ونلافاکسین یک داروی ضدافسردگی نسل جدید است که به عنوان مهارکننده بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین (SNRI) عمل می‌کند. دانش مکانیسم عمل دوز-وابسته آن برای تصمیم‌گیری‌های بالینی حیاتی است. در دوزهای پایین، عمدتاً خاصیت سروتونرژیک دارد و با افزایش دوز (معمولاً بالای ۱۵۰ میلی‌گرم در روز)، فعالیت نوراپی‌نفرینرژیک آن نیز آشکار می‌شود.این دارو برای درمان اختلالات زیر در بزرگسالان تأیید شده است و اثربخشی آن در مطالعات بالینی کنترل‌شده به اثبات رسیده است:الف. اختلال افسردگی اساسی کاربرد بالینی: ونلافاکسین برای درمان حاد و پیشگیری از عود افسردگی ماژور استفاده می‌شود. مزیت ویژه برای پزشک: انتخاب ونلافاکسین اغلب در بیمارانی صورت می‌گیرد که به داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) پاسخ ضعیف یا ناقصی داده‌اند. خاصیت نوراپی‌نفرژیک در دوزهای بالاتر، می‌تواند به‌طور ویژه علائم مرتبط با کمبود انرژی، خستگی مفرط و آنهدونی (از دست دادن لذت) را که پاسخ ضعیفی به درمان‌های صرفاً سروتونرژیک دارند، بهبود بخشد.ب. اختلالات اضطرابی اختلال اضطراب فراگیر: برای مدیریت اضطراب مزمن و علائم جسمی همراه آن، به ویژه زمانی که اختلال همراه با افسردگی است، یک گزینه مؤثر محسوب می‌شود. اختلال اضطراب اجتماعی: برای درمان ترس شدید و مزمن از موقعیت‌های اجتماعی و عملکردی. دوز ۷۵ میلی‌گرم در روز (فرمولاسیون طولانی‌رهش) دوز هدف متداول برای این اختلال است. اختلال پانیک: برای کاهش دفعات و شدت حملات ناگهانی و غیرمنتظره وحشت، و همچنین ترس‌های همراه با آگورافوبیا (ترس از محیط‌های باز).موارد مصرف بالینی خارج از برچسبونلافاکسین به دلیل فعالیت دوگانه خود، کاربردهای گسترده‌ای در شرایط بالینی متنوعی دارد که توسط راهنماهای تخصصی توصیه می‌شوند:الف. اختلالات عصبی و روانپزشکیاختلال استرس پس از سانحه: کاربرد بالینی: ونلافاکسین یک درمان خط اول توصیه شده در برخی راهنماهای بالینی برای PTSD است. مزیت ویژه برای پزشک: این دارو به ویژه در بیمارانی که علائم تحریک‌پذیری، خشم، یا بی‌حسی عاطفی برجسته‌ای دارند، به دلیل نقش نوراپی‌نفرین در تنظیم پاسخ‌های استرس، ممکن است نسبت به SSRIs ارجح باشد.اختلال وسواس فکری-عملی: کاربرد بالینی: اگرچه SSRIs درمان خط اول هستند، ونلافاکسین می‌تواند به عنوان یک گزینه جایگزین یا کمکی در بیماران مقاوم به درمان یا افرادی که دوزهای بالای SSRIs را تحمل نمی‌کنند، مؤثر باشد.اختلال بیش‌فعالی و کمبود توجه (ADHD) در بزرگسالان: کاربرد بالینی: به عنوان یک درمان جایگزین غیرمحرک در بزرگسالان دارای ADHD که دارای اختلالات همراه (مانند افسردگی یا اضطراب) هستند، استفاده می‌شود. فعالیت نوراپی‌نفرژیک آن می‌تواند به بهبود تمرکز و کاهش تکانشگری کمک کند.اختلال دیسفوریای پیش از قاعدگی : کاربرد بالینی: برای تخفیف علائم عاطفی شدید که عملکرد بیمار را در فاز لوتئال چرخه قاعدگی مختل می‌کند.ب. مدیریت درد مزمن و علائم وازوموتوردرد نوروپاتیک: کاربرد بالینی: ونلافاکسین در دسته SNRIها به عنوان داروهای مؤثر در تعدیل درد شناخته می‌شود. مزیت ویژه برای پزشک: به ویژه برای درمان نوروپاتی محیطی دیابتی و همچنین مدیریت فیبرومیالژیا و برخی سندرم‌های درد مزمن پیچیده که پاسخ‌دهی به مسیرهای آدرنرژیک دارند، تجویز می‌شود. دوز درمانی معمولاً بین ۱۵۰ تا ۲۲۵ میلی‌گرم در روز است.پیشگیری از سردردهای میگرنی: کاربرد بالینی: ونلافاکسین می‌تواند به عنوان یک عامل پروفیلاکتیک (پیشگیری‌کننده) در بیمارانی که به داروهای خط اول میگرن پاسخ نمی‌دهند یا منع مصرف دارند، برای کاهش دفعات حملات میگرن استفاده شود.گرگرفتگی (علائم وازوموتور): کاربرد بالینی: ونلافاکسین یک درمان غیرهورمونی مؤثر برای کاهش شدت و فراوانی گرگرفتگی‌های مرتبط با یائسگی است. مزیت ویژه برای پزشک: این کاربرد در بیماران انکولوژی (مانند بازماندگان سرطان سینه) که درمان‌های هورمونی برای آن‌ها منع مصرف مطلق دارد، به شدت توصیه می‌شود و جایگاه بالینی مهمی دارد.کاتاپلکسی: کاربرد بالینی: برای کاهش حملات ناگهانی از دست دادن تون عضلانی که اغلب توسط احساسات شدید تحریک می‌شوند و در بیماران مبتلا به نارکولپسی دیده می‌شود.

پسوریابت چیست؟
پسوریابت® به شکل پماد موضعی 5 00/0 % کلسی پوتریول و 064/0 % بتامتازون، یک دارو یپوستی است که برای درمان پسوریازیس به شکل موضعی کاربرد دارند.

کلسی پوتریولکه یک مشتق صناعی ویتامین د3 می باشد بدون هیچ اثر سایتوتوكسیك، تكثیر كراتینوسیت ها را مهار كرده و تمایز و افتراق نهایی كراتینوسیت ها را القا می نماید، بنابراین پروسه تغییرات غیر طبیعی كراتینوسیت ها را که منجر به بوجود آمدن ضایعات پسوریازیس می شود، معكوس می کند.

پسوریابت® علاوه بر کلسی پوتریول حاوی بتامتازون نیز می باشد. بتامتازون اثرات ضدالتهابی داشته و از مقاومت به کلسی پوتریول جلوگیری می کند.

نحوه مصرف پسوریابت به چه شکل است؟
-مقدار مصرف معمول در بالغین:
به صورت موضعی، یك یا دو بار در روز تا 8 هفته

-محدوده مقدار مصرف در بالغین (بزرگسالان و سالمندان):
حد اكثر 100 گرم از پماد در هفته (مجموعا" 5 میلی گرم كلسی پوتریول)

-مقدار مصرف معمول دارو در كودكان:
كودكان 6 سال به بالا: دو بار در روز

-كودكان با سن كمتر از 6 سال:
مصرف این دارو در این محدوده سنی بایستی محدود و مضرات و منافع آن در كودك سنجیده شود.

-محدوده مقدار مصرف در كودكان:
كودكان 12 سال به بالا: حد اكثر 75 گرم پماد در هفته
كودكان 12-6 سال: حداكثر 50 گرم پماد در هفته
كودكان كمتر از 6 سال: محدوده مصرف دارو دراین محدوده سنی، تعیین نشده است.

در چه مواردی نباید از پسوریابت® استفاده کرد؟
سابقه حساسیت به دارو یا اجزاء فرمولاسیون،هایپر کلسمی، مسمومیت با ویتامینD

پسوریابت® با چه داروهایی ممکن است تداخل داشته باشد؟
-کاهش اثرات کلسی‌پوتریول توسط داروها:
هیدروکورتیزون (موضعی)، لاکتیک اسید، سالیسیلیک اسید

-افزایش اثرات داروها توسط کلسی‌پوتریول:
آلومینیوم هیدروکسید، گلیکوزید های قلبی، سوکرالفیت، آنالوگ‌های ویتامین دی

-افزایش اثرات کلسی‌پوتریول داروها:
نمک‌های کلسیم، مولتی‌ویتامین‌ها/ فلوراید (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای)، مولتی‌ویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای، کا و فولات و آهن)، مولتی‌ویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامین‌های آ، و ای، فاقد آهن)، تیازید و دیورتیک های شبه تیازیدی

آیا می توان از پسوریابت® در دوران بارداری و شیردهی استفاده کرد؟
این دارو در دوران بارداری رده C است. ترشح این دارو در شیر پس از مصرف موضعی ثابت نشده و بایستی مضرات و منافع آن در دوران بارداری و شیر دهی در نظر گرفته شود.

عوارض جانبی محتمل با پسوریابت® چه مواردی ممکن است باشد؟
گاهی اوقات آنالوگ های ویتامین D باعث ایجاد التهاب در پوست می شوند. در این موارد می توان از پماد کلسی پوتریولیک بار در روز (به جای دوبار در روز) و در نوبت مصرف بعدی از یک استرویید موضعی استفاده کرد (صبح و بعد از ظهر).

مطالعات کارآزمایی بالینی درباره پماد کلسی پوتریول، در 15-10% افراد، سوختگی، خارش والتهاب پوستی، در10-1% افراد، قرمزی وخشکی پوست، پوسته ریزی، التهاب و بدتر شدن پسوریازیس و در کمتر از 1% افراد، آتروفی پوست، هایپرپیگمانتاسیون و هایپر کلسمی را نشان می دهد.

پسوریابت® را در چه شرایطی باید نگهداری کرد؟
دارو را در دمای زیر 25 درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداشته و از یخ زدگی محافظت نمایید.

پسوریابت در داروسازی ابوریحان تولید می شود

به طور ويژه بر عروق مغزي مؤثر است و در اختلالات عروق مغزي مخصوصاً جهت جلوگيري و درمان نقايص ایسکمیک نورولوژیک متعاقب خونريزي ساب آراکنوئید آنوریسمال مورد استفاده قرار مي گيرد. جهت كاهش بروز و شدت نقايص نورولوژيك متعاقب خونريزي ساب آراکنوئید به صورت خوراكي با دوز 60 ميلي گرم و هر 4 ساعت تجويز مي گردد. درمان مي بايست 4 روز بعد از ايجاد خونريزي آغاز شود و تا 21 روز ادامه يابد. در افراد مبتلا به اختلالات كبدي دوز تجويزي بايد كاهش يابد و فشار خون بايد دقيقاً چك شود. اگر ایسکمی مغزي رخ دهد و يا رخ داده باشد مي توان نقص نورولوژيك را با درمان انفوزيون داخل وريدي نيموديپين برطرف كرد كه بايد از طريق مسير بای پس به درون وريد مركزي انفوزيون گردد. دوز آغازين آن يك ميلي گرم در ساعت طي 2 ساعت مي باشد و در صورت عدم كاهش شديد در فشار خون به 2 ميلي گرم در ساعت افزايش مي يابد و در افراد با وزن كمتر از 70 كيلوگرم و آنهايي كه فشار خون ناپايدار دارند دوز آغازين مي بايست در صورت لزوم به 500 ميكروگرم در ساعت و حتي كمتر كاهش يابد.

اورسودوکسی کولیک اسید که با نام اورسودیول نیز شناخته می‌شود، یک اسید صفراوی ثانویه است که به طور طبیعی در مقادیر کمی در صفرا یافت می‌شود. این دارو عمدتاً دارای خواص محافظت‌کننده کبدی، حل‌کننده سنگ و تعدیل‌کننده سیستم ایمنی است و درمان اصلی بیماری‌های کلستاتیک کبدی به شمار می‌آید.موارد مصرف تاییدشده موارد مصرف تاییدشده اورسودوکسی کولیک اسید (UDCA) شامل مدیریت بیماری‌های کبدی مزمن کلستاتیک و برخی اشکال بیماری‌های سنگ کیسه صفرا است.۱. کلانژیت صفراوی اولیه درمان بیماری کلانژیت صفراوی اولیه (که قبلاً سیروز صفراوی اولیه نامیده می‌شد) در بزرگسالان، به عنوان اصلی‌ترین اندیکاسیون مورد تأیید است. بالینی و کاربردی: این دارو استاندارد طلایی درمان PBC محسوب می‌شود. مصرف طولانی‌مدت UDCA (با دوز معمول ۱۳ تا ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) در بیماران مبتلا به PBC، به ویژه آن‌هایی که در مراحل اولیه بیماری هستند و به درمان پاسخ بیوشیمیایی می‌دهند، می‌تواند پیشرفت بیماری به سمت نارسایی کبدی را کند کند، نیاز به پیوند کبد را کاهش دهد و بقای بیمار را بهبود بخشد. ارزیابی پاسخ بالینی بر اساس بهبود پارامترهای بیوشیمیایی کلستاز (مانند کاهش سطح آلکالین فسفاتاز و بیلی‌روبین) پس از ۶ تا ۱۲ ماه درمان انجام می‌شود.۲. حل کردن سنگ‌های کیسه صفرا این دارو برای حل کردن سنگ‌های کوچک تا متوسط کیسه صفرا که از جنس کلسترول خالص هستند و در رادیوگرافی شفاف دیده می‌شوند، در بیمارانی که کيسه صفرای آن‌ها عملکرد طبیعی دارد و کاندید عمل جراحی نیستند، استفاده می‌شود. بالینی و کاربردی: اثربخشی UDCA به طور مستقیم به نوع و اندازه سنگ‌ها بستگی دارد. بهترین نتایج برای سنگ‌های کلسترولی غیرکلسیفیه (غیر آهکی) و کوچک‌تر از ۲۰ میلی‌متر است. میزان حل شدن سنگ‌ها آهسته است و ممکن است نیاز به درمان برای ۶ ماه تا دو سال باشد. میزان عود سنگ پس از قطع درمان نسبتاً بالا است. دوز درمانی معمولاً ۸ تا ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز است.۳. پیشگیری از تشکیل سنگ‌های صفراوی در کاهش وزن سریع پیشگیری از تشکیل سنگ‌های صفراوی در بیمارانی که تحت برنامه‌های کاهش وزن سریع قرار می‌گیرند (مانند پس از جراحی‌های باریاتریک یا رژیم‌های غذایی شدید) تأیید شده است. بالینی و کاربردی: کاهش وزن سریع به دلیل افزایش ترشح کلسترول در صفرا، خطر تشکیل سنگ‌های صفراوی کلسترولی را به شدت بالا می‌برد. UDCA (معمولاً با دوز ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز) در طول دوره کاهش وزن سریع، با کاهش اشباع صفرا از کلسترول، می‌تواند از تشکیل لجن صفراوی و سنگ‌ها جلوگیری کند.موارد مصرف خارج از برچسب این موارد، کاربردهای رایج UDCA هستند که بر اساس شواهد بالینی و توصیه‌های تخصصی در بیماری‌های مختلف استفاده می‌شوند، هرچند ممکن است تاییدیه رسمی تمام سازمان‌های بین‌المللی را نداشته باشند.۱. بیماری کبد مرتبط با فیبروز کیستیک استفاده از UDCA برای درمان یا کاهش پیشرفت بیماری کبدی مرتبط با فیبروز کیستیک، به ویژه در کودکان و نوجوانان. بالینی و کاربردی: فیبروز کیستیک اغلب منجر به کلستاز مزمن و آسیب کبدی پیشرونده می‌شود. UDCA با بهبود جریان صفرا و اثرات محافظت‌کننده سلولی، برای کند کردن پیشرفت بیماری و بهبود نشانگرهای بیوشیمیایی کبد استفاده می‌شود. این کاربرد به ویژه در جمعیت کودکان توسط برخی سازمان‌ها به عنوان داروهای "یتیم" (Orphan Drug) شناخته شده است.۲. کلستاز داخل کبدی دوران بارداری درمان کلستاز داخل کبدی در دوران بارداری برای بهبود علائم مادری (خارش) و پیامدهای جنینی. بالینی و کاربردی: ICP با افزایش خطر زایمان زودرس و مرگ‌ومیر داخل رحمی جنین همراه است. UDCA (با دوز معمول ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز) مؤثرترین درمان دارویی است که سطح اسیدهای صفراوی سمی را در خون مادر کاهش می‌دهد و خارش را بهبود می‌بخشد. این دارو در بارداری به عنوان یک درمان نسبتاً ایمن تلقی می‌شود و باید در تمام موارد ICP متوسط تا شدید در نظر گرفته شود.۳. بیماری پیوند علیه میزبان کبدی استفاده از UDCA به عنوان یک عامل کمکی در مدیریت GVHD حاد و مزمن که کبد را درگیر کرده است (Hepatic GVHD) پس از پیوند سلول‌های بنیادی آلوژنیک. بالینی و کاربردی: UDCA می‌تواند به عنوان یک داروی محافظت‌کننده کبد برای کاهش اثرات کلستاتیک و سمی ناشی از التهاب در کبد پیوند شده، استفاده شود. این کاربرد به ویژه در پروتکل‌های پیوند سلول‌های بنیادی شایع است.۴. کلانژیت اسکلروزان اولیه اگرچه داده‌های متناقضی در مورد اثربخشی آن وجود دارد، UDCA اغلب برای درمان PSC به کار می‌رود. بالینی و کاربردی: مطالعات اولیه با دوزهای پایین نشانگرهایی از بهبود بیوشیمیایی را نشان دادند. با این حال، در دوزهای بالا (بیش از ۲۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز)، نتایج یک مطالعه بالینی نشان داد که این دوزها ممکن است با افزایش عوارض جانبی و حتی بدتر شدن پیامدهای بالینی همراه باشد. بنابراین، استفاده از آن در PSC به ویژه در دوزهای بالا، مورد بحث است و تنها با پایش دقیق و دوزهای محافظه‌کارانه توصیه می‌شود.

موارد مصرف دفراسیروکس این دارو از عوامل شلاته کننده می باشد که با شلات کردن آهن،منجر به افزایش دفع آهن از راه مدفوع می شود .دفرازیروکس در مواردی که میزان آهن در بدن به صورت مزمن در اثر تزریق خون یا بیماری های نظیر تالاسمی بیشتر از حد تجمع یافته باشد جهت دفع آهن اضافی تجویز می گردد. این دارو در اطفال بالای ۲ سال قابل تجویز می‌باشد .

-فیبرومیالژیا (فقط انواع سریع رهش): در کسانی که منع مصرف یا عدم تحمل نسبت به سایر گزینه‌های درمانی ارجح‌تر را دارند.
-درد نوروپاتی همراه با نوروپاتی محیطی دیابتی (سریع رهش/آهسته‌رهش)
-درد نوروپاتیک مرتبط با آسیب نخاعی (فقط سریع‌رهش)
-نورالژی پس از هرپس (سریع رهش/آهسته‌رهش)
-تشنج، شروع تشنج کانونی (پارشیال) (فقط سریع‌رهش)
-نوروپاتی ناشی از سرطان (بدون‌برچسب)
-سرفه، مزمن مقاوم به درمان (بدون برچسب)
-اختلال اضطرابی ژنرالیزه (بدون‌برچسب): در کسانی که منع مصرف یا عدم تحمل نسبت به سایر گزین‌های درمانی ارجح‌تر را دارند
-درد نوروپاتیک در بیماران بدحال (بدون برچسب)
-خارش نوروپاتیک یا مرتبط با بدخیمی (بدون برچسب)
-خارش اورمیک (بدون برچسب)
-سندرم پای بی‌قرار (بدون برچسب)
-اختلال اضطراب اجتماعی (بدون برچسب)
-علائم وازوموتور مرتبط با یائسگی (بدون برچسب)

پرگابالین دارویی ضدتشنج و یک آنالوگ گابا می‌باشد که عمدتاً برای درمان دردهای عصبی، صرع و اختلال اضطراب فراگیر استفاده می شود. این دارو با کاهش انتشار برخی از انتقال دهنده های عصبی در مغز، به کاهش درد عصبی، کنترل تشنج و کاهش علائم اضطراب کمک می کند و از همین رو‌ در موارد مصرف متعددی، تجویز می‌گردد.
پرگابالین معمولاً برای شرایطی مانند فیبرومیالژیا، نوروپاتی دیابتی و درد ناشی از آسیب نخاعی و به عنوان درمان کمکی در تشنج های کانونی(پارشیال) تجویز می شود.
این دارو با اسامی تجاری متنوع که معروف‌ترین‌ آنها لایریکا (Lyrica) می‌باشد، به صورت کپسول خوراکی ۲۵ تا ۳۰۰ میلی‌گرم، قرص آهسته‌ رهش ۸۲/۵، ۱۶۵ و ۳۳۰ میلی‌گرم و محلول خوراکی ۲۰ میلی‌گرم در میلی‌لیتر عرضه می‌شود و می تواند کیفیت زندگی بیماران را با مدیریت موثر درد مزمن و سایر بیماری های عصبی بهبود بخشد.

مژسترول در درمان سرطان پستان و آندومتر، بي اشتهايي، كاشكسي و كاهش شديد وزن و نيز سرطان پيشرفته پروستات مصرف مي شود.

مژسترول در درمان سرطان پستان و آندومتر، بي اشتهايي، كاشكسي و كاهش شديد وزن و نيز سرطان پيشرفته پروستات مصرف مي شود.

Exemestane یک مهار کننده انتخابی سیستم آروماتاز است (سیستم سنتز استروژن) و مشابه با فورمستان می باشد. در درمان سرطان پیشرفته پستان در زنان یائسه که به درمان ضد استروژن پاسخ نمی دهند کاربرد دارد. دوز توصیه شده آن mg25 در روز به صورت خوراکی و ترجیحاً بعد از غذا می باشد.

پتيدين در كنترل دردهاي متوسط تا شديد ، تسكين درد در موقع زايمان و عمل جراحي، به عنوان داروي پيش بيهوشي و به منظور افزايش اثر داروهاي هوشبر استفاده مي‌شود.