کرم موضعی آداپالن-بهوزان 0.1% 30 گرم

کالامین یک داروی موضعی است که به طور گسترده به عنوان یک ضدخارش، محافظ پوست و قابض خفیف استفاده می‌شود. کالامین معمولاً شامل ترکیبی از اکسید روی و فریک اکسید  است که رنگ صورتی مشخصی به آن می‌دهد. این راهنما برای استفاده پزشکان و بر اساس منابع بین‌المللی تدوین شده است.۱. موارد مصرف تأیید شده کالامین برای تسکین علائم موضعی و ناراحتی‌های پوستی تأیید شده است که اثرات تسکین‌دهنده و محافظتی آن در موارد زیر کاربرد بالینی دارد:الف. تسکین خارش کالامین برای کاهش خارش ناشی از تحریکات جزئی پوستی به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد. مکانیسم اثر: خاصیت ضدخارش کالامین احتمالاً به دلیل اثرات خنک‌کننده آن هنگام تبخیر مایع از سطح پوست و همچنین اثرات آرام‌بخش اکسید روی است.کاربرد بالینی برای پزشک: درمان خارش‌های ناشی از نیش حشرات: برای تسکین سریع ناراحتی‌های ناشی از پشه‌ها، کک‌ها یا سایر نیش‌ها استفاده می‌شود. تسکین تحریکات ناشی از گیاهان سمی: برای خارش و التهاب خفیف تا متوسط ناشی از تماس با گیاهانی مانند پیچک سمی، بلوط سمی یا سماق سمی. جوش‌های حرارتی: برای کاهش التهاب و خارش ناشی از عرق‌سوز شدن پوست.ب. محافظت و تسکین تحریکات پوستی خفیف اکسید روی موجود در کالامین به عنوان یک محافظ فیزیکی عمل می‌کند که یک سد محافظ روی پوست ایجاد می‌کند. مکانیسم اثر: اکسید روی سدی فیزیکی ایجاد می‌کند که پوست آسیب‌دیده را از محرک‌های محیطی (مانند رطوبت و اصطکاک) محافظت می‌کند و به فرآیند بهبود کمک می‌کند.کاربرد بالینی برای پزشک: سوختگی‌های خفیف: برای تسکین و محافظت از پوست در سوختگی‌های درجه یک و آفتاب‌سوختگی‌های خفیف. ساییدگی‌های خفیف: برای محافظت از خراش‌ها و بریدگی‌های سطحی در برابر آلودگی‌های محیطی.ج. قابض خفیف کالامین دارای خاصیت قابض خفیف است که به خشک شدن ترشحات پوستی (مانند وزیکول‌ها و ضایعات ترشح‌دار) کمک می‌کند. مکانیسم اثر: پروتئین‌ها را روی سطح پوست منعقد می‌کند و یک لایه محافظ تشکیل می‌دهد که نفوذپذیری بافت را کاهش می‌دهد.کاربرد بالینی برای پزشک: ضایعات آبله مرغان: برای کمک به خشک شدن سریع‌تر ضایعات و تاول‌های آبله مرغان و کاهش خارش آن‌ها. اگزودای پوستی: در ضایعات پوستی مرطوب و ترشح‌دار که نیاز به خشک شدن دارند.۲. موارد مصرف خارج از برچسب کالامین در برخی شرایط بالینی، خارج از موارد تأیید شده، به دلیل خواص خشک‌کننده و محافظتی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد، هرچند شواهد کارآزمایی بالینی برای اثبات قطعی اثربخشی آن ممکن است محدود باشد:الف. کاهش ناراحتی در تبخال دهانی کاربرد بالینی برای پزشک: گاهی اوقات برای خشک کردن ضایعات تاولی فعال تبخال دهانی (لب) و تسکین ناراحتی موضعی استفاده می‌شود. این دارو درمانی ضدویروسی نیست، بلکه یک درمان حمایتی موضعی است.ب. ضایعات پوستی قارچی کاربرد بالینی برای پزشک: در برخی موارد درماتیت‌های قارچی مرطوب، از خواص خشک‌کننده کالامین برای کمک به حفظ یک محیط خشک استفاده می‌شود که به طور غیرمستقیم می‌تواند از رشد قارچ جلوگیری کند. با این حال، باید همراه با درمان ضدقارچ اصلی تجویز شود.ج. پیشگیری از زخم بستر  کاربرد بالینی برای پزشک: در بیمارانی که در معرض خطر بالای زخم بستر هستند، کالامین (به دلیل جزء اکسید روی) ممکن است به عنوان یک سد محافظتی برای جلوگیری از آسیب پوست ناشی از رطوبت و اصطکاک در مناطق تحت فشار استفاده شود. استفاده از آن در مراحل پیشرفته زخم بستر توصیه نمی‌شود.

اوره باعث هیدراسیون می شود و عمدتاً به صورت موضعی در درمان ichthyosis و اختلالات هاپیرکراتوتیک پوستی استفاده می گردد. در مصرف داخل وریدی دارای خصوصیات دیورتیک اسمزی مشابه با مانیتول می باشد و در درمان افزایش حاد فشار داخل مغزی کاربرد دارد مواردی که ناشی از ادم مغزی می باشد و هم چنین برای کاهش فشار داخل چشمی در گلوکوم حاد کاربرد دارد. در ختم حاملگی به صورت داخل آمینوتیکی از آن استفاده می شود. در مصرف موضعی، این دارو دارای خواص هیدراته کننده و کراتولیتیک می باشد. در درمان ichthyosis و دیگر اختلالات پوست خشک به صورت کرم یا لوسیون های 5 تا 25 % کاربرد دارد. در موارد از بین رفتن ناخن ها فرآورده 40 % آن هم مصرف می شوند. جهت کاهش فشار زیاد شده داخل مغزی یا داخل چشمی از اوره به صورت داخل وریدی و انفوزیون محلول 30 % در گلوکز 5 تا 10 % و با سرعت حداکثر 4 میلی لیتر در دقیقه و با دوز 5/0 تا 5/1 گرم /کیلوگرم تا حداکثر 120 گرم در روز استفاده می شود. در مورد کودکان زیر 2 سال دوز 100 میلی گرم/کیلوگرم توصیه می شود. افزایش بازگشتی در فشار داخل مغزی یا داخل چشمی می تواند بعد از 12 ساعت رخ دهد. محلولهای 40 تا 50 % این دارو به طریق داخل آمینوتیکی برای ختم حاملگی داده می شوند. از اوره نشان دار با کربن 13 در تشخیص درزیوۀ عفونت هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود. این تست عبارتست از جمع کردن نمونه نفس قبل و بعد از تجویز خوراکی یک دوز منفرد اوره نشان دار با کربن 13. هلیکوباکتر پیلوری اوره آز تولید می کند که اوره را به دی اکسید کربن و آمونیوم تجزیه می کند و بنابراین وجود مقادیر زیاد CO2 نشان دار با C13 در نمونه تنفسی و مقایسه آن با مقادیر پایه بیانگر عفونت می باشد. دوزهای تجویزی اوره نشان دار با کربن 13 عبارتند از: 50، 75 یا 100 میلی گرم که بستگی به کیت آزمایشگاهی دارد. در این تست هم چنین می توان از اوره نشاندار با کربن 14 رادیونوکلئونید استفاده نمود.