آمپول تریامسینولون البرز دارو 40 میلی گرم TRIAMCINOLONE ALBORZDAROU 40MG/1ML AMP

فرم خوراکی (قرص)موارد مصرف:1- بیماری‌های روماتولوژیک و سیستمیک:  آرتریت روماتوئید، لوپوس اریتماتوز سیستمیک و واسکولیت‌ها: پردنیزولون در کاهش التهاب مفصلی، تسکین درد و جلوگیری از تخریب بافت‌های مفصلی نقش کلیدی دارد.2- بیماری‌های آلرژیک شدید: واکنش‌های آلرژیک حاد (مانند آنافیلاکسی) و آسم شدید: استفاده از پردنیزولون در دوره‌های حاد به عنوان بخشی از پروتکل‌های اورژانسی جهت سرکوب سریع واکنش‌های ایمنی توصیه می‌شود.3- بیماری‌های گوارشی التهابی:  بیماری کرون و کولیت اولسراتیو: پردنیزولون به کاهش التهاب روده، تسکین علائم حاد و بهبود وضعیت بالینی کمک می‌کند.4- بیماری‌های خونی و اختلالات خودایمنی: ترومبوسیتوپنی ایمنی و آنمی همولیتیک خودایمنی: با تعدیل پاسخ ایمنی، پردنیزولون به بهبود وضعیت خونی و کنترل روند بیماری‌های خودایمنی کمک می‌کند.5- بیماری‌های نورولوژیک عوارض ناشی از آسیب نخاعی یا التهاب عصب: کاهش تورم و کنترل التهاب در مسیرهای عصبی برای بهبود عملکرد نورولوژیک از دیگر کاربردهای فرم خوراکی است. نکات تنظیم دوز:دوز و مدت درمان پردنیزولون بسته به شدت بیماری، پاسخ بالینی و شرایط فردی بیمار (مانند بیماری‌های زمینه‌ای از جمله دیابت، فشار خون و اختلالات روانی) تنظیم می‌شود.قطع تدریجی:به‌منظور جلوگیری از سندرم قطع و کاهش خطر عوارض ناشی از توقف ناگهانی دارو، کاهش دوز باید به صورت تدریجی و تحت نظارت پزشک انجام شود.نظارت بر عوارض:پایش منظم برای شناسایی عوارض جانبی مانند هیپرگلیسمی، افزایش فشار خون، اختلالات روانی و سایر عوارض سیستمیک الزامی است. 

تزریق داخل ضایعه: -ضایعات پوستی جدی: آلوپسی آره آتا، لوپوس اریتماتوز دیسکوئید؛ کلوئیدها،‌ ضایعات هیپرتروفیک موضعی، ضایعاتنفوذی، ضایعات التهابی گرانولوم حلقوی، لیکن پلان، لیکن سیمپلکس مزمن (درماتیت عصبی) و پلاک های پسوریاتیک،نکروز لیپوئیدیکا دیابتیکورم، تومورهای کیستیک آپونوروز یا تاندون (گانگلیون) تزریق داخل مفصلی یا بافت نرم: -بیماری‌های التهابی مفاصل(تحت حاد و مزمن): آرتریت حاد نقرسی، سینوویت، تاندونوپاتی، بورسیت، اپی کندیلیت،آرتریت روماتوئید (RA)، آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (JIA)، استئوآرتریت یا آرتریت پس از سانحه سایر موارد(تزریق عضلانی): -موارد آلرژیک: کنترل موارد آلرژیک شدید یا ناتوان کننده ( آسم، واکنش های حساسیت به دارو، رینیت آلرژیک چند سالهیا فصلی، serum sickness، یا واکنش های انتقال خون -بیماری‌های پوستی: درماتیت آتوپیک، درماتیت بولوس هرپتی فرمیس، درماتیت تماسی، اریترودرمی اکسفولیاتیو،مایکوزیس فونگوئیدس، پمفیگوس، یا اریتم مولتی فرم شدید(سندرم استیونز-جانسون) -اختلالات غدد درون‌ریز:نارسایی اولیه یا ثانویه قشر آدرنال (هیدروکورتیزون یا کورتیزون داروی انتخابی است)،هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، هیپرکلسمی مرتبط با سرطان، یا تیروئیدیت غیر چرکی -اختلالات گوارشی: جهت کنترل وضعیت بیمار در دوره‌ی حمله یا بحرانی در بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو -اختلالات خونی: آنمی همولیتیک اکتسابی (خود ایمنی)، آنمی Diamond-Blackfan، آپلازی گلبول قرمز خالص، مواردانتخابی ترومبوسیتوپنی ثانویه -اختلالات نئوپلاستیک:درمان تسکینی در لوکمی و لنفوم -مشکلات سیستم عصبی: تشدید حاد مولتیپل اسکلروزیس، ادم مغزی همراه با تومور اولیه یا متاستاتیک مغز یاکرانیوتومی. توجه: گایدلاین‌های درمانی استفاده از دوز بالای وریدی یا خوراکی متیل پردنیزولون را برای تشدید حادمولتیپل اسکلروزیس توصیه می کنند. -مشکلات چشمی: افتالمی سمپاتیک، آرتریت تمپورال، یووئیت و شرایط التهابی چشمی که به کورتیکواستروئیدهای موضعیپاسخ نمی‌دهند. -مشکلات کلیوی: برای القای دیورز یا بهبود پروتئینوری در سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک یا ناشی از لوپوس اریتماتوز -مشکلات تنفسی: بریلیوز، سل ریوی شعله‌ور یا منتشر همزمان با دارو ‌درمانی ضد سل مناسب، پنومونی ائوزینوفیلیکایدیوپاتیک، سارکوئیدوز علامت‌دار +مشکلات مفصلی: به عنوان درمان کمکی و کوتاه مدت در عود نقرس حاد، کاردیت روماتیسمی حاد، اسپوندیلیتآنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک، RA، از جمله RA نوجوانان؛ درمان درماتومیوزیت، پلی میوزیت و لوپوس اریتماتوزسیستمیک -سایر موارد: تریکینوز با درگیری عصبی یا میوکارد؛ مننژیت سل همراه با بلوک ساب آراکنوئید یا بلوک قریب الوقوعهمزمان با دارو درمانی ضد سل مناسب تریامسینولون یک داروی کورتیکواستروئیدی مهم و طولانی‌اثر در درمان بسیاری از مشکلات التهابی و مربوط به سیستمایمنی بدن می‌باشد. این دارو به صورت سوسپانسیون تزریقی جهت تزریق عضلانی، داخل مفصل یا بافت نرم و در برخیموارد داخل ضایعه تولید می‌شود و دو نوع استونید و هگزاستونید از آن در دسترس می‌باشد. مهمترین تفاوت بین این دونوع استروئید، موارد استفاده و روش تجویز آنها می‌باشد. تریامسینولون استونید بیشتر در بیماری‌های پوستی و موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که هگزاستونید بیشتربرای کنترل التهاب در بیماری‌های التهابی سیستمیک استفاده می‌شود و البته کمیاب تر است. همچنین، روش تجویز نیزممکن است متفاوت باشد.