آنژین صدری برای پیشگیری و درمان دردهای ناشی از آنژین صدری پایدار یا ناپایدار به دلیل ایسکمی قلبی استفاده می‌شود.

– پیشگیری از سکته مغزی و آمبولی سیستمیک در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی غیر دریچه ای

فشار خون بالا: بیزوپرولول از طریق مهار گیرنده‌های بتا‑۱ قلب، باعث کاهش ضربان و انقباض قلب می‌شود؛ این کاهش منجر به افت فشار خون و کاهش بار کار قلب می‌گردد. استفاده از این دارو در مدیریت فشارخون مزمن به عنوان بخشی از درمان چندگانه جهت کاهش خطر عوارض قلبی-عروقی توصیه می‌شود.نارسایی قلبی مزمن پایدار : بیزوپرولول در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی پایدار، با کاهش فعالیت سمپاتیک و کاهش مصرف اکسیژن میوکارد، عملکرد قلبی را بهبود می‌بخشد. مطالعات بالینی نشان داده‌اند که استفاده تدریجی از بیزوپرولول در این بیماران منجر به کاهش مرگ و میر و بهبود علائم می‌شود؛ بنابراین، این دارو به عنوان یک درمان استاندارد در نارسایی قلبی شناخته می‌گردد.آنژین صدری: بیزوپرولول با کاهش سرعت ضربان قلب و کاهش انقباض میوکارد، تقاضای اکسیژن قلب را کاهش داده و به این ترتیب از بروز درد قفسه سینه جلوگیری می‌کند. این دارو در بیماران مبتلا به آنژین، به‌عنوان یک استراتژی درمانی جهت بهبود علائم و کاهش دفعات حملات آنژین توصیه می‌شود.مدیریت بعد از سکته قلبی بیزوپرولول در بیماران پس از انفارکتوس میوکارد، به‌ویژه در کسانی که علائم نارسایی قلبی دارند، موجب کاهش خطر عوارض قلبی بعدی از جمله سکته‌های عروقی و مرگ ناگهانی می‌شود. این استفاده به عنوان بخشی از مدیریت محافظتی پس از سکته قلبی در دستورالعمل‌های بین‌المللی توصیه شده است.کنترل بعضی از انواع آریتمی‌ها : بیزوپرولول می‌تواند در کنترل سرعت قلب در برخی اختلالات ریتمی مانند فیبریلاسیون دهلیزی مورد استفاده قرار گیرد، به ویژه هنگامی که نیاز به کنترل پاسخ قلبی به تحریکات الکتریکی وجود دارد. استفاده در این زمینه باید با دقت و بر اساس وضعیت بالینی بیمار انجام شود، چرا که تنظیم دوز دقیق جهت جلوگیری از برادی‌کاردی ضروری است.

تنها مورد مصرف تأیید شده داپوکستین، درمان انزال زودرس در مردان ۱۸ تا ۶۴ سال است. سازمان‌های نظارتی دارویی معتبر در سراسر جهان، این دارو را برای استفاده در شرایط زیر تأیید کرده‌اند:زمان انزال کوتاه:زمان انزال داخل واژنی کمتر از دو دقیقه. این معیار توسط بسیاری از مطالعات بالینی و سازمان‌های بهداشتی، مانند انجمن بین‌المللی پزشکی جنسی (ISSM)، به عنوان یک شاخص کلیدی برای تشخیص انزال زودرس در نظر گرفته می‌شود.کنترل ضعیف بر انزال:ناتوانی یا کنترل ناکافی بر زمان انزال، که منجر به انزال پیش از دخول، در حین یا کمی پس از دخول و زودتر از زمان مورد نظر فرد می‌شود.ناراحتی و مشکلات بین فردی:این وضعیت باعث پریشانی، ناراحتی، اضطراب یا مشکلات در روابط با شریک جنسی می‌شود.تکرار مشکل:این شرایط به صورت مداوم در بیشتر تلاش‌های جنسی طی شش ماه گذشته وجود داشته باشد. منظور از "تکرار مشکل" در مورد داپوکستین و تشخیص انزال زودرس این است که این وضعیت باید به صورت مداوم یا عودکننده در اکثر تلاش‌های جنسی فرد طی شش ماه گذشته وجود داشته باشد. به عبارت ساده‌تر، اگر یک مرد فقط گاهی اوقات (مثلاً یک یا دو بار) دچار انزال زودرس شود، این مشکل برای تشخیص بالینی کافی نیست. این معیار برای جلوگیری از تجویز دارو به افرادی است که به طور موقت یا نادر این وضعیت را تجربه می‌کنند و به درمان دارویی نیازی ندارند.مکانیسم عملکرد در ایجاد تأخیر در انزال:داپوکستین با افزایش سطح سروتونین در شکاف سیناپسی در نورون‌های مغز، به خصوص در مراکزی که انزال را کنترل می‌کنند، عمل می‌کند. سروتونین یک انتقال‌دهنده عصبی است که نقش مهمی در تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیک مانند خلق و خو، خواب و همچنین عملکرد جنسی دارد.مراحل تخصصی عملکرد داپوکستین:افزایش سروتونین: داپوکستین به طور انتخابی بازجذب سروتونین را مهار می‌کند، که باعث می‌شود غلظت سروتونین در فضای بین‌نورونی (شکاف سیناپسی) افزایش یابد.تأثیر بر هسته فوق‌کاذب: افزایش سروتونین در مناطق خاصی از مغز، به ویژه در هسته فوق‌کاذب، باعث تأخیر در سیگنال‌های عصبی می‌شود که به نخاع فرستاده می‌شوند.تأخیر در رفلکس انزال: این تأخیر در سیگنال‌های عصبی، باعث افزایش زمان لازم برای رسیدن به آستانه تحریک برای شروع رفلکس انزال می‌شود و در نتیجه، زمان انزال را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.به دلیل نیمه‌عمر بسیار کوتاه داپوکستین (حدود ۱.۵ تا ۲ ساعت)، این دارو به سرعت از بدن دفع می‌شود و تأثیر آن فقط برای چند ساعت پس از مصرف باقی می‌ماند. به همین دلیل، برخلاف سایر SSRIها، برای استفاده روزانه به عنوان ضد افسردگی مناسب نیست و به صورت "در صورت نیاز" ، یک تا سه ساعت پیش از فعالیت جنسی مصرف می‌شود.موارد مصرف خارج از برچسبدر حال حاضر، هیچ مورد مصرف خارج از برچسب شناخته‌شده و رایجی برای داپوکستین وجود ندارد. این دارو به طور انحصاری برای درمان انزال زودرس توسعه و تأیید شده است.در اوایل تحقیقات، داپوکستین به عنوان یک داروی ضد افسردگی مورد بررسی قرار گرفت، اما به دلیل سرعت جذب و دفع بالا، برای درمان بلندمدت افسردگی مناسب تشخیص داده نشد. برخلاف داپوکستین، سایر داروهای SSRI مانند پاروکستین، سرترالین و فلوکستین، که نیمه‌عمر طولانی‌تری دارند، به طور گسترده‌ای به عنوان درمان‌های خارج از برچسب برای انزال زودرس تجویز می‌شوند. اما داپوکستین تنها دارویی است که به طور رسمی برای این منظور تأیید شده و با مدل درمانی "در صورت نیاز" کار می‌کند.