پماد کورتیسوب 1% 15 گرم CORTISOB 1% 15 Gr Topical Ointment

بتامتازون یک کورتیکواستروئید قوی با اثر ضد التهابی و سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است و در اشکال مختلف (خوراکی، تزریقی و موضعی) برای درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها استفاده می‌شود.۱. موارد مصرف تأیید شده (توضیحات کاربردی برای پزشک)بتامتازون به عنوان یک گلوکوکورتیکوئید، برای درمان اختلالاتی که نیاز به اثرات ضد التهابی یا سرکوب سیستم ایمنی دارند، استفاده می‌شود.الف) درمان اختلالات التهابی و خودایمنی (به صورت سیستمیک و موضعی)اختلالات پوستی حساس به کورتیکواستروئید: توضیح بالینی: این دارو در فرم موضعی (کرم، پماد، لوسیون) برای تسکین التهاب، قرمزی، خارش و پوسته‌ریزی ناشی از بیماری‌هایی مانند اگزما، درماتیت و پسوریازیس تجویز می‌شود. بتامتازون معمولاً یک کورتیکواستروئید با قدرت بالا تا فوق‌العاده بالا دسته‌بندی می‌شود و برای ضایعات ضخیم و پرفولیکول، پماد به دلیل ماهیت پوشانندگی (Occlusive) خود مؤثرتر است.بیماری‌های روماتیسمی: توضیح بالینی: در موارد التهاب حاد یا تشدید بیماری‌های مزمن مانند آرتریت روماتوئید، استئوآرتریت پس از ضربه، و آرتریت پسوریاتیک، برای کاهش سریع درد و التهاب استفاده می‌شود. شکل تزریق داخل مفصلی بتامتازون (برای مثال در بورسیت‌ها و التهاب تاندون) یک روش رایج برای هدف قرار دادن التهاب موضعی است.اختلالات آلرژیک حاد و شدید: توضیح بالینی: برای کنترل واکنش‌های آلرژیک شدید و ناتوان‌کننده که به درمان‌های معمول پاسخ نداده‌اند، از جمله آسم برونشیال شدید، رینیت آلرژیک فصلی یا دائمی، و واکنش‌های حساسیت دارویی. در شرایط حاد، اغلب به صورت تزریقی استفاده می‌شود.اختلالات غدد درون‌ریز: توضیح بالینی: به عنوان درمان جایگزین (جایگزینی هورمون) در موارد نارسایی حاد آدرنال یا هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، که در آن نیاز به جبران کمبود کورتیزول وجود دارد.اختلالات گوارشی: توضیح بالینی: برای کنترل فازهای تشدیدی بیماری کرون و کولیت اولسراتیو، هنگامی که سایر درمان‌ها کافی نیستند. هدف، کاهش التهاب حاد مخاط روده است.۲. موارد مصرف خارج از برچسب (توضیحات کاربردی برای پزشک)این موارد، کاربردهایی هستند که توسط سازمان‌های نظارتی به صورت رسمی تأیید نشده‌اند، اما بر اساس شواهد بالینی و توصیه‌های تخصصی مورد استفاده قرار می‌گیرند.الف) بلوغ ریه جنین (مهم‌ترین مصرف خارج برچسب)پیشگیری از سندرم زجر تنفسی نوزادان: توضیح بالینی: تزریق عضلانی بتامتازون به مادر باردار که در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارد (معمولاً بین هفته‌های ۲۴ تا ۳۴ بارداری). اهمیت: این کار باعث تسریع در تولید سورفاکتانت و بلوغ ریه‌های جنین می‌شود و به طور چشمگیری میزان مرگ و میر و عوارض تنفسی در نوزادان نارس را کاهش می‌دهد. این یک استاندارد طلایی در مراقبت‌های پریناتال است.ب) سایر موارد استفاده خارج از برچسبادم مغزی: توضیح بالینی: در برخی موارد برای کاهش ادم مغزی مرتبط با تومورها، به دلیل خاصیت ضد التهابی قوی آن، استفاده می‌شود.آلوپسی آره‌آتا: توضیح بالینی: در فرم موضعی یا تزریق داخل ضایعه برای درمان ریزش موی سکه‌ای به منظور سرکوب پاسخ ایمنی موضعی در ناحیه فولیکول مو استفاده می‌شود.سندرم تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی: توضیح بالینی: به عنوان داروی کمکی در رژیم‌های ضد تهوع، به دلیل خاصیت ضد التهابی و تثبیت‌کننده آن بر سد خونی مغزی استفاده می‌شود.برخی از بیماری‌های خودایمنی خاص: توضیح بالینی: برای کنترل فازهای حاد برخی از بیماری‌های خودایمنی کلاژن عروقی (مانند لوپوس منتشر) که در آن نیاز به سرکوب سریع سیستم ایمنی وجود دارد.

تزریق داخل ضایعه: -ضایعات پوستی جدی: آلوپسی آره آتا، لوپوس اریتماتوز دیسکوئید؛ کلوئیدها،‌ ضایعات هیپرتروفیک موضعی، ضایعاتنفوذی، ضایعات التهابی گرانولوم حلقوی، لیکن پلان، لیکن سیمپلکس مزمن (درماتیت عصبی) و پلاک های پسوریاتیک،نکروز لیپوئیدیکا دیابتیکورم، تومورهای کیستیک آپونوروز یا تاندون (گانگلیون) تزریق داخل مفصلی یا بافت نرم: -بیماری‌های التهابی مفاصل(تحت حاد و مزمن): آرتریت حاد نقرسی، سینوویت، تاندونوپاتی، بورسیت، اپی کندیلیت،آرتریت روماتوئید (RA)، آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (JIA)، استئوآرتریت یا آرتریت پس از سانحه سایر موارد(تزریق عضلانی): -موارد آلرژیک: کنترل موارد آلرژیک شدید یا ناتوان کننده ( آسم، واکنش های حساسیت به دارو، رینیت آلرژیک چند سالهیا فصلی، serum sickness، یا واکنش های انتقال خون -بیماری‌های پوستی: درماتیت آتوپیک، درماتیت بولوس هرپتی فرمیس، درماتیت تماسی، اریترودرمی اکسفولیاتیو،مایکوزیس فونگوئیدس، پمفیگوس، یا اریتم مولتی فرم شدید(سندرم استیونز-جانسون) -اختلالات غدد درون‌ریز:نارسایی اولیه یا ثانویه قشر آدرنال (هیدروکورتیزون یا کورتیزون داروی انتخابی است)،هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، هیپرکلسمی مرتبط با سرطان، یا تیروئیدیت غیر چرکی -اختلالات گوارشی: جهت کنترل وضعیت بیمار در دوره‌ی حمله یا بحرانی در بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو -اختلالات خونی: آنمی همولیتیک اکتسابی (خود ایمنی)، آنمی Diamond-Blackfan، آپلازی گلبول قرمز خالص، مواردانتخابی ترومبوسیتوپنی ثانویه -اختلالات نئوپلاستیک:درمان تسکینی در لوکمی و لنفوم -مشکلات سیستم عصبی: تشدید حاد مولتیپل اسکلروزیس، ادم مغزی همراه با تومور اولیه یا متاستاتیک مغز یاکرانیوتومی. توجه: گایدلاین‌های درمانی استفاده از دوز بالای وریدی یا خوراکی متیل پردنیزولون را برای تشدید حادمولتیپل اسکلروزیس توصیه می کنند. -مشکلات چشمی: افتالمی سمپاتیک، آرتریت تمپورال، یووئیت و شرایط التهابی چشمی که به کورتیکواستروئیدهای موضعیپاسخ نمی‌دهند. -مشکلات کلیوی: برای القای دیورز یا بهبود پروتئینوری در سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک یا ناشی از لوپوس اریتماتوز -مشکلات تنفسی: بریلیوز، سل ریوی شعله‌ور یا منتشر همزمان با دارو ‌درمانی ضد سل مناسب، پنومونی ائوزینوفیلیکایدیوپاتیک، سارکوئیدوز علامت‌دار +مشکلات مفصلی: به عنوان درمان کمکی و کوتاه مدت در عود نقرس حاد، کاردیت روماتیسمی حاد، اسپوندیلیتآنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک، RA، از جمله RA نوجوانان؛ درمان درماتومیوزیت، پلی میوزیت و لوپوس اریتماتوزسیستمیک -سایر موارد: تریکینوز با درگیری عصبی یا میوکارد؛ مننژیت سل همراه با بلوک ساب آراکنوئید یا بلوک قریب الوقوعهمزمان با دارو درمانی ضد سل مناسب تریامسینولون یک داروی کورتیکواستروئیدی مهم و طولانی‌اثر در درمان بسیاری از مشکلات التهابی و مربوط به سیستمایمنی بدن می‌باشد. این دارو به صورت سوسپانسیون تزریقی جهت تزریق عضلانی، داخل مفصل یا بافت نرم و در برخیموارد داخل ضایعه تولید می‌شود و دو نوع استونید و هگزاستونید از آن در دسترس می‌باشد. مهمترین تفاوت بین این دونوع استروئید، موارد استفاده و روش تجویز آنها می‌باشد. تریامسینولون استونید بیشتر در بیماری‌های پوستی و موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که هگزاستونید بیشتربرای کنترل التهاب در بیماری‌های التهابی سیستمیک استفاده می‌شود و البته کمیاب تر است. همچنین، روش تجویز نیزممکن است متفاوت باشد.