قرص هیدروکلروتیازید ابوریحان 50 میلی گرم HYDROCHLOROTHIAZIDE ABURAIHAN 50 mg Tablet
درمان فشار خون بالا : به عنوان تک‌درمانی یا در ترکیب با سایر داروهای کاهنده فشار خون برای کنترل فشار خون بالا استفاده میشود. درمان ادم : برای درمان ادم ناشی از نارسایی احتقانی قلب، بیماریهای کلیوی (مانند سندرم نفروتیک)، سیروز کبدی همراه با آسیت و سایر شرایط ایجاد کننده ادم تجویز میگردد. پیشگیری از سنگ کلیه کلسیمی: در بیماران با سابقه سنگ کلیه کلسیمی ایدیوپاتیک، هیدروکلروتیازید میتواند با کاهش دفع کلسیم از طریق ادرار، از تشکیل سنگهای جدید جلوگیری کند.
قرص کلوتوکس 15 میلی گرم CLOTOX 15 MG Tablet
ریواروکسابان یک داروی ضد انعقاد خوراکی مستقیم است که به طور انتخابی فاکتور Xa را مهار میکند. این دارو به دلیل دوزبندی ساده و عدم نیاز به پایش روتین انعقادی، به طور گسترده برای پیشگیری و درمان ترومبوآمبولی استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شده این موارد مصرف توسط سازمان‌های بین‌المللی معتبر بهداشت، مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شده‌اند و شواهد بالینی قوی آن‌ها را حمایت میکند:کاهش خطر سکته مغزی و آمبولی سیستمیک در فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچه‌ای: کاربرد بالینی: ریواروکسابان در این جمعیت بیماران که در معرض خطر بالایی از تشکیل لخته در دهلیز و حرکت آن به سمت مغز یا سایر اعضای حیاتی هستند، تجویز میشود. دوز معمولاً یک بار در روز و همراه با وعده غذایی عصر مصرف میشود. تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیوی بیمار (بررسی کلیرانس کراتینین) برای به حداکثر رساندن اثربخشی و به حداقل رساندن خطر خونریزی ضروری است.درمان ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: ریواروکسابان برای درمان حوادث حاد ترومبوآمبولی وریدی (لخته در وریدهای عمقی پا و/یا ریه) تأیید شده است. مزیت مهم این دارو نسبت به درمانهای سنتی، امکان شروع درمان با یک داروی خوراکی بدون نیاز به تزریق اولیه هپارین (در اکثر بیماران با ثبات همودینامیک) است. دوز درمانی معمولاً با یک رژیم دو بار در روز شروع شده و پس از چند هفته به یک دوز نگهدارنده یک بار در روز تغییر می‌یابد.کاهش خطر عود ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: پس از تکمیل دوره اولیه درمان (حداقل ۶ ماه) در بیمارانی که همچنان در معرض خطر عود ترومبوآمبولی وریدی هستند، ریواروکسابان میتواند به عنوان یک درمان ضدانعقاد طولانی مدت یا نامحدود با دوز پایین‌تر (معمولاً ۱۰ میلی‌گرم یک بار در روز) تجویز شود تا خطر عود کاهش یابد.پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی پس از جراحی‌های ارتوپدی: کاربرد بالینی: برای پیشگیری از تشکیل لخته در بیمارانی که تحت جراحی‌های بزرگ ارتوپدی (مانند تعویض کامل مفصل زانو یا مفصل ران) قرار می‌گیرند، ریواروکسابان به صورت دوز پیشگیرانه و کوتاه مدت پس از جراحی تجویز میشود. این مورد برای کاهش احتمال آمبولی ریه ناشی از این جراحی‌ها حیاتی است.کاهش خطر حوادث قلبی عروقی در بیماری عروق کرونر یا شریان محیطی: کاربرد بالینی: ریواروکسابان با دوز بسیار پایین (۲.۵ میلی‌گرم دو بار در روز) در ترکیب با آسپیرین، برای کاهش خطر حوادث ماژور قلبی عروقی (شامل مرگ قلبی عروقی، سکته قلبی و سکته مغزی) در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن عروق کرونر یا شریان محیطی تأیید شده است. این رژیم درمانی بر اساس شواهد جدید، یک استراتژی جدید برای مدیریت خطر آتروترومبوتیک بالا محسوب میشود.پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی در بیماران حاد بستری: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که به دلیل بیماری حاد پزشکی بستری شده‌اند و به دلیل محدودیت حرکتی و سایر عوامل خطر، در معرض خطر بالای ترومبوآمبولی هستند (و البته خطر خونریزی بالایی ندارند)، ریواروکسابان برای پیشگیری از لخته در طول بستری و پس از ترخیص به صورت کوتاه‌مدت تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه این موارد به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی بزرگ تأیید نشده‌اند، اما شواهد بالینی فزاینده یا دستورالعمل‌های برخی جوامع پزشکی از آن‌ها حمایت می‌کنند و ممکن است توسط پزشکان متخصص مورد استفاده قرار گیرند:ترومبوز مرتبط با سرطان: کاربرد بالینی: درمان ترومبوآمبولی وریدی در بیماران مبتلا به بدخیمی فعال، به دلیل نیاز به درمان ضد انعقاد مؤثر و نگرانی از تزریق طولانی‌مدت هپارین با وزن مولکولی پایین، از موارد رایج استفاده خارج برچسب است. مطالعاتی وجود دارد که ریواروکسابان را به عنوان یک گزینه خوراکی مؤثر و ایمن در این جمعیت نشان می‌دهند.پیشگیری از ترومبوآمبولی در فیبریلاسیون دهلیزی دریچه‌ای: کاربرد بالینی: اگرچه ریواروکسابان و سایر ضد انعقادهای خوراکی مستقیم برای فیبریلاسیون دهلیزی ناشی از تنگی شدید میترال یا در حضور دریچه‌های مصنوعی مکانیکی قلب تأیید نشده‌اند، اما در برخی بیماران با سایر انواع بیماریهای دریچه‌ای (غیر از موارد مذکور) که فیبریلاسیون دهلیزی دارند، ممکن است بر اساس قضاوت بالینی به جای وارفارین استفاده شود.ترومبوز وریدی سطحی حاد: کاربرد بالینی: ترومبوز وریدهای سطحی معمولاً عارضه خوش‌خیم‌تری نسبت به ترومبوز ورید عمقی است، اما خطر گسترش آن به سیستم وریدی عمقی وجود دارد. استفاده از ریواروکسابان با دوز پایین‌تر از دوز درمانی ترومبوز ورید عمقی برای کاهش احتمال گسترش لخته یا عود، از موارد استفاده خارج برچسب است که در برخی محیط‌های بالینی پذیرفته شده است.ترومبوز ناشی از کاتتر وریدی مرکزی: کاربرد بالینی: در بیمارانی که به دلیل حضور کاتترهای وریدی مرکزی دچار ترومبوز می‌شوند، ریواروکسابان به عنوان یک عامل ضد انعقاد خوراکی جایگزین هپارین‌های تزریقی یا وارفارین، در برخی پروتکل‌های درمانی خارج برچسب استفاده میشود.
کپسول تامی کپ 75 میلی گرم TAMICAP 75 MG Capsule
اوسلتامیویر یک داروی ضد ویروسی است که به دسته مهارکننده‌های نورآمینیداز تعلق دارد و برای درمان و پیشگیری از آنفولانزا (گریپ) ناشی از ویروس‌های آنفولانزای نوع A و B استفاده میشود.موارد مصرف تاییدشده موارد مصرف تاییدشده اوسلتامیویر، عمدتاً بر اساس مطالعات کنترل‌شده و تأیید سازمان‌های معتبر بین‌المللی مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استوار است و شامل دو حوزه اصلی درمان و پیشگیری میشود:۱. درمان آنفولانزا اوسلتامیویر برای درمان عفونت حاد و بدون عارضه ناشی از ویروس‌های آنفولانزای نوع A و B در بزرگسالان و کودکان استفاده میشود. بالینی و کاربردی: حداکثر اثربخشی این دارو زمانی است که درمان در ۴۸ ساعت اولیه شروع علائم آنفولانزا (مانند تب، سرفه، گلودرد، میالژی، سردرد) آغاز شود. شروع درمان پس از این بازه زمانی ممکن است منجر به کاهش کمتر مدت زمان بیماری شود، اما در بیماران بستری، شدیداً بیمار، یا آنهایی که در معرض خطر بالای عوارض هستند (مانند افراد بالای ۶۵ سال، کودکان زیر ۲ سال، افراد دارای بیماریهای مزمن ریوی، قلبی، کلیوی، کبدی، نقص ایمنی، و زنان باردار)، حتی اگر زمان بیشتری از شروع علائم گذشته باشد، ممکن است شروع درمان منطقی باشد. دوز معمول برای درمان ۵ روز است.۲. پیشگیری از آنفولانزااوسلتامیویر برای پیشگیری از آنفولانزا در افراد ۱ سال و بالاتر استفاده میشود. این پیشگیری به دو صورت انجام می‌گیرد:الف- پیشگیری پس از مواجهه: این مورد برای افرادی است که در تماس نزدیک با فردی بوده‌اند که آنفولانزای قطعی یا مشکوک دارد. بالینی و کاربردی: معمولاً برای افراد در معرض خطر عوارض آنفولانزا (حتی اگر واکسن زده باشند) یا افرادی که با بیماران پرخطر در تماس هستند، توصیه میشود. درمان باید بلافاصله پس از مواجهه و به مدت ۱۰ روز پس از آخرین تماس آغاز شود. این روش جایگزین واکسیناسیون نیست.ب- پیشگیری فصلی یا همه‌گیری: این مورد در زمان شیوع بیماری در جامعه یا در موسسات مراقبت طولانی مدت (مانند خانه‌های سالمندان) برای محافظت از افراد در معرض خطر استفاده میشود. بالینی و کاربردی: این رویکرد به ویژه در زمان شیوع‌های داخلی که واکسیناسیون به خوبی صورت نگرفته است یا سویه‌های ویروس با واکسن مطابقت ندارند، مورد توجه قرار می‌گیرد. دوز معمول برای این مورد تا ۶ هفته توصیه میشود.موارد مصرف خارج از برچسب استفاده‌های خارج از برچسب شامل مواردی هستند که در تأییدیه‌های رسمی محصول ذکر نشده‌اند اما ممکن است بر اساس شواهد بالینی و توصیه‌های تخصصی در برخی شرایط خاص توسط پزشک تجویز شوند.۱. درمان آنفولانزای شدید، بستری یا بحرانی اگرچه درمان آنفولانزای حاد یک کاربرد تاییدشده است، در عمل بالینی و بر اساس توصیه‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) و سازمان بهداشت جهانی (WHO)، اوسلتامیویر به طور گسترده‌ای در دوزها یا دوره‌های درمانی طولانی‌تر برای درمان آنفولانزای شدیدتر یا پیچیده‌تر، به ویژه در بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) استفاده میشود. بالینی و کاربردی: در این بیماران، شروع درمان باید بدون تأخیر و صرف‌نظر از زمان شروع علائم صورت گیرد. در موارد شدید، به ویژه در بیماران دارای پنومونی یا سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS)، ممکن است دوزهای بالاتری (مانند ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز) یا دوره‌های درمانی طولانی‌تری (مانند ۱۰ روز) نسبت به دوز استاندارد ۵ روزه در نظر گرفته شود. این کار با هدف کاهش بار ویروسی و احتمالاً بهبود پیامدهای بالینی انجام میشود.۲. درمان آنفولانزا در بیماران مبتلا به نقص ایمنی در افراد با نقص ایمنی (مانلاً بیماران پیوندی، مبتلایان به HIV یا تحت شیمی‌درمانی) عفونت آنفولانزا میتواند طولانی‌تر و شدیدتر باشد. بالینی و کاربردی: در این بیماران، به دلیل دفع طولانی‌تر ویروس و خطر بالاتر ایجاد سویه‌های مقاوم، ممکن است درمان با اوسلتامیویر با دوز استاندارد اما به مدت طولانی‌تر از ۵ روز (مثلاً ۱۰ روز یا تا رفع علائم و تأیید پاکسازی ویروسی) در نظر گرفته شود. همچنین، پیشگیری پس از مواجهه در این گروه بسیار مهم و شایع است.۳. استفاده در سویه‌های آنفولانزای پرندگان اوسلتامیویر به عنوان یک درمان کلیدی در مدیریت عفونت‌های ناشی از سویه‌های آنفولانزای پرندگان (مانند H5N1 یا H7N9) استفاده میشود، اگرچه این یک اندیکاسیون رسمی FDA برای محصول نیست. بالینی و کاربردی: با توجه به میزان بالای مرگ و میر در این عفونت‌ها، شروع فوری و تهاجمی درمان با دوزهای بالا (مانند ۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز) و به مدت طولانی‌تر (مثلاً ۱۰ روز) به محض ظن یا تأیید تشخیص، حیاتی است.نکات مهم برای پزشکان تشخیص: تشخیص آنفولانزا باید تا حد امکان با آزمایش‌های سریع مولکولی (RT-PCR) تأیید شود، به ویژه در محیط بیمارستانی، اگرچه در زمان اوج شیوع، درمان تجربی بر اساس علائم و شرایط بالینی رایج است. مقاومت دارویی: توجه به الگوهای مقاومت محلی ضروری است. سویه‌های آنفولانزای نوع A (H3N2 و H1N1) به ندرت به اوسلتامیویر مقاوم هستند، اما باید هوشیار بود. عوارض جانبی: شایع‌ترین عوارض شامل تهوع و استفراغ است که میتواند با مصرف دارو همراه با غذا کاهش یابد. توجه ویژه به واکنش‌های عصبی و روانی (مانند هذیان و خودآزاری)، به خصوص در کودکان و نوجوانان، لازم است.
قرص تنویرال 300 میلی گرم TENVIRAL 300 mg Tablet
قرص الیجید 180 میلی گرم | ELIJAID 180 MG Tablet
- درمان اضافه بار مزمن آهن ناشی از تزریق مکرر خون
- کمک به کاهش ذخایر آهن بدن در بیماران مبتلا به تالاسمی
- درمان اضافه بار آهن در بیماران مبتلا به سندرم‌های تالاسمی غیر وابسته به تزریق خون (NTDT) در شرایط خاص
- کمک به محافظت از قلب، کبد و سایر اندام‌ها در برابر آسیب ناشی از تجمع آهن
- کاهش سطح فریتین سرم تحت نظر پزشک
آمپول اندانیل 4 میلی گرم/2 میلی لیتر ONDANIL 4 mg/2 mL Amp
اندانسترون به عنوان یک مهارکننده انتخابی گیرنده سروتونین، کاربرد کلیدی و مؤثری در پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از عوامل مختلف دارد. شناخت موارد مصرف تأیید شده و خارج برچسب آن برای مدیریت بهینه بالینی ضروری است۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد زیر، اندیکاسیون‌های اصلی و تأیید شده اندانسترون هستند که استفاده از آن را به عنوان خط اول درمان ضد تهوع در این شرایط توجیه می‌کنندپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ حاد مرتبط با شیمی‌درمانی‌های بسیار قوی در ایجاد تهوع و استفراغ (مانند رژیم‌های حاوی دوز بالای سیس پلاتین) و همچنین شیمی‌درمانی‌های با قدرت متوسط در ایجاد تهوع و استفراغ تأیید شده است ملاحظات بالینی: این دارو باید پیش از شروع شیمی‌درمانی تجویز شود تا حداکثر اثربخشی را در جلوگیری از تهوع حاد داشته باشد. دوز مصرفی بر اساس قدرت تهوع‌زایی رژیم شیمی‌درمانی (کم، متوسط یا زیاد) تنظیم می‌شودپیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از پرتو درمانی توضیحات کاربردی: این دارو برای بیمارانی که تحت پرتو درمانی‌های با پتانسیل تهوع‌زایی قرار می‌گیرند، تأیید شده است. این شامل پرتو درمانی کل بدن، تک دوزهای بالا به شکم، یا دوزهای روزانه به ناحیه شکم میشود. ملاحظات بالینی: استفاده از اندانسترون در این شرایط کمک میکند تا بیماران بتوانند دوره کامل پرتو درمانی را بدون مشکلات گوارشی ناشی از تهوع و استفراغ به پایان برسانند.پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی توضیحات کاربردی: اندانسترون برای پیشگیری از تهوع و استفراغ که معمولاً پس از بیهوشی و جراحی عمومی رخ میدهد، تأیید شده است ملاحظات بالینی: تجویز یک دوز واحد از اندانسترون پیش از القای بیهوشی یا بلافاصله پس از عمل جراحی، در کاهش بروز تهوع و استفراغ پس از عمل بسیار مؤثر است۲. موارد مصرف خارج برچسباین موارد، اندیکاسیون‌هایی هستند که اندانسترون به طور گسترده در آن‌ها استفاده میشود، اما به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی تأیید نشده‌اند.درمان تهوع و استفراغ مرتبط با بارداری توضیحات کاربردی: اندانسترون به طور شایع در مواردی که تهوع و استفراغ بارداری شدید است و به درمانهای اولیه (مانند ویتامین ب ۶ یا ترکیبات آن) پاسخ نمی‌دهد، به ویژه در شرایط استفراغ بیش از حد بارداری استفاده میشود. اخیرا شواهدی از عوارض این دارو برای جنین گزارش شده است. ملاحظات بالینی: اگرچه اندانسترون به دلیل اثربخشی بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما مطالعاتی در مورد خطر احتمالی افزایش طولانی شدن فاصله در قلب جنین، پزشک باید هنگام تجویز به زنان باردار، جوانب مثبت و منفی مصرف را ارزیابی کند.درمان سندرم استفراغ دوره‌ای توضیحات کاربردی: اندانسترون به صورت خارج برچسب برای درمان حاد حملات تهوع و استفراغ شدید در بیماران مبتلا به سندرم استفراغ دوره‌ای، به ویژه در جمعیت کودکان، مورد استفاده قرار می‌گیرد. ملاحظات بالینی: این دارو میتواند به قطع سریع حملات در این بیماران کمک کند، اما شواهد مربوط به اثربخشی آن در این بیماری محدود است.درمان اسهال شدید ناشی از تومورهای نورواندوکرین (سندرم کارسینوئید) توضیحات کاربردی: اندانسترون در موارد نادر برای کنترل اسهال شدید و مقاوم مرتبط با تومورهای نورواندوکرین استفاده میشود. ملاحظات بالینی: این اثر درمانی به دلیل نقش سروتونین در تنظیم حرکات روده است. اندانسترون با مهار گیرنده‌های سروتونین، میتواند به کاهش دفعات اسهال کمک کند، اگرچه این یک درمان معمول نیست.
قرص لدوونی 90/400 میلی گرم LEDVONI 90/400 mg Tablet
این فرآورده ترکیبی از دو داروی ضد ویروس است که در عفونت مزمن ناشی از ویروس هپاتیت C در بزرگسالان و کودکان بیشتر از ۱۲ سال استفاده می شود .مصرف این دارو بصورت هر ۱۲ ساعت تا چندین هفته با توجه به ژنوتیپ ویروس و وضع کبدی و وخامت بیماری ادامه دارد.فرم دارویی :این دارو با نام تجاری Harvoni معروف است .و به صورت قرص خوراکی 90/400 میلی گرم تولید شده است. (حاوی ۹۰ میلی گرم لدیپاسویر و ۴۰۰ میلی گرم سفوسبویر )
کپسول ونوستات پلاس – ارلیستات+مولتی ویتامین VENUSTAT Plus 120 mg Capsule
ونوستات® پلاس چیست؟
ونوستات® با نام ژنریک ارلیستات، یک داروی ضد چاقی مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا می باشد که جهت کاهش وزن و نگهداری این وضعیت و نیز کاهش ریسک برگشت چاقی به کار می رود.
ونوستات® پلاس علاوه بر ارلیستات، حاوی یک بلیستر 10 عددی جداگانه از کپسول های حاوی ویتامین های محلول در چربی به شرح ذیل می باشد:
(200 واحد)، ویتامین D (400واحد)، ویتامین E (30واحد) که باید با فاصله 4-2 ساعت مصرف شود.Aویتامین
مکانیسم عمل ونوستات® پلاس چیست؟
-ونوستات® یک مهار کننده برگشت پذیر آنزیم لیپاز روده ای و معده ای می باشد و با این مکانیسم از جذب 30% چربی های موجود در غذا جلوگیری می کند.
-ونوستات® از طریق خوراکی به مقدار ناچیز جذب میگردد و 97% آن از راه مدفوع دفع می گردد.
موارد مصرف ونوستات® پلاس چیست؟
-ونوستات® برای کنترل چاقی به همراه یک رژیم کم کالری در افرادی که BMI بالاتر از 30 دارند مصرف میشود.
-همچنین این دارو میتواند برای افراد با BMI بالاتر از 27 هم که بیمارهای زمینه ای مثل دیابت، چربی خون و فشار خون دارند مصرف شود.
-کاهش وزن ناشی از مصرف ونوستات®پلاس معمولا 2 هفته بعد از شروع مصرف ظاهر میگردد، در اوایل مصرف دارو بیمار ممکن است دفع چربی از راه مدفوع را به وضوح حس نماید و با مصرف طولانی تر این دفع چربی واضح ممکن است از بین برود ولی دارو اثر خود را بر روی کاهش وزن اعمال می کند. بنابراین با مشاهده نکردن دفع چربی، نگران بی اثر بودن دارو نباشید.
-ونوستات® پلاس به همراه رژیم غذایی کم کالری ممکن است در بعضی افراد کاهش وزن واضح را نشان ندهد ولی مطالعات متعدد ثابت کرده است که سبب کاهش فاکتورهای خطر برای بیماران قلبی -عروقی ، دیابت نوع دوم، انواع سرطان ها و بیماریهای تنفسی و سنگ کیسه صفرا میشود.
-بنابراین اگر با کاهش وزن مواجه نشدید ، برای حفظ سلامتی به مصرف دارو ادامه دهید.
چگونه باید از ونوستات® پلاس استفاده نمود؟
هر کپسول 120 میلی گرمی ونوستات® پلاس باید در هر وعده غذایی توسط مصرف کننده میل شود (به همراه غذا یا تا 1 ساعت پس از آن). اگر یک وعده غذایی به هر دلیلی حذف شده و یا فاقد چربی باشد از مصرف دوز لازم ونوستات® جهت آن وعده اجتناب شود.
مزیت های ونوستات® پلاس چیست؟
محصولی جدید نوید بخش پذیرش بهتر درمان توسط مبتلایان به چاقی
از آنجائیکه ارلیستات جذب ویتامینهای محلول درچربی و بتاکاروتن ها را کاهش می دهد مصرف مولتی ویتامینهای حاوی ویتامین های محلول درچربی توصیه می شود. شرکت ابوریحان با ساخت محصولی جدید و قرار دادن قرص های مولتی ویتامین در کنار کپسول های ونوستات توانسته گامی مثبت در جهت کاهش عوارض ناشی از کمبود ویتامین های محلول در چربی در بدن و پذیرش بهتر درمان توسط مبتلایان به بیماری چاقی بردارد.
اثربخشی یکسان در مقایسه با برند اصلی دارو
اثربخشی یکسان و قابل توجه در مقایسه با برند اصلی دارو بزرگنرین مزیت ونوستات® می باشد. مطالعه ای بصورت کارآزمایی بالینی دوسویه کور و تصادفی توسط مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم ولی عصـر دانشگاه علوم پزشکی تهران از خرداد 87 لغایت خرداد 88 انجام گرفته است. 68 بیمار غیر دیابتیک، بدون بیماری زمینه ای دیگر با شاخص ورودی BMI>30 انتخاب گردیدند و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شد و تحت درمان با دو داروی زنیکال® و ونوستات® بصورت دوبار در روز و قرص مکمل مولتی ویتامین روزانه قرار گرفتند. این مطالعه نشان داد که هر دو داروی ونوستات® و زنیکال® اثرات یکسان و قابل توجه در کاهش وزن و کاهش سطح چربی خون و لپتین داشتند و از این جهت می توانند در کنترل اختلالات متابولیک مثل دیابت و هیپرلیپیدمی و حتی بیماری های قلبی و عروقی تا حدی موثر باشند .
موثر در کاهش ریسک بروز و درمان دیابت و بیماری های قلبی و عروقی
مطالعات بالینی متعددی بیانگر اثر بخشی ونوستات® در افزایش حساسیت بدن به هورمون انسولین و در نتیجه کاهش ریسک بروز دیابت و اثرات آنتی آتروژنیک این دارو در کنترل و کاهش ریسک حوادث قلبی-عروقی می باشند.
در چه صورت نباید از ونوستات® پلاس استفاده کرد؟
-مصرف ونوستات® پلاس در دوران بارداری ممنوع است و در دوران شیردهی نیز مصرف آن توصیه نمی شود.
- در کودکان کوچکتر از 12 سال منع مصرف دارد.
- در سندرم سوء جذب مزمن، کلستاز و یا با سابقه سنگهای ادراری کلسیم اگزالات منع مصرف دارد.
- در حساسیت شدید به دارو نیز نباید مصرف گردد.
نکات مهم برای بیمار در حین مصرف ونوستات® پلاس چیست؟
-حتما هنگام مصرف دارو با یک مختصص تغذیه جهت دریافت رژیم کم کالری مشورت نمایید.
-ارلیستات را حتما با وعده غذایی چرب مصرف نمایید و اگر محتوای غذای شما اصلا چربی نداشت از مصرف ان خودداری نمایید.
- اگر مصرف یک کپسول ونوستات® را فراموش نموده اید دفعه بعد از مصرف دو کپسول با هم خودداری نموده و همان یک کپسول مربوطه را میل نمایید.
نکات احتیاطی در حین مصرف ونوستات® پلاس چیست؟
-ونوستات® پلاس در افراد مبتلا به کم کاری تیروئید منع مصرف ندارد. در صورت تحت کنترل بودن بیماری ، می توان ونوستات® پلاس را با فاصله 4 ساعت از مصرف لووتیروکسین استفاده کرد.
-در مصرف همزمان با سیکلوسپورین باید 2 ساعت بین مصرف این دارو و سیکلوسپورین رعایت شود.
-در بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی منع مصرف دارد.
تداخلات دارویی محتمل با ونوستات® پلاس چیست؟
- کاهش جذب ویتامین های محلول در چربی
-کاهش اثر سیکلوسپورین و وارفارین
عوارض جانبی محتمل با ونوستات® پلاس چیست؟
مدفوع چرب و دفع لکه های روغن، بی اختیاری مدفوع، نفخ و درد شکمی
بسته بندي ونوستات® پلاس چگونه است؟
کپسول ونوستات پلاس® به صورت بسته های 21 تایی (3 بلیستر 7 تایی ارلیستات در یک جعبه) به همراه یک بلیستر 10 تایی کپسول مولتی ویتامین موجود است.
ونوستات پلاس در داروسازی ابوریحان تولید می شود
قرص سیتاگلیپتین ابوریحان 50 میلی گرم SITAGLIPTIN ABURAIHAN 50 MG Tablet
قرص آلدرون 25 میلی گرم ALDERON 25 MG Tablet
۱. موارد مصرف تأیید شدهاپلرنون به دلیل خاصیت انتخابی خود در بلوکه کردن گیرنده‌های مینرالوکورتیکوئید، عمدتاً در مدیریت طولانی‌مدت بیماریهای قلبی-عروقی به ویژه در شرایطی که نارسایی قلبی و آسیب میوکارد وجود دارد، تأیید شده است.الف. درمان نارسایی احتقانی قلب پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارانی که نارسایی احتقانی قلب (نشان داده شده با کسر جهشی بطن چپ پایین) و شواهد بالینی نارسایی قلبی پس از یک انفارکتوس میوکارد حاد دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: این دارو به عنوان بخشی از درمان استاندارد (شامل مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین و بتابلوکرها) تجویز میشود. اپلرنون با بلوکه کردن آلدوسترون، اثرات مضر فعال‌سازی بیش از حد سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، مانند فیبروز میوکارد و بازسازی نامناسب بطنی، را کاهش میدهد و پیش‌آگهی بیمار را بهبود می‌بخشد.ب. درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای درمان فشار خون بالا (به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون) تأیید شده است. مزیت بالینی: در مقایسه با اسپیرونولاکتون، اپلرنون به دلیل انتخابی بودن بالا برای گیرنده مینرالوکورتیکوئید، خطر عوارض جانبی وابسته به گیرنده‌های آندروژن و پروژسترون (مانند ژنیکوماستی و اختلالات قاعدگی) را به طور قابل توجهی کاهش میدهد، در نتیجه تحمل بیمار را افزایش میدهد و یک گزینه مناسب، به ویژه در مردان، برای کنترل فشار خون است.ج. درمان نارسایی احتقانی قلب با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش خطر مرگ و میر و بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن احتقانی قلب (کلاس‌های ۳ و ۴ انجمن قلب نیویورک) که کسر جهشی بطن چپ کاهش یافته دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: تحقیقات نشان داده است که مهار گیرنده‌های مینرالوکورتیکوئید، حتی در بیماران نارسایی قلبی مزمن که سابقه انفارکتوس میوکارد ندارند، نیز مفید است و به عنوان یک سنگ بنای درمانی در این گروه از بیماران در نظر گرفته میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب پزشکان ممکن است اپلرنون را بر اساس شواهد تحقیقاتی و تئوری فارماکولوژی، برای شرایطی غیر از موارد تأیید شده نیز تجویز کنند:الف. آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان) توضیحات کاربردی بالینی: آلدوسترونیسم اولیه با تولید بیش از حد آلدوسترون و فشار خون بالا، اغلب مقاوم به درمانهای معمول، مشخص میشود. اپلرنون میتواند برای درمان طولانی‌مدت بیماران مبتلا به این سندرم که کاندیدای جراحی نیستند یا قادر به تحمل جراحی نیستند، استفاده شود. توجیه بالینی: اپلرنون به عنوان یک آنتاگونیست آلدوسترون، مستقیماً اثرات آلدوسترون اضافی را بلوکه میکند و سطح پتاسیم سرم و فشار خون را در این بیماران کنترل می‌نماید. اگرچه اسپیرونولاکتون سنتی‌تر است، اپلرنون برای بیمارانی که عوارض جانبی اسپیرونولاکتون را تحمل نمی‌کنند، ترجیح داده میشود.ب. فیبریلاسیون دهلیزی (AF) توضیحات کاربردی بالینی: برخی شواهد نشان می‌دهند که فعال‌سازی آلدوسترون ممکن است در فرآیند فیبروز دهلیزی و پیشرفت فیبریلاسیون دهلیزی نقش داشته باشد. بنابراین، اپلرنون ممکن است به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر عود فیبریلاسیون دهلیزی، به خصوص در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا فشار خون بالا، استفاده شود. توجیه بالینی: با کاهش فیبروز در بافت دهلیزی، پتانسیل برای تثبیت ریتم قلب و کاهش دفعات یا بار فیبریلاسیون دهلیزی وجود دارد.ج. نفروپاتی دیابتی (به عنوان درمان کمکی) توضیحات کاربردی بالینی: در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و پروتئینوری (دفع پروتئین در ادرار)، آلدوسترون میتواند به طور مستقیم باعث آسیب کلیوی و فیبروز شود. اپلرنون ممکن است به عنوان یک افزودنی به مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین یا مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین ۲، برای کاهش بیشتر پروتئینوری و محافظت از کلیه استفاده شود. توجیه بالینی: مهار آلدوسترون، به کاهش فشار داخل گلومرولی و کاهش التهاب کلیوی کمک میکند، اما باید با احتیاط فراوان به دلیل خطر افزایش سطح پتاسیم تجویز شود.
ژل موضعی پیروکسیکام ابوریحان 0.5% PIROXICAM ABURAIHAN 0.5% Topical Gel
پیروکسیکام، به عنوان یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی با نیمه عمر طولانی، در درمان بیماریهای التهابی و دژنراتیو مفاصل کاربرد دارد. با این حال، به دلیل مشخصات ایمنی آن (به ویژه ریسک‌های گوارشی و پوستی)، استفاده از آن در بسیاری از نقاط دنیا محدود شده و باید به عنوان خط دوم درمان در نظر گرفته شود.۱. موارد مصرف تأیید شده ۱.۱. آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) توضیحات بالینی: پیروکسیکام برای تسکین علائم و نشانه‌های آرتریت روماتوئید، از جمله کاهش درد، التهاب، سفتی مفاصل و تورم استفاده میشود. نکته کاربردی: به دلیل نیمه عمر طولانی، این دارو معمولاً به صورت یک بار در روز تجویز میشود (دوز استاندارد ۲۰ میلی‌گرم)، که میتواند به بهبود پذیرش درمان توسط بیمار کمک کند. با این حال، پزشک باید به خاطر داشته باشد که اثر کامل درمانی ممکن است بین ۷ تا ۱۲ روز طول بکشد تا به سطح ثابت خونی برسد.۱.۲. استئوآرتریت (آرتروز یا بیماری دژنراتیو مفاصل) توضیحات بالینی: برای تسکین علائم و نشانه‌های استئوآرتریت، که شامل درد و التهاب مفاصل تخریب شده است، کاربرد دارد. نکته کاربردی: همانند آرتریت روماتوئید، دوز معمول ۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز است. پزشک باید همواره از پایین‌ترین دوز مؤثر و کوتاه‌ترین طول دوره درمان برای رسیدن به اهداف درمانی فردی بیمار استفاده کند تا خطر عوارض جانبی به حداقل برسد.۱.۳. اسپوندیلیت آنکیلوزان (خشکی و التهاب مهره‌ها) توضیحات بالینی: پیروکسیکام برای درمان علائم اسپوندیلیت آنکیلوزان، به ویژه کاهش التهاب و درد ستون فقرات، مجاز است. نکته کاربردی: با توجه به محدودیت‌های ایمنی جدید برای پیروکسیکام در بسیاری از مراجع معتبر بین‌المللی، توصیه میشود تجویز آن برای شرایط مزمن التهابی مانند اسپوندیلیت، تنها به عنوان یک درمان خط دوم و در بیمارانی که به سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی پاسخ نداده‌اند، انجام شود.۲. موارد مصرف خارج برچسب (تأیید نشده توسط برچسب رسمی)۲.۱. آرتریت نقرسی حاد (حمله نقرس) توضیحات بالینی: پیروکسیکام به صورت بالینی برای تسکین علامتی حملات حاد نقرس، که با درد و تورم شدید مفصلی مشخص میشود، استفاده شده است. نکته کاربردی: اگرچه این کاربرد در عمل بالینی مشاهده میشود، اما یک کاربرد خارج برچسب محسوب میشود. به دلیل طولانی بودن نیمه عمر دارو، انتخاب‌های سریع‌تر و ایمن‌تری برای درمان حاد نقرس وجود دارند.۲.۲. دردهای عضلانی-اسکلتی حاد توضیحات بالینی: این دارو برای درمان علامتی اختلالات عضلانی-اسکلتی حاد مانند رگ به رگ شدن و کشیدگی‌های عضلانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نکته کاربردی: سازمان‌های نظارتی دارویی در برخی کشورها (مانند بریتانیا و اروپا) استفاده از فرمولاسیون سیستمیک پیروکسیکام برای هرگونه اندیکاسیون حاد را لغو کرده و آن را صرفاً محدود به شرایط التهابی مزمن کرده‌اند. در این موارد حاد، استفاده از فرمولاسیون‌های موضعی پیروکسیکام (ژل یا کرم) ممکن است انتخاب ایمن‌تری باشد.۲.۳. دیسمنوره (قاعدگی دردناک اولیه) توضیحات بالینی: پیروکسیکام به دلیل خواص ضد درد و ضد التهابی، برای مدیریت درد اولیه قاعدگی استفاده شده است. نکته کاربردی: این یک کاربرد رایج خارج برچسب برای بسیاری از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است. با توجه به وجود جایگزین‌های ایمن‌تر و با نیمه عمر کوتاه‌تر، در این زمینه نیز باید ملاحظات ایمنی خاص پیروکسیکام در نظر گرفته شود.۲.۴. درد پس از جراحی یا پس از زایمان توضیحات بالینی: برای تسکین دردهای حاد پس از عمل جراحی یا پس از زایمان نیز به صورت خارج برچسب استفاده شده است. نکته کاربردی: در این موارد حاد، به دلیل ریسک‌های قلبی-عروقی و گوارشی (مانند خونریزی)، و به ویژه منع مصرف مطلق در درمان درد پس از جراحی بای‌پس عروق کرونر، استفاده از پیروکسیکام معمولاً توصیه نمیشود و باید داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی با نیمه عمر کوتاه‌تر یا سایر مسکن‌ها ترجیح داده شوند.
قرص کلوتوکس 10 میلی گرم CLOTOX 10 MG Tablet
ریواروکسابان یک داروی ضد انعقاد خوراکی مستقیم است که به طور انتخابی فاکتور Xa را مهار میکند. این دارو به دلیل دوزبندی ساده و عدم نیاز به پایش روتین انعقادی، به طور گسترده برای پیشگیری و درمان ترومبوآمبولی استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شده این موارد مصرف توسط سازمان‌های بین‌المللی معتبر بهداشت، مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شده‌اند و شواهد بالینی قوی آن‌ها را حمایت میکند:کاهش خطر سکته مغزی و آمبولی سیستمیک در فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچه‌ای: کاربرد بالینی: ریواروکسابان در این جمعیت بیماران که در معرض خطر بالایی از تشکیل لخته در دهلیز و حرکت آن به سمت مغز یا سایر اعضای حیاتی هستند، تجویز میشود. دوز معمولاً یک بار در روز و همراه با وعده غذایی عصر مصرف میشود. تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیوی بیمار (بررسی کلیرانس کراتینین) برای به حداکثر رساندن اثربخشی و به حداقل رساندن خطر خونریزی ضروری است.درمان ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: ریواروکسابان برای درمان حوادث حاد ترومبوآمبولی وریدی (لخته در وریدهای عمقی پا و/یا ریه) تأیید شده است. مزیت مهم این دارو نسبت به درمانهای سنتی، امکان شروع درمان با یک داروی خوراکی بدون نیاز به تزریق اولیه هپارین (در اکثر بیماران با ثبات همودینامیک) است. دوز درمانی معمولاً با یک رژیم دو بار در روز شروع شده و پس از چند هفته به یک دوز نگهدارنده یک بار در روز تغییر می‌یابد.کاهش خطر عود ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه: کاربرد بالینی: پس از تکمیل دوره اولیه درمان (حداقل ۶ ماه) در بیمارانی که همچنان در معرض خطر عود ترومبوآمبولی وریدی هستند، ریواروکسابان میتواند به عنوان یک درمان ضدانعقاد طولانی مدت یا نامحدود با دوز پایین‌تر (معمولاً ۱۰ میلی‌گرم یک بار در روز) تجویز شود تا خطر عود کاهش یابد.پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی پس از جراحی‌های ارتوپدی: کاربرد بالینی: برای پیشگیری از تشکیل لخته در بیمارانی که تحت جراحی‌های بزرگ ارتوپدی (مانند تعویض کامل مفصل زانو یا مفصل ران) قرار می‌گیرند، ریواروکسابان به صورت دوز پیشگیرانه و کوتاه مدت پس از جراحی تجویز میشود. این مورد برای کاهش احتمال آمبولی ریه ناشی از این جراحی‌ها حیاتی است.کاهش خطر حوادث قلبی عروقی در بیماری عروق کرونر یا شریان محیطی: کاربرد بالینی: ریواروکسابان با دوز بسیار پایین (۲.۵ میلی‌گرم دو بار در روز) در ترکیب با آسپیرین، برای کاهش خطر حوادث ماژور قلبی عروقی (شامل مرگ قلبی عروقی، سکته قلبی و سکته مغزی) در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن عروق کرونر یا شریان محیطی تأیید شده است. این رژیم درمانی بر اساس شواهد جدید، یک استراتژی جدید برای مدیریت خطر آتروترومبوتیک بالا محسوب میشود.پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی در بیماران حاد بستری: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که به دلیل بیماری حاد پزشکی بستری شده‌اند و به دلیل محدودیت حرکتی و سایر عوامل خطر، در معرض خطر بالای ترومبوآمبولی هستند (و البته خطر خونریزی بالایی ندارند)، ریواروکسابان برای پیشگیری از لخته در طول بستری و پس از ترخیص به صورت کوتاه‌مدت تجویز میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه این موارد به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی بزرگ تأیید نشده‌اند، اما شواهد بالینی فزاینده یا دستورالعمل‌های برخی جوامع پزشکی از آن‌ها حمایت می‌کنند و ممکن است توسط پزشکان متخصص مورد استفاده قرار گیرند:ترومبوز مرتبط با سرطان: کاربرد بالینی: درمان ترومبوآمبولی وریدی در بیماران مبتلا به بدخیمی فعال، به دلیل نیاز به درمان ضد انعقاد مؤثر و نگرانی از تزریق طولانی‌مدت هپارین با وزن مولکولی پایین، از موارد رایج استفاده خارج برچسب است. مطالعاتی وجود دارد که ریواروکسابان را به عنوان یک گزینه خوراکی مؤثر و ایمن در این جمعیت نشان می‌دهند.پیشگیری از ترومبوآمبولی در فیبریلاسیون دهلیزی دریچه‌ای: کاربرد بالینی: اگرچه ریواروکسابان و سایر ضد انعقادهای خوراکی مستقیم برای فیبریلاسیون دهلیزی ناشی از تنگی شدید میترال یا در حضور دریچه‌های مصنوعی مکانیکی قلب تأیید نشده‌اند، اما در برخی بیماران با سایر انواع بیماریهای دریچه‌ای (غیر از موارد مذکور) که فیبریلاسیون دهلیزی دارند، ممکن است بر اساس قضاوت بالینی به جای وارفارین استفاده شود.ترومبوز وریدی سطحی حاد: کاربرد بالینی: ترومبوز وریدهای سطحی معمولاً عارضه خوش‌خیم‌تری نسبت به ترومبوز ورید عمقی است، اما خطر گسترش آن به سیستم وریدی عمقی وجود دارد. استفاده از ریواروکسابان با دوز پایین‌تر از دوز درمانی ترومبوز ورید عمقی برای کاهش احتمال گسترش لخته یا عود، از موارد استفاده خارج برچسب است که در برخی محیط‌های بالینی پذیرفته شده است.ترومبوز ناشی از کاتتر وریدی مرکزی: کاربرد بالینی: در بیمارانی که به دلیل حضور کاتترهای وریدی مرکزی دچار ترومبوز می‌شوند، ریواروکسابان به عنوان یک عامل ضد انعقاد خوراکی جایگزین هپارین‌های تزریقی یا وارفارین، در برخی پروتکل‌های درمانی خارج برچسب استفاده میشود.
قرص امابت 25 میلی گرم EMABET 25 MG Tablet
امپاگلیفلوزین دارویی از دسته مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز نوع ۲ (SGLT2) است که در سال‌های اخیر به دلیل فواید فراتر از کنترل قند خون، جایگاه ویژه‌ای در درمان بیماریهای قلبی-عروقی و کلیوی پیدا کرده است.۱. موارد مصرف تایید شدهاین موارد مصرف، بر اساس نتایج کارآزمایی‌های بالینی بزرگ و مورد تایید سازمان‌های دارویی بین‌المللی هستند:الف. درمان دیابت شیرین نوع ۲ (T2DM) هدف درمانی: بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲. این دارو میتواند به صورت تک‌درمانی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد دیابت، از جمله متفورمین و انسولین، استفاده شود.توضیحات کاربردی برای پزشک: مکانیسم ویژه: با مهار گیرنده اس‌جی‌ال‌تی۲ در توبول‌های کلیوی، باعث افزایش دفع گلوکز از طریق ادرار میشود (گلوکوزوری) که مستقل از انسولین است. کاربرد بالینی: این دارو به طور معمول باعث کاهش هموگلوبین ای‌وان‌سی (HbA1c) میشود و بر خلاف برخی داروها، خطر هیپوگلیسمی (افت قند خون) در صورت مصرف تکی پایین است.ب. کاهش ریسک قلبی-عروقی در دیابت هدف درمانی: کاهش خطر مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که سابقه بیماریهای قلبی-عروقی اثبات‌شده دارند (مانند سابقه سکته قلبی یا سکته مغزی).توضیحات کاربردی برای پزشک: شواهد قوی: مطالعات بالینی بزرگ نشان داده‌اند که این دارو به طور قابل توجهی نرخ مرگ و میر قلبی-عروقی و بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی را در این جمعیت کاهش میدهد. رویکرد درمانی: حتی اگر کنترل قند خون بیمار مناسب باشد، وجود بیماری قلبی-عروقی (CVD) یک اندیکاسیون قوی برای اضافه کردن امپاگلیفلوزین به رژیم درمانی است.ج. درمان نارسایی مزمن قلبی هدف درمانی: کاهش خطر مرگ و میر قلبی-عروقی و بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی در بزرگسالان مبتلا به نارسایی قلبی مزمن.توضیحات کاربردی برای پزشک: جامعیت درمان: این تاییدیه شامل هر دو گروه نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش‌یافته و کسر جهشی حفظ‌شده است. امپاگلیفلوزین به عنوان یک جزء اساسی درمانی، جدا از وضعیت دیابت بیمار (دیابتی یا غیر دیابتی)، در نظر گرفته میشود. مکانیسم‌های محافظتی: این دارو از طریق کاهش بار حجمی و مکانیسم‌های مستقل از همودینامیک، اثربخشی محافظتی قوی بر قلب دارد.د. درمان بیماری مزمن کلیه (CKD) هدف درمانی: کاهش خطر پیشرفت بیماری کلیوی (مانند کاهش پایدار نرخ فیلتراسیون گلومرولی یا نیاز به دیالیز) و همچنین کاهش خطر مرگ و میر قلبی-عروقی و بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی در بزرگسالان مبتلا به بیماری مزمن کلیه.توضیحات کاربردی برای پزشک: ملاحظات ای‌جی‌اف‌آر (eGFR): اثربخشی محافظتی کلیوی در طیف گسترده‌ای از بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه، حتی در نرخ فیلتراسیون گلومرولی نسبتاً پایین، مشاهده شده است. کاهش آلبومینوری: این دارو اغلب به کاهش میزان آلبومین دفع‌شده در ادرار (آلبومینوری) کمک میکند که یک نشانگر مهم برای کاهش خطر پیشرفت بیماری کلیوی است.۲. موارد مصرف خارج از برچسباز آنجا که شواهد بالینی برای امپاگلیفلوزین به سرعت در حال رشد است، بسیاری از کاربردهای بالقوه این دارو اکنون به اندیکاسیون‌های رسمی تبدیل شده‌اند. با این حال، برخی از کاربردها هنوز ممکن است در حوزه‌های تخصصی خاص، خارج از برچسب در نظر گرفته شوند:الف. درمان نارسایی حاد قلبی در محیط بیمارستانی هدف درمانی: شروع درمان امپاگلیفلوزین در بیماران بستری با نارسایی حاد قلبی پس از تثبیت وضعیت اولیه.توضیحات کاربردی برای پزشک: ماهیت خارج از برچسب: در حالی که درمان نارسایی مزمن قلبی تأیید شده است، شروع دارو در فاز حاد و قبل از ترخیص ممکن است در برخی نقاط خارج از دستورالعمل رسمی مصرف (آن لیبل) در نظر گرفته شود، اگرچه شواهد بالینی قوی از مطالعات بزرگ از این رویکرد حمایت می‌کنند. هدف، آغاز زودهنگام درمان برای کاهش خطر بستری مجدد است.ب. درمان پروتئینوری (دفع پروتئین) در بیماریهای خاص کلیه غیر دیابتی هدف درمانی: کاهش دفع پروتئین از ادرار در بیماران مبتلا به بیماریهای کلیوی غیر دیابتی که پروتئینوری قابل توجهی دارند (مانند نفروپاتی ای‌جی‌اِی).توضیحات کاربردی برای پزشک: رویکرد مکانیسمی: اگرچه اندیکاسیون بیماری مزمن کلیه بسیار گسترده است، استفاده از امپاگلیفلوزین به طور خاص برای هدف قرار دادن کاهش پروتئینوری در برخی اختلالات اولیه کلیوی که صرفاً دیابتی نیستند، ممکن است به عنوان خارج از برچسب در نظر گرفته شود. این رویکرد بر اساس مکانیسم محافظتی کلیوی دارو است.ج. مدیریت چاقی و کاهش وزن اولیه هدف درمانی: استفاده از امپاگلیفلوزین به عنوان یک عامل کمکی برای کاهش وزن در افراد غیر دیابتی.توضیحات کاربردی برای پزشک: ماهیت عارضه جانبی: کاهش وزن یک اثر جانبی شایع و مطلوب امپاگلیفلوزین است که ناشی از کالری‌اوری (دفع کالری) به دلیل دفع گلوکز است. با این حال، این دارو به طور رسمی برای مدیریت اولیه چاقی در افراد بدون دیابت یا نارسایی قلبی/کلیه تأیید نشده است.
قرص اکسابن 10 میلی گرم OXABONE 10 MG Tablet
درمان کمکی برای افزایش وزن پس از کاهش وزن شدید ناشی از جراحی سنگین، عفونت مزمن، تومور حاد، و در بعضی افراد که بدون هیچ دلیل فیزیولوژیک قادر به افزایش وزن نیستند و یا در حال کاهش وزن هستند استفاده می شود. جبران کاتابولیسم پروتئین متعاقب مصرف طولانی کورتیکواستروئیدها. تسکین درد استخوان مرتبط با استئوپروز(پوکی استخوان).
قرص آلدرون 50 میلی گرم ALDERON 50 MG Tablet
۱. موارد مصرف تأیید شدهاپلرنون به دلیل خاصیت انتخابی خود در بلوکه کردن گیرنده‌های مینرالوکورتیکوئید، عمدتاً در مدیریت طولانی‌مدت بیماریهای قلبی-عروقی به ویژه در شرایطی که نارسایی قلبی و آسیب میوکارد وجود دارد، تأیید شده است.الف. درمان نارسایی احتقانی قلب پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارانی که نارسایی احتقانی قلب (نشان داده شده با کسر جهشی بطن چپ پایین) و شواهد بالینی نارسایی قلبی پس از یک انفارکتوس میوکارد حاد دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: این دارو به عنوان بخشی از درمان استاندارد (شامل مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین و بتابلوکرها) تجویز میشود. اپلرنون با بلوکه کردن آلدوسترون، اثرات مضر فعال‌سازی بیش از حد سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، مانند فیبروز میوکارد و بازسازی نامناسب بطنی، را کاهش میدهد و پیش‌آگهی بیمار را بهبود می‌بخشد.ب. درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای درمان فشار خون بالا (به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون) تأیید شده است. مزیت بالینی: در مقایسه با اسپیرونولاکتون، اپلرنون به دلیل انتخابی بودن بالا برای گیرنده مینرالوکورتیکوئید، خطر عوارض جانبی وابسته به گیرنده‌های آندروژن و پروژسترون (مانند ژنیکوماستی و اختلالات قاعدگی) را به طور قابل توجهی کاهش میدهد، در نتیجه تحمل بیمار را افزایش میدهد و یک گزینه مناسب، به ویژه در مردان، برای کنترل فشار خون است.ج. درمان نارسایی احتقانی قلب با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش خطر مرگ و میر و بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن احتقانی قلب (کلاس‌های ۳ و ۴ انجمن قلب نیویورک) که کسر جهشی بطن چپ کاهش یافته دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: تحقیقات نشان داده است که مهار گیرنده‌های مینرالوکورتیکوئید، حتی در بیماران نارسایی قلبی مزمن که سابقه انفارکتوس میوکارد ندارند، نیز مفید است و به عنوان یک سنگ بنای درمانی در این گروه از بیماران در نظر گرفته میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب پزشکان ممکن است اپلرنون را بر اساس شواهد تحقیقاتی و تئوری فارماکولوژی، برای شرایطی غیر از موارد تأیید شده نیز تجویز کنند:الف. آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان) توضیحات کاربردی بالینی: آلدوسترونیسم اولیه با تولید بیش از حد آلدوسترون و فشار خون بالا، اغلب مقاوم به درمانهای معمول، مشخص میشود. اپلرنون میتواند برای درمان طولانی‌مدت بیماران مبتلا به این سندرم که کاندیدای جراحی نیستند یا قادر به تحمل جراحی نیستند، استفاده شود. توجیه بالینی: اپلرنون به عنوان یک آنتاگونیست آلدوسترون، مستقیماً اثرات آلدوسترون اضافی را بلوکه میکند و سطح پتاسیم سرم و فشار خون را در این بیماران کنترل می‌نماید. اگرچه اسپیرونولاکتون سنتی‌تر است، اپلرنون برای بیمارانی که عوارض جانبی اسپیرونولاکتون را تحمل نمی‌کنند، ترجیح داده میشود.ب. فیبریلاسیون دهلیزی (AF) توضیحات کاربردی بالینی: برخی شواهد نشان می‌دهند که فعال‌سازی آلدوسترون ممکن است در فرآیند فیبروز دهلیزی و پیشرفت فیبریلاسیون دهلیزی نقش داشته باشد. بنابراین، اپلرنون ممکن است به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر عود فیبریلاسیون دهلیزی، به خصوص در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا فشار خون بالا، استفاده شود. توجیه بالینی: با کاهش فیبروز در بافت دهلیزی، پتانسیل برای تثبیت ریتم قلب و کاهش دفعات یا بار فیبریلاسیون دهلیزی وجود دارد.ج. نفروپاتی دیابتی (به عنوان درمان کمکی) توضیحات کاربردی بالینی: در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و پروتئینوری (دفع پروتئین در ادرار)، آلدوسترون میتواند به طور مستقیم باعث آسیب کلیوی و فیبروز شود. اپلرنون ممکن است به عنوان یک افزودنی به مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین یا مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین ۲، برای کاهش بیشتر پروتئینوری و محافظت از کلیه استفاده شود. توجیه بالینی: مهار آلدوسترون، به کاهش فشار داخل گلومرولی و کاهش التهاب کلیوی کمک میکند، اما باید با احتیاط فراوان به دلیل خطر افزایش سطح پتاسیم تجویز شود.
قرص مزالون 800 میلی گرم MEZALONE 800 mg Tablet
1. کولیت اولسراتیو درمان کولیت فعال پیشگیری از عود علائم درمان نگهدارنده در بیماران مزمن2. بیماری کرون کنترل التهاب در بیماری کرون محدود به روده بزرگ کاهش علائم مانند اسهال، خونریزی و درد شکمی3. درمان در بیماران مبتلا به بیماری التهابی مزمن روده‌ای (IBD) در برخی موارد همراه با داروهای کورتیکواستروئیدی و ایمونوساپرسیو
کپسول ترانگزامیک اسید ابوریحان 250 میلی گرم TRANEXAMIC ACID ABURAIHAN 250 mg Capsule
1. خونریزی‌های غیرجراحی: خونریزی‌های قاعدگی شدید (Menorrhagia):ترانگزامیک اسید در درمان خونریزی‌های قاعدگی شدید مؤثر است. این دارو به کاهش میزان خونریزی کمک میکند و معمولاً برای بیماران با خونریزی‌های شدید و مداوم قاعدگی تجویز میشود. خونریزی‌های پس از زایمان:ترانگزامیک اسید میتواند به کاهش خونریزی‌های پس از زایمان کمک کند، به ویژه در شرایطی که خونریزی کنترل‌نشده یا دیرهنگام ایجاد میشود.2. اختلالات فیبرینولیتیک: افزایش فیبرینولیز در ترومبوسیتوپنی:در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی که خونریزی‌های شدید دارند، ترانگزامیک اسید میتواند برای کاهش خونریزی و جلوگیری از تجزیه غیرطبیعی لخته‌های خون استفاده شود. خونریزی‌های ناشی از شرایط التهابی یا آسیب‌های بافتی:در برخی از آسیب‌های بافتی یا بیماریهای التهابی که منجر به فیبرینولیز بیش از حد میشود، ترانگزامیک اسید میتواند برای کنترل خونریزی تجویز شود.3. خونریزی‌های بعد از عمل دندان‌پزشکی (در بیماران خاص): در برخی از بیماران که در معرض خطر خونریزی پس از جراحی دندان‌پزشکی هستند، مانند بیمارانی که از داروهای ضد انعقاد استفاده می‌کنند یا مشکلات خونریزی دارند، ترانگزامیک اسید ممکن است برای جلوگیری از خونریزی تجویز شود.4. خونریزی‌های اپیدمیولوژیکی: در برخی از اپیدمی‌های خونریزی مانند هموراژیک تب دانگ (Dengue Hemorrhagic Fever)، ترانگزامیک اسید میتواند در کنترل خونریزی‌های داخلی استفاده شود.5. جلوگیری از خونریزی در بیماریهای سرطانی: در برخی موارد خاص از ترانگزامیک اسید برای جلوگیری از خونریزی‌های ناشی از درمانهای سرطان (مانند شیمی‌درمانی) یا در بیماران مبتلا به سرطان‌های خونریزی‌زا استفاده میشود.
قرص دینوول 2 میلی گرم DINOVEL 2 MG Tablet
دینوول® چیست؟
دینوول® تنها پروژسترون خوراکی می باشد که از طریق مطالعات بالینی، به طور سیستماتیک برای درمان اندومتریوز مورد بررسی قرار گرفته است.
-این دارو حاوی داینوژست 2 میلی گرم بوده که جدیدترین نسل پروژسترون می باشد و بیشترین اثر آنتی آندروژنیک را در بین پروژسترون ها دارد و درکاهش رشد ضایعات اندومتریوز، تسکین درد مربوط به اندومتریوز پس از سه ماه مصرف دارو، اندومتریوزهای منتشر عمقی و اندومتریوزهای خارج دستگاه ژنیتال موثر می باشد.
-همچنین جهت سرکوب عود ضایعات اندومتریوز و از بین بردن درد و نامنظمی قاعدگی پس از جراحی نیز اثربخشی خیره کننده ای دارد.
اندومتریوز چیست؟
در بیماری اندومتریوز تکه هایی از اندومتر (بافت رحم) در سایر مناطق لگن مثل تخمدان یافت می شود. این تکه های بافتی به هورمون های سیکل قاعدگی پاسخ می دهند و طی روزهای قاعدگی خونریزی می کنند.
از آنجایی که این خون قادر به خارج شدن نیست و موجب تحریک بافت های اطراف می شود، ایجاد درد می کند و بعد از مدتی باعث ایجاد اسکار و کیست می شود.
اندومتریوز به چه علت ایجاد می شود؟
علت واقعی اندومتریوز مشخص نیست. ولی فرضیه های متعددی در این باره وجود دارد. یک فرضیه این است که بافت هایی که در دوران قاعدگی ریزش کرده ولی از بدن خارج نشده اند از طریق لوله های فالوپ به محوطه لگن هدایت شده و به رشد خود ادامه میدهد.
شیوع اندومتریوز چقدر است و در صورت عدم درمان چه عواقبی دارد؟
6 تا 10 درصد بانوان به اندومتریوز مبتلا هستند. اندومتریوز شایع ترین علت دیسمنوره ثانویه، درد و ناراحتی در دوران قاعدگی می باشد و می تواند باعث خونریزی شدید یا نامنظم، درد در ناحیه لگن، درد هنگام مقاربت و نازایی شود. برخلاف دیسمنوره اولیه که در طول قاعدگی رخ می دهد درد ناشی از اندومتریوز در هر زمانی از سیکل ممکن است اتفاق بیفتد.
اندومتریوز چه علائمی دارد؟
بر اساس اینکه محل ضایعه اندومتریوز کجا باشد بیمار علائم متفاوتی دارد:
-در رحم باعث خونریزی شدید و غیر عادی
-در تخمدان باعث قاعدگی دردناک
-در صفاق باعث درد در حین مقاربت
-در دیواره بین واژن و رکتوم باعث نازایی
-در روده باعث تهوع، درد هنگام دفع، خونریزی از رکتوم و انسداد روده
-در کولون باعث درد شکمی
-در مثانه باعث درد پهلو، خون در ادرار، ورم کلیه و ورم مجاری ادراری می شود.
بنابراین علیرغم مشکل بودن تشخیص اندومتریوز، به دلیل مشکلات عدیده ای که برای بیمار ایجاد میکند، حتما باید درمان شود.
چه داروهایی در درمان اندومتریوز ممکن است تجویز شود؟
درمانهای متفاوتی برای اندومتریوز وجود دارد که شامل:
1-مصرف NSAID ها مثل ایبوپروفن و مفنامیک اسید
که تنها برای دردهای خفیف جواب میدهد و برای کسانی مناسب است که نمیخواهند پیشگیری از بارداری داشته باشند. ولی بصورت کلی به عنوان تک درمان در نظر گرفته نمیشود و حتما در کنار آن باید یک درمان هورمونی را آغاز کرد. چرا که معمولا دردهای شدیدتر به مسکن تنها پاسخ نمی دهند.
2-ضدبارداری های خوراکی:
برای افرادی مناسب است که دچار آمنوره (عدم خونریزی به موقع) هستند و میخواهند همزمان پیشگیری از بارداری هم داشته باشند. از طریق جلوگیری از تخمک گذاری، کاهش سطح هورمون ها و کاهش شدت خونریزی کمک به بهبود علائم اندومتریوز می کنند.
3-هورمون های آزادکننده گنادوتروپین
یک حالت شبه یائسگی ایجاد می کنند که باعث بهبود علائم اندومتریوز می شود. تاثیر آن مشابه ضدبارداری های خوراکی و مشتقات پروژستین است با این تفاوت که عوارض بیشتر (عوارض مشابه یائسگی مثل گرگرفتگی و کاهش تراکم استخوان) و قیمت گران تری دارد. لذا خط دوم درمان هستند.
4-دانازول:
مشتق آندروژن بوده و القای اثرات شبه یائسگی نموده و با افزایش سطح آندروژن، باعث کاهش سطح استروژن می شود. هرچند در کاهش درد موثر است ولی براحتی توسط بیمار تحمل نمی شود چرا که عوارض قابل توجهی مثل افزایش وزن، تغییر صدا، ادم، آکنه، خشکی واژن، گرگرفتگی، پرمویی، بیماری کبدی و افزایش کلسترول دارد که در 75% موارد اتفاق می افتد. در مواردی که سایر درمانها جوا نداده، تنها در یک دوره 6 ماهه قابل تجویز است.
5-مشتقات پروژستین ها
این دسته داروها از جمله داینوژست برای کسانی مناسب است که منع مصرف استروژن دارند. مکانیسم آن مشابه ضدبارداری های خوراکی جلوگیری از تخمک گذاری، کاهش سطح هورمون ها و کاهش شدت خونریزی است. در مقایسه با آگونیست های GnRH مثل لوپرولید، داینوژست اثرات بهتری در کاهش درد داشته است. که پس از طی روند تشخیص بیماری، درمان مناسب طبق نظر پزشک متخصص آغاز خواهد شد.
چه ویژگی هایی دینوول® را در بین گزینه های درمانی خاص و منحصر بفرد می کند؟
-یک درمان مؤثر برای کاهش علایم دردناک اندومتریوز، از جمله دردهای قاعدگی، درد قبل از قاعدگی، درد هنگام نزدیکی و درد ناگهانی لگنی
-کاهش ضایعات آندومتریوز به طور موثر
-اثربخشی، ایمنی و تحمل پذیری بسیار عالی که امکان استفاده طولانی مدت در اندومتریوز را فراهم می آورد.
-عدم وجود عوارض جانبی هیپو استروژنی مربوطه مانند پوکی استخوان، علائم یائسگی (مانند گرگرفتگی) و عدم وجود عوارض بالینی آندروژنیک، عدم تاثیر منفی بر چربی های خون بیمار؛ بر خلاف بسیاری از درمان های موجود
قرص دینوول در شرکت داروسازی ابوریحان تولید می شود.
کپسول نکسیتور 20 میلی گرم NEXITOR 20 mg Capsule
۱. موارد مصرف تأیید شده اس‌امپرازول به عنوان یک مهارکننده قوی پمپ پروتون، در شرایط بالینی زیر دارای تأییدیه رسمی است:درمان بیماری رفلاکس معده به مری کاربرد بالینی: این دارو به دلیل فراهمی زیستی بالا و مهار اسید قوی‌تر نسبت به برخی داروهای هم‌گروه، به ویژه در موارد شدید فرسایش مری (گرید C یا D بر اساس سیستم لس‌آنجلس) و در بیمارانی که پاسخ کافی به دوز استاندارد سایر مهارکننده‌های پمپ پروتون نداده‌اند، مفید است. حفظ التیام فرسایش مری: پس از التیام اولیه، برای بیمارانی که نیاز به درمان طولانی‌مدت دارند (مانند مبتلایان به مری بارت یا ریفلاکس عودکننده)، دوز ۲۰ میلی‌گرم روزانه برای دوره‌های طولانی‌تر (تا ۱۲ ماه) تأیید شده است. درمان علامتی ریفلاکس: برای تسکین سوزش سر دل و سایر علائم ریفلاکس در بیمارانی که فرسایش مری در آن‌ها تشخیص داده نشده یا خفیف است، دوره‌های کوتاه‌مدت ۴ هفته‌ای با دوز ۲۰ میلی‌گرم در روز تجویز میشود. درمان فرسایش مری: اس‌امپرازول برای دوره‌های ۴ تا ۸ هفته‌ای جهت التیام و رفع علائم فرسایش مری که به دلیل تماس طولانی‌مدت اسید معده ایجاد شده، اندیکاسیون دارد. دوز معمول ۲۰ یا ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز است.پیشگیری از زخم معده ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی کاربرد بالینی: در بیمارانی که مصرف مزمن داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و در معرض خطر بالایی برای ایجاد زخم معده هستند (مانند سن بالای ۶۰ سال یا سابقه قبلی زخم معده)، اس‌امپرازول با دوز ۲۰ یا ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز برای پیشگیری تأیید شده است. نکته برای پزشک: این مورد مصرف شامل بیمارانی است که نیاز ضروری به ادامه درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و ریسک خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در آن‌ها بالاست.ریشه‌کنی هلیکوباکتر پیلوری دوزبندی استاندارد: معمولاً ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز به مدت ۱۰ روز همراه با آنتی‌بیوتیک‌ها تجویز میشود. کاربرد بالینی: اس‌امپرازول بخشی از رژیم درمانی چند دارویی (معمولاً درمان سه‌گانه با دو آنتی‌بیوتیک نظیر آموکسی‌سیلین و کلاریترومایسین) برای ریشه‌کنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری است تا خطر عود زخم دوازدهه کاهش یابد.مدیریت شرایط ترشح اسید بیش از حد پاتولوژیک درمان سندرم زولینگر-الیسون: این دارو برای مدیریت طولانی‌مدت شرایطی که در آن معده اسید بیش از حد تولید میکند (مانند سندرم زولینگر-الیسون) تأیید شده است. کاربرد بالینی: دوز اولیه معمولاً ۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز است، اما دوزبندی بر اساس پاسخ بیمار تنظیم میشود و ممکن است به دوزهای بالاتری تا ۲۴۰ میلی‌گرم در روز نیز برسد.۲. موارد مصرف خارج از برچسباین موارد به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی تأیید نشده‌اند، اما شواهد بالینی و کاربردهای رایج در عمل پزشکی از آن‌ها حمایت میکند:۲.۱. درمان کمکی در التهاب حاد معده کاربرد بالینی: با وجود اینکه التهاب معده به تنهایی اندیکاسیون رسمی برای تجویز مهارکننده‌های پمپ پروتون نیست و اغلب با داروهای ساده‌تر قابل مدیریت است، بر اساس شواهد بالینی، بخش قابل توجهی (حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد) از تجویزهای مهارکننده‌های پمپ پروتون برای این تشخیص صورت می‌گیرد. توضیح برای پزشک: در موارد شدید یا التهاب معده همراه با علائم مقاوم به درمانهای خط اول، یا در بیمارانی که عوامل خطر برای زخم دارند، می‌توان از خاصیت مهارکنندگی قوی اسید اس‌امپرازول برای تسریع تسکین علائم و التیام مخاط استفاده کرد.لارنژیت ریفلاکسی کاربرد بالینی: اگرچه شواهد متاآنالیزها نتایج متفاوتی نشان داده‌اند، اما مهارکننده‌های پمپ پروتون به طور گسترده برای درمان علائم خارج مری ریفلاکس، از جمله لارنژیت ریفلاکسی (مانند گلودرد مزمن، گرفتگی صدا، احساس توده در گلو) تجویز می‌شوند. توضیح برای پزشک: برای این اندیکاسیون، اغلب دوزهای بالاتر (مثلاً ۲۰ تا ۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز) و برای دوره‌های طولانی‌تر (اغلب ۳ تا ۶ ماه) مورد نیاز است تا اثر درمانی قابل توجهی مشاهده شود. با این حال، باید توجه داشت که پاسخ به درمان ممکن است محدود باشد.پیشگیری از زخم‌های استرس در بیماران بدحال کاربرد بالینی: در بخش‌های مراقبت‌های ویژه، اس‌امپرازول (اغلب به شکل تزریقی) برای پیشگیری از خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در بیمارانی که در معرض استرس فیزیولوژیک بالا هستند (مانند بیمارانی با تهویه مکانیکی یا اختلال انعقاد خون) به صورت خارج از برچسب استفاده میشود. توضیح برای پزشک: توصیه میشود به محض امکان، درمان تزریقی به درمان خوراکی تبدیل شود و پس از برطرف شدن عوامل خطر، درمان قطع گردد تا از خطرات مرتبط با استفاده طولانی‌مدت و غیرضروری مهارکننده‌های پمپ پروتون جلوگیری شود.