههای درمان کمکی (MAT) برای ترک وابستگی به مواد مخدر مانند هروئین یا مسکنهای اوپیوئیدی استفاده میشود. مکانیسم: متادون با اشغال و فعالسازی گیرندههای اوپیوئیدی در مغز، از طریق فراهم کردن یک دوز پایدار و کنترلشده، علائم ترک را کاهش میدهد و ولع مصرف را سرکوب میکند. اهمیت بالینی: نیمهعمر طولانی آن امکان دوزگذاری یک بار در روز را فراهم میکند و نوسانات غلظت پلاسمایی را که منجر به چرخههای سرخوشی و ولع در سایر اوپیوئیدها میشود، کاهش میدهد.ج. سمزدایی از اوپیوئیدهاتوضیحات کاربردی و بالینی: کوتاهمدت: متادون میتواند در یک برنامه کوتاهمدت سمزدایی (مثلاً در یک دوره ۲۱ روزه) برای کاهش تدریجی وابستگی جسمی به اوپیوئیدها استفاده شود. اهمیت بالینی: دوز اولیه متادون در سمزدایی باید به اندازه کافی پایین باشد تا از مسمومیت جلوگیری شود، اما به تدریج کاهش یابد تا علائم ترک قابل تحمل باشند.۲. موارد مصرف خارج از برچسب متادون به دلیل خواص منحصر به فرد خود در گیرندههای NMDA و خواص ضد درد، در برخی شرایط بالینی خارج از برچسب نیز استفاده میشود، اگرچه این موارد نیاز به دادههای قویتر دارند.الف. دردهای نوروپاتیک مقاومتوضیحات کاربردی و بالینی: مکانیسم: متادون علاوه بر آگونیسم گیرنده اوپیوئیدی مو، به عنوان یک آنتاگونیست گیرندههای NMDA (N-methyl-D-aspartate) نیز عمل میکند. مزیت: این خاصیت آنتاگونیستی NMDA میتواند در درمان دردهای نوروپاتیک (مانند نوروپاتی دیابتی یا نورالژی پس از هرپس) که به سایر اوپیوئیدها پاسخ نمیدهند، بسیار مؤثر باشد. مسیرهای درد نوروپاتیک اغلب توسط فعالسازی گیرندههای NMDA تقویت میشوند. احتیاط بالینی: استفاده از متادون در این موارد باید توسط متخصص درد و با پایش دقیق عوارض جانبی قلبی و تنفسی انجام شود.ب. سندرم پای بیقرارتوضیحات کاربردی و بالینی: کاربرد: در موارد شدید سندرم پای بیقرار که به درمانهای خط اول (مانند آگونیستهای دوپامین) پاسخ نمیدهند یا عوارض جانبی شدیدی دارند، اوپیوئیدها از جمله متادون ممکن است استفاده شوند. مکانیسم: متادون احتمالاً با اثرگذاری بر روی مسیرهای اوپیوئیدی در نخاع و مغز، به کاهش احساس ناراحتکننده و نیاز به حرکت در اندامها کمک میکند.
قرص موفینال 100 میلی گرم MOFINAL 100MG TAB
مدافینیل یک عامل بیدارکننده است که از نظر ساختار شیمیایی و فارماکولوژیک با محرکهای کلاسیک متفاوت است. این دارو با تقویت سطح هوشیاری بدون ایجاد اثرات جانبی شدید قلبی و عروقی یا وابستگی شدید، جایگاه ویژهای در نورولوژی و طب خواب پیدا کرده است.موارد مصرف تایید شدهمدافینیل توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی برای مدیریت اختلالات شدید خواب که منجر به خوابآلودگی مفرط روزانه میشوند، تایید شده است.نارکولپسی یا حمله خواب مدافینیل خط اول درمان برای بهبود بیداری در بیماران مبتلا به نارکولپسی است. این دارو به طور موثری تعداد حملات خواب روزانه را کاهش میدهد. برخلاف آمفتامینها، مدافینیل باعث بازگشت شدید خوابآلودگی پس از اتمام اثر دارو نمیشود و تداخل کمتری با ساختار خواب شبانه بیمار دارد.اختلال خواب ناشی از نوبتکاری برای افرادی که به دلیل برنامههای کاری چرخشی یا شبانه دچار بیخوابی در زمان خواب و خوابآلودگی شدید در زمان کار هستند، مدافینیل تجویز میشود. مصرف دارو حدود یک ساعت قبل از شروع نوبت کاری میتواند عملکرد شناختی و سطح هوشیاری فرد را در طول ساعات کار به طور قابل توجهی بهبود بخشد.سندرم آپنه انسدادی خواب در بیمارانی که با وجود استفاده از دستگاه فشار مثبت مداوم راههای هوایی همچنان از خوابآلودگی شدید روزانه رنج میبرند، مدافینیل به عنوان درمان کمکی تجویز میشود. پزشکان باید دقت کنند که این دارو جایگزینی برای درمان اصلی آپنه نیست و تنها برای مدیریت علامتی خستگی مفرط به کار میرود.موارد مصرف خارج برچسببه دلیل اثرات منحصر به فرد مدافینیل بر تمرکز و خستگی، این دارو در بسیاری از شرایط بالینی دیگر نیز به صورت خارج برچسب مورد استفاده قرار میگیرد.خستگی ناشی از بیماری اماس یکی از رایجترین کاربردهای خارج برچسب مدافینیل، مدیریت خستگی ناتوانکننده در بیماران مبتلا به اماس است. مطالعات بالینی نشان میدهند که این دارو میتواند کیفیت زندگی این بیماران را با افزایش سطح انرژی روزانه بهبود بخشد، هرچند نتایج در همه بیماران یکسان نیست.اختلال کمتوجهی و بیشفعالی در بزرگسالانی که به محرکهای کلاسیک پاسخ نمیدهند یا دچار عوارض جانبی شدید قلبی با آنها میشوند، مدافینیل گاهی به عنوان جایگزین تجویز میشود. این دارو با افزایش سطح دوپامین در شکاف سیناپسی به بهبود تمرکز و کنترل تکانه کمک میکند.خستگی ناشی از سرطان و درمانهای انکولوژی در بیماران مبتلا به سرطان که دچار خستگی مزمن ناشی از خود بیماری یا شیمیدرمانی هستند، مدافینیل برای بهبود عملکرد روزانه و کاهش بار خستگی روانی تجویز میگردد.افسردگی مقاوم به درمان مدافینیل گاهی به عنوان درمان کمکی همراه با داروهای ضد افسردگی اصلی برای بیمارانی که دچار کندی روانی-حرکتی، خستگی مفرط و خوابآلودگی ناشی از افسردگی هستند، به کار میرود تا سرعت پاسخ به درمان افزایش یابد.نکات کاربردی و بالینی برای پزشک مکانیسم اثر متمایز: مدافینیل بر خلاف محرکهای دیگر، اثر خود را بیشتر از طریق هیپوتالاموس و تاثیر بر سیستم اورکسین و مهار بازجذب دوپامین اعمال میکند که منجر به پتانسیل سوءمصرف بسیار کمتری میشود. تداخل با پیشگیری از بارداری: پزشک باید به بیماران زن هشدار دهد که مدافینیل باعث القای آنزیمهای کبدی شده و میتواند اثربخشی قرصهای ضد بارداری هورمونی را به شدت کاهش دهد. این اثر تا یک ماه پس از قطع دارو نیز باقی میماند. واکنشهای پوستی نادر اما جدی: اگرچه نادر است، اما بروز بثورات پوستی شدید مانند سندرم استیونس-جانسون گزارش شده است. در صورت مشاهده هرگونه ضایعه پوستی، دارو باید فوراً قطع شود. پایش قلبی: اگرچه اثرات قلبی آن ناچیز است، اما در بیماران با سابقه بیماریهای ایسکمیک قلبی یا بزرگ شدن بطن چپ، تجویز باید با احتیاط و مانیتورینگ فشار خون صورت گیرد.
قرص اسید بلاک 10/800/165 میلی گرم Acid Block 10/800/165 MG Tab
