اپلرنون Eplerenone

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف اپلرنون

درمان فشارخون بالا همراه با سایر داروهای فشار خون و یا به تنهایی
همچنین پس از حملات قلبی به عنوان کاهش بار قلب و افزایش طول عمر بیماران کاربرد دارد

مکانیسم اثر اپلرنون

– آلدوسترون که یک مینرالوکورتیکوئید است عمدتا از طریق افزایش سدیم و احتباس آب باعث افزایش فشار خون می شود. به نظر می رسد افزایش بیان آلدوسترون در ارتباط با فیروز میوکارد ( بخصوص بعد از سکته قلبی ) و فیبروز عروقی باشد. گیرنده های مینرالوکورتیکوئید در کلیه، قلب، عروق خونی و مغز وجود دارند. اپلرنون بطور انتخابی گیرنده های مینرالوکورتیکوئید را مهار کرده و باعث کاهش فشار خون با الگوی وابسته به دوز می شود. به نظر می رسد اپلرنون از بروز فیبروز میوکارد و عروق جلوگیری می کند.

فارماکوکینتیک اپلرنون

– توزیع: Vd=43-90L
– اتصال به پروتئین: حدود 50 %، عمدتا به آلفا-1 اسید گلیکوپروتئین ها
– متابولیسم: عمدتا کبدی از طریق CYP3A4، متابولیت ها غیر فعال هستند.
– زیست دست یابی: 69 %
– نیمه عمر: 6-4 ساعت
– زمان رسیدن به پیک پلاسمایی: حدود 5/1 ساعت. گاهی برای اثر کامل ضد فشار خون تا 4 هفته طول می کشد.
– دفع: ادرار ( حدود 67 % ) مدفوع ( حدود 32 % )، کمتر از 5 % بصورت داروی تغییر نیافته در ادرار و مدفوع

عوارض جانبی اپلرنون

*
عوارض شایع (%10<):
غدد درون ریز و متابولیسم: افزایش پتاسیم خون، افزایش تری گلیسرید خون
عوارض نسبتا شایع (%10-1):
سیستم اعصاب مرکزی: سرگیجه، خستگی
غدد درون ریز و متابولیسم: کاهش سدیم خون، آلبومین در ادرار، ژینکوماستی، افزایش کلسترول خون
گوارشی: اسهال، درد شکمی
ادراری تناسلی: خونریزی واژینال غیرطبیعی، درد پستان
کلیوی: افزایش کراتینین سرم
تنفسی: سرفه، علائم شبه ‌آنفلونزا

تداخلات دارویی اپلرنون

*مشخصات کلی تداخلات:
– سوبسترای CYP3A4
– تشدید اثرات کاهنده فشارخون
– تشدید هایپرکالمی

تداخلات رده X (پرهیز):
برومپریدول، کانیواپتان، سیکلوسپورین (سیستمیک)، مهارکننده‌های قویCYP3A4 ، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیسیب، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، پوساکونازول، تاکرولیموس (سیستمیک)، وریکونازول

کاهش اثرات داروها توسط اپلرنون:
گلیکوزید های قلبی، کینیدین

کاهش اثرات اپلرنون توسط داروها:
آمفتامین‌ها، بریگاتینیب، برومپریدول، القاکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4 ، دابرافنیب، دفراسیروکس، دکس متیل‌فنیدات، انزالوتامید، اردافتینیب، گیاهان (با خاصیت افزاینده فشارخون)، ایوزیدنیب، متیل‌فنیدات، میتوتان، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، آگونیست های اپیوئید، ساریلومب، سیلتوکسیمب، توسیلیزومب، یوهیمبین

افزایش اثرات داروها توسط اپلرنون:
آمیفوستین، آمونیوم کلراید، مسدودکننده ‌های گیرنده آنژیوتانسین II، مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین، داروهای ضد سایکوز (آتیپیکال] نسل دوم [)، برومپریدول، گلیکوزید های قلبی، سیکلوسپورین (سیستمیک)، دولوکستین، داروهای کاهنده فشارخون، فرآورده‌های حاوی لوودوپا، لیتیم، نیتروپروسید، فولکودین، نمک‌های پتاسیم، دیورتیک های نگه‌دارنده پتاسیم، سدیم فسفات‌ها، تاکرولیموس (سیستمیک)

افزایش اثرات اپلرنون توسط داروها:
آلفوزوسین، باربیتورات ها، بنپریدول، بریگاتینیب، بریمونیدین (موضعی)، کلوفازیمین، کانیواپتان، مهارکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4 ، دیاسرین، دیازوکسید، دروسپیرنون، اردافتینیب، فلوکونازول، فوس اپرپیتانت، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، هپارین، هپارین ها (با وزن مولکولی پایین)، گیاهان (با خاصیت کاهنده فشارخون)، ایدلالیسیب، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، لاروترکتینیب، لورمتازپام، مولسی‌دومین، نفتوپیدیل، نیکرگولین، نیکوراندیل، نیتروفورانتوئین، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، اوبینوتوزومب، آگونیست های اپیوئید، پالبوسیکلیب، پنتوکسی فیلین، مهارکننده‌های فسفودی استراز 5، پوساکونازول، آنالوگ‌های پروستاسیکلین، کیناگولید، سیمپرویر، استریپنتول، تولواپتان، تری‌متوپریم، وریکونازول

تداخل با غذا:
مصرف آب گریپ‌فروت ممکن است AUC اپلرنون را حدود 25 درصد افزایش دهد.
راهکار: ممکن است نیاز به تنظیم دوز اپلرنون باشد.

هشدار ها اپلرنون

♣ موارد منع مصرف:
– پتاسیم بیش از 5/5mEq/L در شروع درمان، Clcr≤30mL/minute، مصرف همزمان با مهار کننده های قوی CYP3A4
♣ منع مصرف های زیر مربوط به بیماران مبتلا به پرفشاری خون می باشد:
– دیابت نوع 2 همراه با میکروآلبومینوریا، کراتینین سرم بیش از 2mg/dL در مردان و 1.8mg/dL در زنان، Clcr˂50mL/minute ، مصرف همزمان با مکمل های پتاسیم یا دیورتیک های احتباس کننده پتاسیم
♣ هشدارها:
– تنظیم دوز برای بیماران مصرف کننده مهار کننده های متوسط CYP3A4 مورد نیاز است.
– از نظر هایپرکالمی به دقت کنترل شود.
– افزایش پتاسیم سرمی در مطالعات بالینی وابسته به دوز بوده و با کاهش عملکرد کلیوی سرعت بروز هایپرکالمی افزایش می یابد.
– ایمنی و اثربخشی دز بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی بررسی نشده است.
– در بیماران HF بعد از MI و مبتلا به دیابت ( بخصوص اگر بیمار دفع پروتئین دارد ) با احتیاط تجویز نمایید.
– در اختلال خفیف کلیوی با احتیاط مصرف شود.
– در اختلال متوسط تا شدید کلیوی منع مصرف دارد.

توصیه های دارویی اپلرنون

– می تواند با یا بدون غذا مصرف شود.
– از مصرف نمک های حاوی پتاسیم خودداری شود.