آمپول نیتروگلیسیرین زهراوی 10 میلی گرم/5 میلی لیتر NITROGLYCERIN ZAHRAVI 10 mg/5 ml Ampule
ازتیکول 10 میلی گرم EZETICHOL 10MG TAB
قرص افیگرل 5 میلی گرم EFFIGREL 5MG TAB
آمپول فورزماید ابوریحان 40 میلی گرم FUROSEMIDE ABURAIHAN 40MG AMP
قرص والزومیکس 5/80 میلی گرم Valzomix 5/80MG TAB
قرص اناپرل 5 میلی گرم-انالاپریل عبیدی Enaprel 5MG TAB
قرص کاردیلکس 25 میلیگرم CARDILEX 25MG TAB
قرص پروپرانولول-عبیدی 20 میلی گرم PROPRANOLOL-ABIDI 20MG TAB
قرص میکلون 10 میلی گرم MIQLON 10mg Tablet
قرص اسپیرانولاکتون ابوریحان 25 میلی گرم SPIRONOLACTONE ABURAIHAN 25MG TAB
اسپیرونولاکتون، به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید، در کنار خواص دیورتیک، اثرات هورمونی نیز دارد. این ویژگیها آن را به یک داروی کلیدی در مدیریت بیماریهای قلبی عروقی و اختلالات هورمونی تبدیل کرده است.۱. موارد مصرف تأیید شده (استاندارد)این موارد توسط مراجع بینالمللی دارویی تأیید شدهاند و کاربردهای بالینی گستردهای دارند.نارسایی قلبی (کلاس ۳ و ۴ نیویورک): کاربرد بالینی: در بیماران با نارسایی قلبی کاهش یافته، اسپیرونولاکتون به عنوان درمان مکمل، بقا را افزایش داده و نیاز به بستری شدن در بیمارستان به دلیل تشدید نارسایی قلبی را کاهش میدهد. این دارو با مهار آلدوسترون، اثرات مضر فعال شدن سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون را بر روی بازسازی میوکارد کاهش میدهد و فیبروز قلبی را تعدیل میکند.پرفشاری خون مقاوم: کاربرد بالینی: برای بیمارانی که فشار خون آنها با سایر داروهای ضد فشار خون کنترل نمیشود، اسپیرونولاکتون به عنوان درمان اضافی مؤثر است. این مورد به ویژه در بیمارانی که ممکن است افزایش خفیف آلدوسترون (غیر اولیه) در مکانیسم بیماری آنها دخیل باشد، اهمیت دارد.هیپرآلدوسترونیسم اولیه: کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون به عنوان یک آنتاگونیست مستقیم آلدوسترون، درمان انتخابی برای تشخیص (تست درمانی) و مدیریت طولانیمدت پرفشاری خون و هیپوکالمی ناشی از ترشح بیش از حد آلدوسترون است. این شامل درمان کوتاهمدت قبل از عمل جراحی (برای تومورهای تولیدکننده آلدوسترون) و درمان طولانیمدت برای بیمارانی است که کاندید جراحی نیستند.ادم (ورم) و احتباس سدیم: کاربرد بالینی: ادم ناشی از سیروز کبدی: به دلیل افزایش آلدوسترون ثانویه که در بیماران سیروزی رایج است، اسپیرونولاکتون بهترین دیورتیک در مدیریت آسیت و ادم است. اغلب با یک دیورتیک لوپ مانند فورزماید ترکیب میشود. ادم ناشی از سندرم نفروتیک: در بیمارانی که ادم آنها به محدودیت سدیم و سایر دیورتیکها پاسخ کافی نداده است، استفاده میشود.هیپوکالمی (کاهش پتاسیم خون): کاربرد بالینی: برای پیشگیری و درمان کاهش پتاسیم ناشی از سایر دیورتیکها (مانند دیورتیکهای تیازیدی یا لوپ) به دلیل خاصیت نگهدارنده پتاسیم اسپیرونولاکتون به کار میرود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب (غیر استاندارد)این موارد به دلیل اثرات ضد آندروژنی قوی اسپیرونولاکتون، در پزشکی بالینی، به ویژه در حوزه پوست و غدد، بسیار رایج هستند، اگرچه توسط مراجع رسمی برای این موارد خاص تأیید نشدهاند.هیرسوتیسم (پرمویی زنان): کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون با مهار گیرندههای آندروژن و کاهش تولید تستوسترون، به طور گسترده برای درمان رشد موهای زائد در صورت و بدن زنان، اغلب در دوزهای ۵۰ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز، تجویز میشود. نتایج بالینی معمولاً پس از چند ماه (۳ تا ۶ ماه) قابل مشاهده است.آکنه ولگاریس (جوش غرور) در زنان بالغ: کاربرد بالینی: در زنان بالغی که آکنه آنها در فاز پایین صورت و گردن متمرکز بوده و به درمانهای معمول موضعی و آنتیبیوتیکی پاسخ نمیدهد، اسپیرونولاکتون به دلیل اثرات ضد آندروژنی، گزینهای مؤثر است. این درمان به ویژه در آکنههایی که با سیکل قاعدگی در ارتباط هستند، مفید است.آلوپسی آندروژنتیک (ریزش مو با الگوی زنانه): کاربرد بالینی: این دارو میتواند برای کاهش سرعت ریزش مو در زنان، با مکانیسم مشابه مهار آندروژن، مورد استفاده قرار گیرد. دوزها معمولاً متغیر بوده و نیاز به پیگیری طولانیمدت برای مشاهده نتایج (۶ تا ۱۲ ماه) دارد.سندرم تخمدان پلی کیستیک: کاربرد بالینی: اسپیرونولاکتون در مدیریت علائم ناشی از افزایش آندروژن (مانند هیرسوتیسم و آکنه) در این بیماران مورد استفاده قرار میگیرد، هرچند که درمان خط اول برای جنبههای متابولیک بیماری نیست.
قرص لیزونکس 20 میلی گرم LISONEX 20MG TAB
داروی لیزینوپریل یک مهار کننده ACE است و در درمان فشار خون همچنین در نارسایی قلبی و به صورت پروفیلاکسی بعد از انفارکتوس میوکارد و در نفروپاتی دیابتی کاربرد دارد. آثار همودینامیک Lisinopril طی یک تا 2 ساعت بعد ازیک دوز منفرد خوراکی حاصل می شود و حداکثر اثر آن بعد از 6 ساعت رخ می دهد اگرچه ممکن است اثر کامل آن تا چندین هفته بعد از تجویز طولانی مدت حاصل نشود. فعالیت همودینامیک آن تا 24 ساعت (بعد از یک دوز روزانه) دوام دارد.لیزینوپریل به طریق خوراکی و به صورت دی هیدرات تجویز می گردد ولی دوزهای تجویزی براساس ماده آنهیدروس (غیر آبی) می باشد. و در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی دوز تجویزی Lisinopril می بایست کاهش یابد.
قرص کاردیوسان 25 میلی گرم CARDIOSAN 25MG TAB
لوزارتان، به عنوان یک مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین ۲، به طور گسترده برای مدیریت بیماریهای قلبی-عروقی و کلیوی استفاده میشود. درک دقیق موارد مصرف تأیید شده و کاربردهای خارج برچسب آن، برای بهینهسازی درمان بیمار حیاتی است۱. موارد مصرف تأیید شده این موارد، کاربردهایی هستند که اثربخشی و ایمنی لوزارتان برای آنها به طور قطعی در کارآزماییهای بالینی بزرگ ثابت شده و تأییدیه رسمی دریافت کردهاند:الف) درمان فشار خون بالا توضیحات کاربردی: لوزارتان به صورت تکی یا ترکیبی با سایر داروهای ضد فشار خون، یک خط درمانی اولیه برای درمان پرفشاری خون در بزرگسالان و کودکان بالای ۶ سال است. این دارو با مهار گیرندههای آنژیوتانسین ۲ نوع یک، عروق را گشاد کرده و ترشح آلدوسترون را کاهش میدهد، که در نهایت منجر به کاهش فشار خون میشود اهمیت بالینی: کاهش فشار خون با لوزارتان، خطر حوادث قلبی-عروقی کشنده و غیرکشنده، به ویژه سکتههای مغزی و حملات قلبی را کاهش میدهد. شروع دوز معمولاً ۵۰ میلیگرم یک بار در روز است و در صورت نیاز تا ۱۰۰ میلیگرم قابل افزایش استب) کاهش خطر سکته مغزی در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و بزرگی بطن چپ توضیحات کاربردی: در بیماران مبتلا به فشار خون بالا که بزرگی بطن چپ هم دارند، لوزارتان با جلوگیری از بازسازی نامطلوب قلبی (بازسازی قلبی ناشی از آنژیوتانسین ۲)، خطر سکته مغزی را کاهش میدهد. این مورد در مطالعات بالینی مشخص شده است. اهمیت بالینی: این اندیکاسیون بسیار مهم است زیرا بزرگی بطن چپ یک ریسک فاکتور مستقل قوی برای حوادث قلبی-عروقی است. با این حال، توجه ویژه داشته باشید که شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه این مزیت کاهش خطر سکته مغزی، ممکن است برای بیماران با نژاد آفریقایی صدق نکند.ج) درمان بیماری کلیوی دیابتی در بیماران دیابت نوع ۲ و پرفشاری خون توضیحات کاربردی: لوزارتان برای درمان نفروپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که سابقه پرفشاری خون، افزایش کراتینین سرم و دفع پروتئین (نسبت آلبومین به کراتینین ادراری مساوی یا بیشتر از ۳۰۰ میلیگرم بر گرم) دارند، توصیه میشود. اهمیت بالینی: لوزارتان نه تنها فشار خون را کاهش میدهد، بلکه دارای اثرات حفاظتکننده کلیوی است. این دارو از طریق کاهش فشار داخل گلومرولی، پیشرفت بیماری کلیوی را به تأخیر میاندازد و نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه را کم میکند. این امر، لوزارتان را به یک انتخاب خط اول در این جمعیت بیمار تبدیل میکند.۲. موارد مصرف خارج برچسب این موارد، کاربردهایی هستند که شواهد علمی قوی از اثربخشی آنها پشتیبانی میکند، اما هنوز تأییدیه رسمی نهادهای نظارتی را دریافت نکردهاندالف) نارسایی قلبی توضیحات کاربردی: لوزارتان در مدیریت نارسایی قلبی، به ویژه در بیمارانی که عدم تحمل به مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین دارند (به دلیل سرفه یا آنژیوادم)، به عنوان یک جایگزین مؤثر استفاده میشود. این دارو با کاهش پیشبار و پسبار قلب، عملکرد پمپاژ قلب را بهبود میبخشد اهمیت بالینی: مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین ۲ (مانند لوزارتان) به طور کلی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی که مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین را تحمل نمیکنند، توصیه میشوند و در مطالعات بالینی، تأثیر مثبتی بر پیامدهای مورتالیتی نشان دادهاندب) سندرم مارفان توضیحات کاربردی: لوزارتان در بیماران مبتلا به سندرم مارفان (یک اختلال بافت همبند که اغلب منجر به اتساع ریشه آئورت و پارگی آن میشود) برای کُند کردن سرعت اتساع آئورت و جلوگیری از پارگی آن استفاده شده است. اهمیت بالینی: تحقیقات نشان داده است که لوزارتان از طریق تعدیل مسیرهای فاکتور رشد تغییر شکلدهنده بتا (یک واسطه اصلی در آسیب آئورت در سندرم مارفان)، دارای مزیتهای بیشتری نسبت به داروهای مسدودکننده بتا در این زمینه است، هرچند ممکن است به صورت ترکیبی نیز استفاده شود.ج) پیشگیری و درمان اسکار قرنیه توضیحات کاربردی: استفاده موضعی (به صورت قطره چشمی) از لوزارتان برای جلوگیری یا معکوس کردن اسکار قرنیه پس از آسیب یا جراحیهای اصلاحی، یک کاربرد در حال ظهور خارج برچسب است. لوزارتان با مهار مسیر فاکتور رشد تغییر شکلدهنده بتا، که مسئول تشکیل فیبروبلاستهای میوفیبروبلاست و ایجاد کدورت قرنیه است، عمل میکند. اهمیت بالینی: این کاربرد نشاندهنده یک رویکرد جدید برای درمان کوری ناشی از اسکار قرنیه است و میتواند به عنوان یک درمان کمکی پس از جراحیهای چشمی در نظر گرفته شود.
قرص آلدرون 50 میلی گرم ALDERON 50 MG Tablet
۱. موارد مصرف تأیید شدهاپلرنون به دلیل خاصیت انتخابی خود در بلوکه کردن گیرندههای مینرالوکورتیکوئید، عمدتاً در مدیریت طولانیمدت بیماریهای قلبی-عروقی به ویژه در شرایطی که نارسایی قلبی و آسیب میوکارد وجود دارد، تأیید شده است.الف. درمان نارسایی احتقانی قلب پس از انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش مرگ و میر قلبی-عروقی و کاهش بستری شدن در بیمارانی که نارسایی احتقانی قلب (نشان داده شده با کسر جهشی بطن چپ پایین) و شواهد بالینی نارسایی قلبی پس از یک انفارکتوس میوکارد حاد دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: این دارو به عنوان بخشی از درمان استاندارد (شامل مهارکنندههای آنزیم تبدیلکننده آنژیوتانسین و بتابلوکرها) تجویز میشود. اپلرنون با بلوکه کردن آلدوسترون، اثرات مضر فعالسازی بیش از حد سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، مانند فیبروز میوکارد و بازسازی نامناسب بطنی، را کاهش میدهد و پیشآگهی بیمار را بهبود میبخشد.ب. درمان فشار خون بالا (هایپرتنشن) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای درمان فشار خون بالا (به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون) تأیید شده است. مزیت بالینی: در مقایسه با اسپیرونولاکتون، اپلرنون به دلیل انتخابی بودن بالا برای گیرنده مینرالوکورتیکوئید، خطر عوارض جانبی وابسته به گیرندههای آندروژن و پروژسترون (مانند ژنیکوماستی و اختلالات قاعدگی) را به طور قابل توجهی کاهش میدهد، در نتیجه تحمل بیمار را افزایش میدهد و یک گزینه مناسب، به ویژه در مردان، برای کنترل فشار خون است.ج. درمان نارسایی احتقانی قلب با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) توضیحات کاربردی بالینی: اپلرنون برای کاهش خطر مرگ و میر و بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن احتقانی قلب (کلاسهای ۳ و ۴ انجمن قلب نیویورک) که کسر جهشی بطن چپ کاهش یافته دارند، تأیید شده است. مزیت بالینی: تحقیقات نشان داده است که مهار گیرندههای مینرالوکورتیکوئید، حتی در بیماران نارسایی قلبی مزمن که سابقه انفارکتوس میوکارد ندارند، نیز مفید است و به عنوان یک سنگ بنای درمانی در این گروه از بیماران در نظر گرفته میشود.۲. موارد مصرف خارج از برچسب پزشکان ممکن است اپلرنون را بر اساس شواهد تحقیقاتی و تئوری فارماکولوژی، برای شرایطی غیر از موارد تأیید شده نیز تجویز کنند:الف. آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان) توضیحات کاربردی بالینی: آلدوسترونیسم اولیه با تولید بیش از حد آلدوسترون و فشار خون بالا، اغلب مقاوم به درمانهای معمول، مشخص میشود. اپلرنون میتواند برای درمان طولانیمدت بیماران مبتلا به این سندرم که کاندیدای جراحی نیستند یا قادر به تحمل جراحی نیستند، استفاده شود. توجیه بالینی: اپلرنون به عنوان یک آنتاگونیست آلدوسترون، مستقیماً اثرات آلدوسترون اضافی را بلوکه میکند و سطح پتاسیم سرم و فشار خون را در این بیماران کنترل مینماید. اگرچه اسپیرونولاکتون سنتیتر است، اپلرنون برای بیمارانی که عوارض جانبی اسپیرونولاکتون را تحمل نمیکنند، ترجیح داده میشود.ب. فیبریلاسیون دهلیزی (AF) توضیحات کاربردی بالینی: برخی شواهد نشان میدهند که فعالسازی آلدوسترون ممکن است در فرآیند فیبروز دهلیزی و پیشرفت فیبریلاسیون دهلیزی نقش داشته باشد. بنابراین، اپلرنون ممکن است به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر عود فیبریلاسیون دهلیزی، به خصوص در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا فشار خون بالا، استفاده شود. توجیه بالینی: با کاهش فیبروز در بافت دهلیزی، پتانسیل برای تثبیت ریتم قلب و کاهش دفعات یا بار فیبریلاسیون دهلیزی وجود دارد.ج. نفروپاتی دیابتی (به عنوان درمان کمکی) توضیحات کاربردی بالینی: در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و پروتئینوری (دفع پروتئین در ادرار)، آلدوسترون میتواند به طور مستقیم باعث آسیب کلیوی و فیبروز شود. اپلرنون ممکن است به عنوان یک افزودنی به مهارکنندههای آنزیم تبدیلکننده آنژیوتانسین یا مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین ۲، برای کاهش بیشتر پروتئینوری و محافظت از کلیه استفاده شود. توجیه بالینی: مهار آلدوسترون، به کاهش فشار داخل گلومرولی و کاهش التهاب کلیوی کمک میکند، اما باید با احتیاط فراوان به دلیل خطر افزایش سطح پتاسیم تجویز شود.