قرص پریلکس 10/160 میلی گرم PRELEX 10/160 mg Tablet
قرص نیتروسوستین 2.6 میلی گرم NITROSUSTIN 2.6MG SR TAB
آمپول کلگزاپارین 4000 واحد CLEXAPARIN 4000IU AMP
قرص والزارتان اسوه 80 میلی گرم VALSARTAN OSVEH 80MG TAB
قرص ریوالتو 20 میلی گرم RIVALTO 20 MG Tablet
قرص اسلینتا 90 میلی گرم OSELINTA 90 mg Tablet
قرص زالربان 15 میلی گرم Xalerban 15 TAB
قرص آتوواست 20 میلی گرم ATOVAST 20MG TAB
قرص جم فیبروزیل-عبیدی 450 میلی گرم GEMFIBROZIL-ABIDI 450MG TAB
کپسول جم فیبروزیل-عبیدی 300 میلی گرم GEMFIBROZIL-ABIDI 300MG CAP
قرص روپیکسون 10 میلی گرم Ropixon 10MG TAB
قرص والزودیک – اچ سی تی 160/25 میلی گرم VALZODEC-HCT 160/25 MG Tablet
قرص آربیکور 20 میلی گرم ARBICOR 20 mg Tablet
قرص ریبکول 10 میلی گرم REABCHOL 10MG TAB
۱. موارد مصرف تأیید شدهازتیمیب به عنوان یک مهارکننده انتخابی جذب کلسترول در روده کوچک عمل میکند. هدف اصلی تجویز آن، کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (کلسترول بد) است و موارد مصرف تأیید شده آن شامل موارد زیر است:۱.۱. هایپرلیپیدمی اولیه توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که دچار افزایش کلسترول خون اولیه (شامل موارد خانوادگی هتروزیگوت و غیرخانوادگی) هستند، تجویز میشود. درمان ترکیبی: معمولاً به عنوان درمان کمکی همراه با مهارکنندههای ردوکتاز HMG-CoA (استاتینها) استفاده میشود. این ترکیب برای بیمارانی که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به اهداف کاهش چربی خود نرسیدهاند، یا برای کسانی که به استاتینها عدم تحمل دارند، یک گزینه بالینی بسیار مؤثر است. دادهها نشان میدهند که افزودن ازتیمیب به استاتین میتواند خطر حوادث قلبی عروقی را کاهش دهد. تک درمانی: در بیمارانی که مصرف استاتینها برای آنها منع مصرف دارد یا به هیچ وجه استاتین را تحمل نمیکنند، ازتیمیب به تنهایی نیز میتواند برای کاهش سطح کلسترول بد تجویز شود.۱.۲. هایپرکلسترولمی خانوادگی هموزیگوت توضیحات بالینی و کاربردی: این دارو به عنوان درمانی کمکی همراه با استاتینها و سایر درمانهای کاهشدهنده کلسترول بد، در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۰ سال که به دلیل یک بیماری ژنتیکی نادر، قادر به حذف کلسترول از بدن نیستند، استفاده میشود. هدف از درمان، کاهش بیشتر کلسترول بد در این بیماران با ریسک بسیار بالا است.۱.۳. هایپرلیپیدمی مختلط توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب میتواند در ترکیب با فنوفیبرات به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان با افزایش چربیهای مختلط (کلسترول و تریگلیسیرید) استفاده شود تا سطوح کلسترول بد کاهش یابد.۱.۴. سیتوسترولمی هموزیگوت (فیتوسترولمی) توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب به عنوان درمان کمکی برای رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بالای ۹ سال که یک بیماری ژنتیکی نادر دارند و نمیتوانند به درستی استرولهای گیاهی (سیتوسترول و کمپسترول) را از بدن دفع کنند، برای کاهش سطح این مواد استفاده میشود.۲. موارد مصرف خارج برچسباگرچه موارد زیر توسط سازمانهای نظارتی به صورت رسمی برای ازتیمیب تأیید نشدهاند، اما شواهد بالینی و توصیههای راهنماهای درمانی، کاربرد آن را در شرایط زیر برای پزشکان توجیه میکند:۲.۱. پیشگیری از حوادث قلبی عروقی در بیماران پرخطر توضیحات بالینی و کاربردی: مطالعات بالینی مهمی نظیر کارآزمایی «ایمپروو-ایت» نشان دادند که افزودن ازتیمیب به درمان با استاتین، در بیمارانی که سابقه سندرم حاد عروق کرونر دارند، منجر به کاهش متوسط اما قابل توجه در نرخ حوادث بزرگ قلبی عروقی (شامل مرگ و میر عروق کرونر، سکته قلبی غیر کشنده و سکته مغزی) میشود. کاربرد بالینی: در بیماران با سابقه بیماری عروق کرونر (مانند حمله قلبی یا سکته مغزی) که با حداکثر دوز قابل تحمل استاتین به هدف کلسترول بد تعیین شده در راهنماهای درمانی نرسیدهاند یا به هدف رسیدهاند اما هنوز پرخطر محسوب میشوند، تجویز ازتیمیب با هدف کاهش بیشتر خطر حوادث، توصیه میشود.۲.۲. در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه توضیحات بالینی و کاربردی: در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه، به ویژه آنهایی که نیاز به دیالیز ندارند، مطالعاتی انجام شده که نشان میدهد ترکیب ازتیمیب و استاتین میتواند خطر بروز حوادث آترواسکلروتیک عمده را کاهش دهد. کاربرد بالینی: پزشکان ممکن است این ترکیب را برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه که در معرض خطر بالای قلبی عروقی هستند، برای کاهش کلسترول بد و حوادث مرتبط، تجویز کنند.۲.۳. عدم تحمل استاتینها توضیحات بالینی و کاربردی: ازتیمیب اغلب به عنوان یک استراتژی جایگزین خط اول در بیمارانی که علائم شدید عدم تحمل به استاتین (مانند درد عضلانی شدید) را تجربه میکنند، در نظر گرفته میشود. کاربرد بالینی: در این بیماران، ازتیمیب به صورت تک درمانی میتواند کاهش کلسترول بد معادل تقریباً ۱۵ تا ۲۰ درصد را فراهم کند، که این میزان برای کاهش خطر کلی در برخی از بیماران کفایت میکند. این رویکرد به ویژه در صورتی مفید است که پزشک بخواهد از دوزهای پایین استاتین استفاده کند و ازتیمیب را برای تقویت اثر کاهش چربی به آن اضافه کند.
قرص تری کونتین 6.5 میلی گرم TRICONTIN 6.5MG TAB
آنژین صدری برای پیشگیری و درمان دردهای ناشی از آنژین صدری پایدار یا ناپایدار به دلیل ایسکمی قلبی استفاده میشود. نیتروگلیسیرین باعث گشاد شدن عروق کرونری و کاهش نیاز اکسیژن میوکارد میشود.آنژین وازواسپاستیک برای تسکین دردهای ناشی از اسپاسم عروق کرونری تجویز میشود. نیتروگلیسیرین با کاهش اسپاسم عروق کرونری و افزایش جریان خون موثر است.نارسایی قلبی حاد به عنوان یک وازودیلاتور وریدی و شریانی، نیتروگلیسیرین باعث کاهش پیشبار (Preload) و پسبار (Afterload) شده و عملکرد قلب را بهبود میبخشد. به ویژه در نارسایی قلبی همراه با احتقان ریوی مفید است.ادم ریوی حاد با کاهش فشار وریدی و کاهش احتقان ریوی، به تسکین ادم ریوی کمک میکند. همچنین فشار خون سیستولیک را کاهش میدهد.بحرانهای فشار خون بالا در شرایطی که فشار خون بسیار بالا باعث خطرات حاد میشود، نیتروگلیسیرین به عنوان وازودیلاتور سریع عمل کرده و فشار خون را کاهش میدهد.انفارکتوس حاد میوکارد در مدیریت دردهای ناشی از ایسکمی حاد میوکارد و کاهش تقاضای اکسیژن میوکارد استفاده میشود. همچنین ممکن است برای کنترل فشار خون در بیماران با انفارکتوس تحت درمان قرار گیرد.پیشگیری از اسپاسم عروق کرونری در طی جراحی یا آنژیوپلاستی نیتروگلیسیرین در جراحیهای قلبی یا آنژیوپلاستی برای پیشگیری از اسپاسم عروق کرونری تجویز میشود.کاهش فشار خون کنترلشده در جراحیها برای ایجاد افت فشار خون کنترلشده در جراحیها بهمنظور کاهش خونریزی استفاده میشود.بیماریهای مزمن انسدادی ریه (COPD) با فشار خون ریوی بالا ممکن است بهطور محدود برای کاهش فشار خون ریوی و تسکین علائم مورد استفاده قرار گیرد.
قرص آلدرون 25 میلی گرم ALDERON 25 MG Tablet
۱. موارد مصرف تأیید شدهاپلرنون به دلیل خاصیت انتخابی خود در بلوکه کردن گیرندههای مینرالوکورتیکوئید، عمدتاً در مدیریت طولانیمدت بیماریهای قلبی-عروقی به ویژه در شرایطی که نارسایی قلبی و آسیب میوکارد وجود دارد، تأیید شده است.الف. درمان نارسایی احتقانی قلب پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارانی که نارسایی احتقانی قلب (نشان داده شده با کسر جهشی بطن چپ پایین) و شواهد بالینی نارسایی قلبی پس از یک انفارکتوس میوکارد حاد دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: این دارو به عنوان بخشی از درمان استاندارد (شامل مهارکنندههای آنزیم تبدیلکننده آنژیوتانسین و بتابلوکرها) تجویز میشود. اپلرنون با بلوکه کردن آلدوسترون، اثرات مضر فعالسازی بیش از حد سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، مانند فیبروز میوکارد و بازسازی نامناسب بطنی، را کاهش میدهد و پیشآگهی بیمار را بهبود میبخشد.ب. درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای درمان فشار خون بالا (به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون) تأیید شده است. مزیت بالینی: در مقایسه با اسپیرونولاکتون، اپلرنون به دلیل انتخابی بودن بالا برای گیرنده مینرالوکورتیکوئید، خطر عوارض جانبی وابسته به گیرندههای آندروژن و پروژسترون (مانند ژنیکوماستی و اختلالات قاعدگی) را به طور قابل توجهی کاهش میدهد، در نتیجه تحمل بیمار را افزایش میدهد و یک گزینه مناسب، به ویژه در مردان، برای کنترل فشار خون است.ج. درمان نارسایی احتقانی قلب با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش خطر مرگ و میر و بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن احتقانی قلب (کلاسهای ۳ و ۴ انجمن قلب نیویورک) که کسر جهشی بطن چپ کاهش یافته دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: تحقیقات نشان داده است که مهار گیرندههای مینرالوکورتیکوئید، حتی در بیماران نارسایی قلبی مزمن که سابقه انفارکتوس میوکارد ندارند، نیز مفید است و به عنوان یک سنگ بنای درمانی در این گروه از بیماران در نظر گرفته میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب پزشکان ممکن است اپلرنون را بر اساس شواهد تحقیقاتی و تئوری فارماکولوژی، برای شرایطی غیر از موارد تأیید شده نیز تجویز کنند:الف. آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان) توضیحات کاربردی بالینی: آلدوسترونیسم اولیه با تولید بیش از حد آلدوسترون و فشار خون بالا، اغلب مقاوم به درمانهای معمول، مشخص میشود. اپلرنون میتواند برای درمان طولانیمدت بیماران مبتلا به این سندرم که کاندیدای جراحی نیستند یا قادر به تحمل جراحی نیستند، استفاده شود. توجیه بالینی: اپلرنون به عنوان یک آنتاگونیست آلدوسترون، مستقیماً اثرات آلدوسترون اضافی را بلوکه میکند و سطح پتاسیم سرم و فشار خون را در این بیماران کنترل مینماید. اگرچه اسپیرونولاکتون سنتیتر است، اپلرنون برای بیمارانی که عوارض جانبی اسپیرونولاکتون را تحمل نمیکنند، ترجیح داده میشود.ب. فیبریلاسیون دهلیزی (AF) توضیحات کاربردی بالینی: برخی شواهد نشان میدهند که فعالسازی آلدوسترون ممکن است در فرآیند فیبروز دهلیزی و پیشرفت فیبریلاسیون دهلیزی نقش داشته باشد. بنابراین، اپلرنون ممکن است به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر عود فیبریلاسیون دهلیزی، به خصوص در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا فشار خون بالا، استفاده شود. توجیه بالینی: با کاهش فیبروز در بافت دهلیزی، پتانسیل برای تثبیت ریتم قلب و کاهش دفعات یا بار فیبریلاسیون دهلیزی وجود دارد.ج. نفروپاتی دیابتی (به عنوان درمان کمکی) توضیحات کاربردی بالینی: در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و پروتئینوری (دفع پروتئین در ادرار)، آلدوسترون میتواند به طور مستقیم باعث آسیب کلیوی و فیبروز شود. اپلرنون ممکن است به عنوان یک افزودنی به مهارکنندههای آنزیم تبدیلکننده آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین ۲، برای کاهش بیشتر پروتئینوری و محافظت از کلیه استفاده شود. توجیه بالینی: مهار آلدوسترون، به کاهش فشار داخل گلومرولی و کاهش التهاب کلیوی کمک میکند، اما باید با احتیاط فراوان به دلیل خطر افزایش سطح پتاسیم تجویز شود.
قرص کارویدال 6.25 میلی گرم CARVIDAL 6.25MG TAB
